Weer even bij Adrian Stahlecker op bezoek

Zoals beloofd heb ik vandaag een bezoek gebracht aan Adrian Stahlecker om zijn, nu al beroemde, schilderij op te halen voor de tentoonstelling bij Lokaal 54 voor de Mathildedag. Bij die gelegenheid kreeg ik van hem zijn laatste boek over Klaus Mann, ‘De tovenaarszoon’ met een prachtige boodschap er in geschreven door de meester zelf.

Het was een erg leuke dag, in Scheveningen, met veel verhaal en genot. Een Italiaanse lunch op nog geen 500 meter van de Noordzee en een zonovergoten zomerse dag met een heerlijk briesje.

Het schilderij bracht ik meteen door naar Terneuzen, waar het nu al hangt in galerie-kunstcafé Lokaal 54.

Het is een van de eerste werken die er nu al hangen. Komende week volgt de rest en ben ik dagelijks in de stad aanwezig om mee te helpen met inrichten en organiseren. We zijn ongelooflijk trots op het feit dat er nu een werk hangt van de man die Mathilde heel goed gekend heeft en die haar vele malen heeft geportretteerd.

Daarover kun je alles teruglezen in het geweldige boek van Lisette de Zoete die er een speciaal hoofdstuk aan heeft geweid.

Met, uiteraard, vele schitterende foto’s van Adrian zelf. De komende week komen alle deelnemenede kunstenaars, uit het hele land, naar Terneuzen om hun werk voor de tentoonstelling in te leveren. Daar zitten echt prachtige juweeltjes tussen, maar daar ga ik nu nog niets over verklappen. Dat komt straks wel. Nog een week geduld.

Hoekse ochtend

In aanloop naar de viering van de eerste Mathildedag, op 7-7-2018, maak ik veel meer uren dan ik normaal gesproken zou doen. Elke dag begint met een ‘to do list’ die afgewerkt dient te worden. Dat gaat door tot laat in de avond. Meestal tot 22.30 u. Dan heb ik het wel gehad en kan ik tevreden de dag afsluiten met een potje bier.

Intussen heb ik wel geleerd hoe ik moet voorkomen om te zware lijsten te maken en is er altijd nog ruimte over voor het leven. Maar de klus moet geklaard worden en daarom sta ik om 6 uur ‘s-ochtends op. Dat gaat vanzelf. ik heb geen wekker nodig. Dit ritme volg ik al maanden en dan raak je ermee vergroeid. Ik ben een echt ochtendmens en geniet ‘s-ochtends het meest. Dan komt er ook het meeste uit mijn handen.

De contracten voor het gebruik van het oude postkantoor

Nu ben ik bezig met de bouw van de standaard voor het drieluik. Dat moet een stevig houten frame worden met een vormgeving die past bij mijn hang naar traditie. Het krijgt een beetje de vorm van een oude atelierezel.

Maar voordat ik daar aan kan beginnen moeten eerst de contracten getekend worden voor het gebruik van het oude postkantoor van Terneuzen wat we een maand lang mogen gebruiken voor de Mathildedag en de expositie van een maand die daar op volgt. De organisatie van de Mathildedag loopt door mijn werkzaamheden heen. Straks gaan we eerst nog in conclaaf met Ingrid Neve van het Schelde Theater en daarna wordt alles voor het gebruik van het oude postkantoor afgehandeld. Een drukke ochtend dus. En dat gaat al weken zo.

Intussen is de ochtend al begonnen en moet er ook voor de inwendige mens gezorgd worden. Deze ochtend begin ik weer met kakelverse aardbeien op brood voor mijn ontbijt. Zie hier het grote voordeel van een moestuin. Elke ochtend taartjes eten.

De aardbeien groeien maar door. Ik heb er steeds meer en ik kan ze lang niet allemaal op.’S-morgens aardbeien op brood, ‘s-avonds aardbeien door de yoghurt. Het zijn prachtige grote en heel goed van smaak.

Ik eet ze lang niet allemaal alleen op. De merel heeft ze ook ontdekt en ik laat er zelfs wat voor hem over als ik aan het plukken ben. Dat beest is er dol op en zo hebben we samen een mooie verdeelsleutel gevonden. De merel zingt elke dag prachtige liederen voor me en hij eet alle vervelende rupsjes op van vlindertjes die het op mijn koolplanten hebben voorzien.

Zo begint dus elke dag mijn Hoekse ochtend. Het is een balans tussen hard werken en genieten. Er komt nu veel uit mijn handen waar ik helaas niet al te veel van kan laten zien omdat alles wat ik nu doe draait om het Mathilde drieluik dat straks onthuld moet gaan worden in het oude postkantoor van Terneuzen.

