Huisje in de sneeuw

Hoewel er nog geen sneeuw in zicht is ben ik nu mijn huisje aan het schilderen in de sneeuw. Deze situatie had ik al langer eens willen schilderen, maar ik heb zoveel ideeën dat ik er nooit toe kwam. Nu kwam dit onderwerp ter sprake tijdens een bespreking bij het Museum van het Land van Axel (Het Warenhuis te Axel) over de voorgenomen tentoonstelling waarin ik mijn Zeeuwse collectie mag tonen. Die tentoonstelling heet ‘Overwinteren’, en dan moet er natuurlijk ook iets winters in te zien zijn. Een goed idee van een van de dames waar ik toen mee sprak en een uitstekende reden dus om dit oude idee uit te gaan werken.

Mijn huisje leent zich daar uitstekend voor. De sfeer met de verlichtte vensters, de kou buiten en de warmte van de kachel en de Rayburn binnen spreken dan meteen tot de juiste verbeelding die ik bij een onderwerp als overwinteren in het Zeeuwse heb. Momenteel regent het en is het zacht. Maar die verlichtte vensters doen het zelfs nu goed.

Binnen is de Rayburn al in ‘vuurpositie’ gebracht. Het is vandaag Zondag en ik ga een appeltaart bakken met meel van onze molen en appeltjes uit mijn eigen boomgaard. Die moeten op, want ze beginnen zacht te worden in de koeling. Het ideale moment om ze te verwerken in baksels als appeltaart, appelflappen etc.

Afgelopen zomer hingen ze nog aan de bomen, nu zijn de meeste appels verwerkt tot sap of opgegeten. Maar het had niet veel gescheeld of ik had dit jaar geen enkele appel gehad vanwege de enorme droogte van de afgelopen zomer. Maar daar hebben we hier in Zeeland een uitstekende oplossing voor bedacht. Eeuwen geleden al. Dat laat ik zien in het onderstaande filmpje.

Dankzij zelfvoorzienend Zeeland heb ik nu een mooie appeloogst gekregen en die is nu wel zo’n beetje in z’n geheel verwerkt of opgegeten. Wat nog over is begint in te drogen in de koeling en dan begint er een nieuwe periode van feestelijkheid. Taartjes bakken.

En dat ga ik dus vandaag doen. Overwinteren lukt hier wel. Altijd heb ik wel iets leuks te doen, naast het schilderen, en omdat het vandaag Zondag is en van dat verschrikkelijke pokkeweer komt dit wel heel goed van pas om de dag vrolijker te maken dan hij werkelijk is.

En even na een uur is het dan zover. Een joekel van een appeltaart van mijn eigen appels en meel van onze eigen molen. De hele keuken ruikt naar appeltaart en alleen al om die geur zou je het doen. Intussen is het zonnetje gaan schijnen en de wind gaan liggen en schilder ik rustig verder aan mijn huisje in de sneeuw.

Opening bij Galerie Gerritse

Links Anne Mannaerts en rechts Yvette

Vandaag de opening gedaan van de expositie van Anne Mannaerts en Yvette (just Yvette) bij Galerie Gerritse in Middelburg. Anne, en haar werk, ken ik natuurlijk van haar galerie (Lokaal 54 in Terneuzen) en Yvette heb ik hier leren kennen.

Het was vandaag ook nog een open atelierdag en om die reden wandelden en fietsten er veel kunstliefhebbers rond waardoor er in totaal meer dan 80 bezoekers langskwamen. Om 14.00 u. was het zover en nodigde ik Anne en Yvette uit om zichzelf even in het kort voor te stellen. Daarna begon ik met mijn praatje over de huidige kunstmoraal, voor zover daar nog sprake van is.

Anne en Yvette stellen zich in het kort voor

De kunstmoraal is ver te zoeken op dit moment. Tot die slotsom kwam ik met een collega uit Amsterdam toen we dat onderwerp aansneden. ‘Het is een zootje’. Een onsamenhangend geheel waar niemand nog iets zinnigs over kan zeggen.

We hebben een Minister Wiebes van Financiën (VVD) die in een uitzending van, uitgerekend, de VPRO (Zomergasten) gaat lopen beweren dat kunstenaars hobbyisten zijn en dat hij hen en de kunsten niet serieus wil nemen. Kunst is op dit moment niet hip. Kunstenaars zitten in een verdomhoekje en de een na de ander stopt omdat het gewoon niet vol te houden is. Voor galeries geldt hetzelfde. De ene sluiting volgt op de ander en ik zie ook namen voorbij komen van heel gerenommeerde galeries met naam en veel bekendheid. Aan de andere kant is er een enorm aanbod van amateurwerk dat gepresenteerd wordt als serieuze kunst. Tel daar het trendy werk van fabrieksschilders bij op waarmee elk tuincentrum en outletstore vol hangt en je ziet wat ik bedoel.

Dan is het een verademing om weer even in een galerie te staan waar het niet aan visie en eigen identiteit ontbreekt. De liefhebbers die hier op afgekomen zijn luisteren aandachtig en gaan direct na mijn praatje gepassioneerd met elkaar over de ten toon gestelde kunsten praten in plaats van alleen met elkaar. Na de opening druppelden er de hele middag nieuwe bezoekers binnen die de route van de open atelierdag volgden. De echte liefhebbers. Ze zijn er nog en dat was genieten.

 

Inspiratie en een idee

Vandaag was ik even in Middelburg bij Galerie Gerrits. Op de terugweg liep ik langs de Goesemarkt en zag ik dit doorkijkje. Een spel van licht en architectuur die me boeit. Ik maakte er meteen een foto van en ik zie iets ontstaan voor en nieuw schilderij. Met name dat gebouw op de hoek boeit me. Dat uitbouwtje waar het zonlicht op schijnt en het torentje. Een ‘Willink gebouw’. De plannen voor een nieuw schilderij zijn al in de mak. Maar ik heb nog zoveel ander werk af te werken…

Hoeks bier in de winkel

Gisteren kon ik al vermelden dat het Hoeks bier in de winkel staat, vandaag kan ik melden dat dat bier nu in de keuken staat bij mij thuis. Zes flesjes voor de prijs van vijf. Met mijn schilderij op het etiket. Hoeveel Hoekse huishoudens volgen? Ik denk heel wat, want het loopt hard met het bier.

Inkoop – verkoop

Gisteren was ik even langs gegaan bij Via Mioni in het Ginneken (Breda) om wat bij te kletsen. Wordt er in mijn bijzijn weer een werk(je) verkocht aan een stel heel aardige mensen. Dat maak ik niet vaak mee omdat dit altijd op afstand gebeurt. Dan is het altijd leuk om daar even een foto van te maken. We kregen een heel leuk gesprek en dan merk je dat ik dezelfde interesses heb als mijn publiek. Dan weet ik ook meteen dat mijn schilderijtje een goed tehuis heeft weten te vinden.

Als ik vanuit het Zeeuwse weer even in Breda ben heb ik altijd een lijstje met adressen waar ik ‘even’ langs moet gaan. Dat ‘even’ lukt vrijwel nooit. Daardoor mis ik altijd een paar adressen, maar dat komt later dan wel weer goed. Het was leuk om weer even in Breda te zijn. De star waar ik zo’n beetje mijn hele leven heb gewoond en gewerkt. Maar ik zie wel de enorme drukte die ik in het Zeeuwse niet heb. Vroeger vond ik die drukte zalig. Nu benauwd het me en ben ik altijd blij als ik voorbij Bergen op Zoom ben en het weidse Zeeuwse landschap in rij.

De belangrijkste reden van mijn reisje naar Breda was een bezoek aan Deva waar ik alle inkopen doe voor de workshop die ik op 10 November wil gaan geven bij Tine van der Zee. Er zijn nog enkele plaatsen vrij, dus wil je leren hoe je klassiek – traditioneel moet werken met olieverf op doek of paneel dan kun je je nog aanmelden (zie pagina ‘Workshop‘).

Hoeks bier volgende week in de schappen

Als ik in onze dorpssuper kom krijg ik gelijk een flesje Hoeks bier in mijn handen geduwd met mijn schilderij op het etiket. Het nieuwe bier is vers binnen en de eerste doos, want het zit nog niet in een krat, gaat naar de molen voor de vertelavond. Vanaf volgende week ligt het ook in de schappen van onze dorpssupermarkt.

Want van al dat vertellen krijg je gegarandeerd een droge keel en wat smaakt dan beter dan een Hoeks biertje op de molen van Hoek?

Op de molen zelf gaan we aan de slag om alles even flink op te kuisen voor de vertelavond.

Hoeks bier op de Hoekse molen. Vrijdagavond a.s. om 20.00 u. begint hier de vertelavond. Een avond vol streekverhalen, waargebeurde lariekoek en spookverhalen uit de streek.