Om nog een verrassing over te houden voor die onthulling moet ik de verleiding zien te weerstaan om niet alles wat ik aan het schilderen ben te laten zien.

Weekeindje langs bij diverse collega’s

In het atelier van Adrian Stahlecker. Een van de fijnste werkplekken voor een schilder die ik ooit gezien heb. Hoog boven het Haagse uit met uitzicht over de oude stad en prachtige groene tuinen.

Ineke en Adrian bij het nu al veel besproken schilderij van Adrian voor de Mathilde expositie straks in Terneuzen.

Adrian Stahlecker maakte een geweldig schilderij voor de Mathildedag. Hij is de enige deelnemer aan de tentoonstelling in Terneuzen die Mathilde echt goed gekend heeft van heel nabij. Ineke in ik gingen daarom even bij hem langs om het zelf te aanschouwen en om met hem te spreken over zijn werk, zijn leven met Mathilde en nog veel meer.

Als Mathilde voor hem poseerde draaide hij vaak muziek van Marlene Dietrich. Dat is de reden waarom ook zij (links) op het werk voorkomt. En natuurlijk Carel Willink. Het is het bijzondere verhaal van een bijzondere man. In olieverf op doek van de hand van de meester.

 

Het geweldig fraaie atelier van Martin Koole. Net als dat van Adrian op Haagse hoogte met uitzicht over prachtige daken en een deel van de stad.

Even verderop in Den Haag hield Martin Koole een open atelierdag. Nu kennen we hem al jaren maar we waren nog nooit in zijn atelier geweest. Vandaag dus wel.

Een geweldig inspirerende plek. Als ik dit zo beleef zou ik zo weer in de stad willen gaan werken, maar ik ben nu eenmaal toch erg verknocht geraakt aan mijn Zeeuwse Weelde.

We vergapen ons aan de heel eigen stijl van Martin en zijn liefde voor oude, statige, Haagse huizen en vooral het bijbehorende interieur. Van buiten al prachtig, maar van binnen doet het niet onder voor een paleis. Zelden heb ik zoiets moois bij elkaar gezien. Martin is niet alleen een gekend en uitstekend schilder, maar ook een tovenaar met hout, imitatie marmer en historisch verantwoorde interieurbouw.

 

Midden in het hart van Nijmegen treffen we een ons bekende fiets aan. Nu voorzien van een uithangbord.

Bij de Stevenskerk

In Nijmegen hadden we ontmoeting met Jos van Riswick en Ralf Heynen, die daar toevallig op bezoek was. Jos heeft hier een mini galerie. Midden  in het bruisende hart van de stad. Op een steenworp afstand van waar hij eerst zat. Een klein winkeltje met een echte etalage en een winkeldeur. Dit is wel een heel speciale plek voor een kunstenaar in Nijmegen.

In de Stevenskerk is op dat moment de expositie ‘Sustainable fashion‘ te zien. En daar gaan we natuurlijk ook even naar kijken. De kerk zelf heb ik nog nooit van binnen gezien. Ineke kent er alle bijzondere plekjes en leidt me rond. Er staat ook een drieluik met panelen die ook aan de achterzijde zijn beschilderd. Ik kijk mijn ogen uit en geniet van alles wat ik zie.

Een kerk vol kunst, cultuur en historie. Buiten zien we gebeeldhouwde monstertjes aan de gevel en als je even blijft staan om beter te kijken zie je steeds meer. Binnen is meer te zien en te beleven.

Onder anderen een drieluik, waar ik nu wat extra oog voor heb vanwege het drieluik over het leven van Mathilde, waar ik op dit moment nog volop mee aan het werk ben.

De tentoonstelling ‘Sustainable fashion’ vinden we achterin de kerk. Slechts een paar werken vallen me op en die fotografeer ik. Dat zijn werken die me boeien en  inspireren om er over te gaan schilderen. Het zijn stuk voor stuk werken die me herinneren aan mijn eigen thema’s en ‘dream-scapes’.

Ik zie weer de grote voordelen van een bruisende stad. Een stad met zoveel bezienswaardigheden dat je niet uitgekeken raakt en na een paar uur slenteren en kijken doodmoe neerstrijkt op een heerlijk terras onder een grote parasol. Dit uitje had ik dringend nodig, na vele maanden ploeteren in het atelier in Hoek. Ineke kent hier uitstekend de weg en ze weet precies wat ik leuk vind om te laten zien.

In tegenstelling tot Terneuzen, waar juist elke bezienswaardigheid is en wordt afgebroken om te vervangen door smakeloos en economisch beton, zien we hier hoe kunst en cultuur, samen met goed bewaarde historie, vele duizenden mensen per dag kan lokken om de stad te laten bruisen. Dit zijn wijze lessen die ik mee naar huis wil nemen om toe te passen. Niemand hoeft mij uit te leggen hoe belangrijk kunst, cultuur en historie zijn voor een stad.

Bij Jos praten we over zijn werk, ons eigen werk, de kunstmarkt, inspiratie en de waan van de dag. Genietend van een heerlijk koel drankje dat Jos serveert uit zijn mini-bar. Mensen komen langs zijn etalage en blijven even staan kijken naar alles wat Jos hier kan tonen.

Feitelijk heeft hij dus zijn eigen galerie in het bruisende centrum van Nijmegen. Op een echte A-locatie, wel te verstaan. Elke dag lopen daar duizenden mensen langs om zijn werk te kunnen aanschouwen. Dit is toch echt een droom voor elke kunstenaar.

Als ik terugkeer in het Zeeuwse zie ik een dikke onweersbui naderen om de hitte van de dag te verdrijven en mijn moestuin van water te voorzien. Beladen met veel inspiratie en volop nieuwe ideeën ben ik weer thuis gekomen in mijn eigen kleine Zeeuwse wereldje, van rust en ruimte, en dan kan ik vaststellen dat ik toch wel een erg gelukkig mens ben.

Door de poorten van de hel

De poorten van de hel. Het prachtige smeedijzeren hekwerk in het Belfort van Sluis (foto van Bianca Runge).

Gisteren was ik uitgenodigd voor een avondje Kunst en Cultuur (educatie) in Sluis. Dat vond plaats in het prachtige middeleeuwse Belfort waar ik, volstrekt onwetend, door de poorten van de hel ben gelopen.

Dat geweldig indrukwekkende smeedijzeren hek had ik wel gezien, maar het was Bianca Runge die me er op wees dat dit de poort van de hel was. Het Belfort is me wel bekend, maar ik was er nog nooit binnen geweest. Nu dus wel. Op uitnodiging van Tijl Clement om 20 jaar Kunst en Cultuureducatie te vieren in de gemeente Sluis.

Meteen wordt me duidelijk wat Terneuzen nog in te halen heeft op dit terrein. Sluis bruist. Niet alleen door actieve middenstanders maar vooral omdat men hier echt oog heeft voor historie, Kunst en Cultuur.

Cadzandse dracht (foto van Bianca Runge).

Binnen zit een bont gezelschap, jong en oud, klaar om het programma van die avond tot zich te nemen. Vóór ons zie ik drie dames in prachtige streekdracht. Echte Zeeuwse streektrots. Ik betreur meteen het gemis van mijn Axelse kostuum. Daar had ik geen moment aan gedacht. Om mij heen gonst de rijke Zeeuwse historie. Het Belfort is de ideale plek om samen te komen voor een avondje Kunst en Cultuur.

Hoezeer Zeeuws Vlaanderen een podium kan zijn voor professionele kunsten was me al duidelijk, maar dat wordt deze avond nog verder versterkt. In relatie tot de rest van het land ligt hier een uniek werkterrein open voor pioniers. Dat boeit me enorm. Ik ben hier op uitnodiging als mede organisator van de Mathildedag en schepper van het drieluik. Met Tijl spreek ik hier nog even over. Het is zo’n eerste kennismaking met een wereld waar de deuren van open staan. De poorten van de hel blijken de toegang te zijn tot een walhalla van mogelijkheden op mijn vakgebied. Ik zit op rozen.

De Mathildedag krijgt meer vaste vorm

Sinds vandaag is onze nieuwe site in de lucht. Deze is nog steeds niet helemaal klaar, maar we zijn weer in beeld op het wereldwijde web. Voorts zijn nu ook de definitieve locaties bekend waar de Mathildedag gevierd zal gaan worden.

Op dit kaartje kun je zien waar dat zal plaats vinden.

Het Schelde Theater

Galerie Kunstcafé Lokaal 54 in de nieuwstraat en de buurman van Café-pension The Chandeier

Het voormalige postkantoor van Terneuzen

Art Studio Andrea Janssens aan het Arsenaalplein

Atelier Blokken 10, van Jozien van Langevelde aan De Blokken 10

Op het kaartje kun je precies zien waar al deze locaties te vinden zijn. De Blokken 10 ligt wat uit de route, maar daar is een mooie oplossing voor bedacht. Het toeristentreintje gaat vanaf het Schelde Theater en De Blokken op en neer rijden.

Maar voor wie wil wandelen is het atelier aan De Blokken ook goed te bereiken met een wandeling van nog geen vijf minuten.

 

Drukke dag in het Zeeuwse

Vandaag, Maandag 14 Mei, stonden we weer vet in de krant. Afgelopen Zaterdag hielden we een modellen casting voor de Mathildedag. Daar kwamen heel wat modellen, kapsters en visagistes op af, maar ook een aantal vrijwilligers die ons mee gaan helpen met de organisatie en de dag zelf.