 

Nieuwe folder is binnen

Het lag al langer in de planning om voor mijn Zeeuwse werk een folder te maken. Die is nu klaar. Net binnengekomen via de pakketbezorger van Post.nl. Als je woont en werkt in een inspirerende omgeving ga je er vanzelf over schilderen. Al het Zeeuwse werk wordt wel ‘De Zeeuwse collectie’ genoemd en alles wat daaronder valt is ondergebracht bij één Zeeuwse galerie in Terneuzen. Die van Anne Mannaarts. Lokaal 54.

Dit maakt me wel weer een beetje trots. Een doos vol folders, 1000 stuks, gaat dit werk beter op de kaart zetten. Hier in Zeeuws Vlaanderen, en met name in mijn eigen omgeving, is het wel bekend. Maar voor de rest van het land eigenlijk niet.

Deze folder zal op diverse plaatsen in het land neergelegd worden, maar vooral hier in Zeeuws Vlaanderen. De Zeeuwse collectie is te zien, en uiteraard te koop, bij Galerie & Kunstcafé Lokaal 54 in Terneuzen.

Jaarlijkse tentoonstelling van Jos (van Riswick)

Elk jaar houdt collega schilder Jos van Riswick zijn tentoonstelling in het kerkje van Persingen en elk jaar ga ik daar langs. Dit kerkje heeft op mij een bijzondere aantrekkingskracht. Ik beschouw het ook een beetje als een magische plek. Dit jaar kreeg Jos er wat koeien bijgeleverd die gezellig buiten stonden te grazen op wat ooit het kerkhof was.

Binnen tref ik er, behalve Jos en zijn werk, ook enkele collega’s. Dan krijg je automatisch interessante gesprekken over de huidige kunstmarkt, hoe je lijsten om je werk nog mooier kan maken en natuurlijk het werk zelf.

Het was druk, zoals we al verwacht hadden. Wie wat van Jos wil kopen kan hier toeslaan en dat gebeurde ook. De rode stickers waren eveneens aanwezig.

Wat ik erg leuk vind is dat ik de afgelopen tijd best wel wat werk van Jos voorbij heb zien komen op facebook. Nu zie je die werken in het echt.

Met name de studies vind ik heel boeiend. Dat geeft zo’n tentoonstelling nèt iets extra’s wat je normaal gesproken zelden ziet.

Het was me de reis, een vette 200 kilometer, dik en dwars waard. Mijn interesse in mooie kleine juweeltjes van schilderijen, en met name stillevens, was al wat an het groeien de laatste tijd maar door zo’n prachtige tentoonstelling op zo’n mooie plek, krijgt dat ook een extra impuls.

Hoeks bier

Hier in het dorp hebben we eigenlijk alles wat het leven nodig heeft. We hebben een dorpssuper, een kapper, een elektrieker, een installateur, een bakker, een fietsenmaker, een mooi groot café, een woning inrichter, een bank, twee zelfs, en nog heel veel meer. Maar sinds kort ook ons eigen bier. Hoeks bier. Maar op het etiket staat de zee en die is hier wel niet erg ver vandaan maar je moet er toch nog een wreed eind voor fietsen om hem te kunnen zien. Tenzij je de Schelde ‘zee’ noemt, wat sommige hier ook echt doen.

Dat etiket beviel niet echt. Er moest iets typisch Hoeks op komen te staan en zo kwam het dat ik een dorpsgenoot trof die me daarop aansprak. “Kun jij niet iets moois schilderen voor ons etiket? Iets wat echt van ons is?”

En dan ga ik aan de slag. Dat is niet zo moeilijk, want ik wilde dit toch al eens gaan schilderen om het werk(je) bij de rest van mijn ‘Zeeuwse collectie’ te voegen. Een echt Hoeks dorpsgezicht. Met de kerk, de molen en onze dorpssuper. En met de bus van Dierks, onze installateur. En wat volk bij de super…

Het wordt een mooi klein schilderijtje dat straks dus ook als etiket gaat dienen voor ons eigen bier. Maar we maken er gelijk ook een ansichtkaart van en ik hang het op bij de rest van mijn Zeeuwse werk in de galerie van Anne (Lokaal 54 in Terneuzen). Zo helpen we elkaar hier een beetje en heb ik weer een mooi klein schilderijtje erbij. Ik zie dan ook dat nu alle ezels weer in gebruik zijn en dat de ouderwetse drukte weer is teruggekeerd. En intussen weet heel het dorp dat de ‘kunstschilder’ het etiket aan het maken is voor ons eigen bier.