Op facebook hadden we hiertoe een oproep gedaan en dat bleek zeer succesvol. Deze oproep werd enorm bekeken. Ook de pers kwam hierop af en het werd een gezellige, drukke dag met heel veel gesprekken en fantastisch goede ideeën voor de organisatie en de dag zelf.

Druppelsgewijs stroomden de modellen, kapsters, visagistes en vrijwilligers binnen. Tot de galerie vol stond.

Bennie Janssens aan het werk met zijn camera en een model.

Galerie Kunstcafé Lokaal 54 stond vol. Bennie Janssens fotografeerde de modellen voor Marianne Akkermans, die nu de hele show organiseert in het Schelde Theater.

Maar voordat ik in de stad was om de casting-dag mee te maken stond ik op de stelling van onze molen in Hoek. Want het was ook molendag en dan ben ik uiteraard te vinden in het dorp en op de molen. Het was voor mij dus een extra drukke dag vol belevenissen in twee verschillende werelden.

Zoals gebruikelijk gaan we in ons boerengoed als er iets bijzonders te vieren valt in het dorp. In dit geval dus de molendag. We hadden de molen, vlak van tevoren, nog wat opgepoetst en nog wat kleine reparaties gedaan om tijdens de molendag goed te kunnen malen.

Maar er stond bijna geen wind op die dag. En na de lunch moest ik al weer weg om op tijd in Terneuzen te zijn voor de modellendag.

Klaprozen schilderen.

Het is net een echt, maar dat is hij niet. Ik ben nu bezig met het schilderen van grote klaprozen op het laatste schilderij van het Mathilde drieluik. Het beste kan ik die bloeen schilderen naar de waarneming, maar een klaproos is momenteel nog niet voor handen en als ik er een kan plukken valt die vrijwel meteen uit elkaar.

Maar Brenda heeft de oplossing. Zij verkoopt ook heel mooie kunstbloemen die ik kan gebruiken om naar de waarneming te schilderen. Het is Zondag en al behoorlijk warm als ik naar Art Gallery Pot rij om de roos bij Brenda op te halen en natuurlijk even een bakkie te doen.

Op de terugweg rij ik langs het mooie huis in Magrette, waar ik destijds het landschap ‘Mosterdveld bij Magrette’ van schilderde. Ik kan het niet laten om er voor te stoppen en even een foto van te maken. Dit huis en deze plek is gewoon altijd mooi.

Mosterdveld bij Magrette 100 x 160 cm. VERKOCHT

Thuis is het nog steeds Zondag en zonovergoten warm zomerweer. In de tuin staat de parasol op en schenk ik mezelf een heerlijk koel glas perensap in van peren van mijn eigen boom. Dit heet ‘Leven als God in Zeeland’, en dat doe ik vandaag met veel plezier.

Hoewel ik nog heel erg veel te doen heb, ga ik vooral van deze mooie dag genieten op mijn terras in mijn tuin.

Modellen gezocht

We zijn druk doende met het organiseren van de Mathildedag en we zijn op zoek naar modellen, vrijwilligers, kapsters en visagistes voor de presentatie van prachtige ontwerpen van onze deelnemers die hun werk komen tonen in het Schelde Theater op de 80-ste verjaardag van Mathilde (7 Juli 2018). Elders in de binnenstad van Terneuzen vinden op diverse plaatsen tentoonstellingen plaats en op die dag wordt ook het drieluik over het leven van Mathilde onthuld, wat ik nu aan het maken ben. Voor meer informatie over deze dag kun je even kijken op de pagina ‘Het Mathilde project‘ waarin ik vertel hoe we tot dit plan kwamen.

Nieuwe site voor de Mathildedag

Zoals iedereen wel weet ben ik ook intensief bezig met de organisatie van de Mathildedag in Terneuzen op 7 Juji van dit jaar. Dat is er de reden van dat ik weinig kan laten zien over mijn eigen werk. Momenteel werk ik nog aan het drieluik over het leven van Mathilde dat straks, op de Mathildedag, gepresenteerd zal worden in Terneuzen.Daar kan ik nu niets meer van laten zien omdat we nog een verrassing over moeten houden voor die onthulling. Maar dat dit een van mijn topwerken gaat worden kan ik alvast wel verklappen.

Met de organisatie van de Mathildedag zijn we nu in een fase gekomen dat alles zo snel en goed mogelijk een professionaliseringsslag ondergaat. Dat kost heel veel tijd en energie, maar dat was ook heel hard nodig. Onze nieuwe site is nu in de maak en zal binnenkort gepresenteerd worden.