Atelier Mauritsfort

Hoek

Op 20 Oktober 2015 kocht ik een typisch Zeeuws huisje met wat grond en een groot atelier in Hoek (Zeeuws Vlaanderen). Hier kan ik in alle rust wonen en werken en mijn eigen groenten verbouwen. Alle wensen lijken hierin te kunnen worden vervuld.

atelier-tuin-huis

DSC_0011

Het atelier in vol bedrijf

DCIM102GOPRO

Samen aan de slag in het atelier

Het atelier is een echte werkplaats waar louter en alleen gewerkt wordt. Het is mijn eigen atelier, maar ook Ineke maakt er soms gebruik van. Vooral als we samen gaan schilderen. Ineke heeft een heel andere stijl dan ik en zo voegen we die twee stijlen samen om ook samen te kunnen exposeren. Voor alle duidelijkheid vermeld ik er even bij dat Ineke in Huissen (Gelderland) woont en ik dus hier in Hoek. Dat zal voorlopig ook wel zo blijven. We hebben dus twee adressen waar we regelmatig samenkomen. Dan in Huissen, dan in Hoek. Het is maar net hoe het loopt. Ik ben enorm gehecht aan Hoek en Ineke aan Huissen. En dan moet je er samen maar het beste van maken.

DSC_0009

Het schilderij ‘Het behouden huis’ met Ineke in de hoofdrol. Goed zichtbaar is de moestuin en Ineke heeft een stapel stookhout in haar armen om het fornuis in de keuken te kunnen stoken.

DCIM102GOPRODe moestuin is zo’n echte ouderwetse boeren tuin aan huis. Ik teel hier de speciale rassen die ik graag wil eten en geniet intussen van zo’n echte ouderwetse bedoening. De moestuin is ook een inspiratiebron om over te schilderen (zie ‘Zondagse kool‘). Dit is een schilderijtje dat ik maakte naar aanleiding van de oogst van zo’n prachtig spitskooltje.

En als inwoner van Hoek heb ik natuurlijk ook een echt boeren kostuum. Axelse dracht, is dat hier. En ook dat inspireert om over te schilderen. Ik maakte hier. onder andere, het schilderij ‘Zondagse kool’ van. Dat schilderij zegt iets over de zondagsrust, de geschiedenis van deze streek, en het leven van het land.

Zondagse kool. 40 x 60 cm. Olieverf op heel linnen. Te zien bij Galerie Lokaal 54 in Terneuzen.

Een perceeltje koolrassen. Van de witte kolen maak ik altijd mijn eigen zuurkool die in het vat in de keuken komt te staan.

De moestuin is een belangrijk onderdeel van mijn leven. Ik teel zelf mijn eigen groente, aardappelen en fruit om een heel jaar lang van mijn eigen tuin te kunnen eten. Niet om geld uit te sparen, maar om de speciale rassen te kunnen telen die ik graag wil eten.

Dat (moes)tuinieren is echt een grote liefhebberij van me. Het is een stukje levensstijl uit een ver verleden wat ik opnieuw tot leven heb gewekt op mijn eigen kleine stukje van de aarde, hier in Hoek. Het valt ook prima te combineren met mijn werk en het kan leiden tot inspiratie om over te gaan schilderen.

Een ander schilder onderwerp kwam uit de kas. Daar groeien onder andere de augurken die ik inmaak. Zo’n pot augurken diende ter inspiratie voor een stilleven.

In dit filmpje zie je hoe ik die pot augurken heb ingemaakt.

En in het bovenstaande filmpje zie je hoe ik die pot het vastgelegd in olieverf op doek. En alles wat uit de moestuin komt kan natuurlijk ook opgegeten worden.

DCIM102GOPRO

Samen met Ineke lekker buiten eten in de zomer.

En omdat we dol zijn op oude zooi hebben natuurlijk ook een oud fornuis dat helemaal bij het interieur van onze keuken past. Het is een leuk ding wat eigenlijk meer voor de sier dient, en het gemak van warmte in de winter als het echt koud wordt, maar we hebben ontdekt dat je er ook prima op kan koken en er van alles in kan bakken.

In het bovenstaande filmpje laten we zien hoe we echt Hoekse pannenkoeken bakken op dat fornuisje. Nu is dat geval vervangen door een heuse Rayburn. We ontdekten hoe heerlijk het was om te koken en te bakken op vuur.

0001bt

Ik woon nu aan het eind van een doodlopende weg (Mauritsfort) en niet al te ver afgelegen. Rondom me wonen nog genoeg mensen om te weten dat ik aan de wereld meedoe en ik heb toch het fraaie uitzicht over de weilanden dat ik zo bemin.

Het uitzicht.

Mijn leven lang droomde ik al van een huis met luiken.

Idyllisch is het al en dat zal alleen nog maar verder toenemen als ik vorder met opknappen van het huisje en de tuin.

Het atelier met een deel van de houtvoorraad voor de winter.

Achterin de tuin staat het atelier. Dat is op de bovenstaande foto goed te zien. Een gebouwtje uit 2011 dat geheel geïsoleerd is en aan de eisen van deze tijd voldoet. Het huisje stamt uit 1901 en ik zal er alles aan doen om dat te behouden. Het interieur heb ik daarom aangepast aan die leeftijd. Zo kan ik in twee werelden tegelijk leven.

De woonkamer heb ik zo goed mogelijk in oude stijl teruggebracht.

De woonkamer heb ik zo goed mogelijk in oude stijl teruggebracht.

Het kolenkacheltje waarmee ik mijn hele huis kan verwarmen

Het kolenkacheltje waarmee ik mijn hele huis kan verwarmen

Met een pracht van een kolenkachel kan ik het hele huis verwarmen en ben ik niet afhankelijk van instanties als een energieleverancier. In de keuken staat een Rayburn fornuis, maar ik kan ook nog op gas koken. De Rayburn is echter wel de toekomst. Lifesyle, nemen ze dat, maar voor mij is het gewoon ‘Leven van het Land’. Het hoort helemaal bij het leven met de moestuin en de wens om heel lekker te kunnen eten.

Hiermee is een lang gekoesterde wens van mij in vervulling gegaan. Een klein, oud, huisje en een dito interieur. Alles ademt de sfeer uit van het verleden, waar ik zo vol van ben. Elk hoekje in en om het huis zou ik kunnen gaan schilderen. Mogelijk ga ik dat nog doen ook, maar voorlopig zal ik hard in het atelier aan de slag moeten om vooral de schilderijen te maken die ik echt wil maken en dat is een vorm van hedendaags realisme gemengd met filosofie, magie, dagdromerij, mythe en magisch realisme uit de tijd van Koch, Willink, Ket, Dalí en Moesman.

De lijn van de moestuin naar de keuken is hier heel kort. In de keuken wordt ook de lijn van koken en bakken op hout en kolen doorgetrokken met de Rayburn. Dit is een klassiek Engels fornuis wat hier, in deze streek, in veel landelijke woningen voorkomt. Het is een ideaal ding voor mensen die niet echt afhankelijk willen zijn van een dure energieleverancier. Behalve bakken en koken heeft de Rayburn ook een boiler waarmee het huis verwarmd kan worden. Door een efficiënt stooksysteem  gebruik je heel weinig kolen en hout om je huis heerlijk warm te krijgen in de winter. En als zo’n fornuis toch brandt kun je net zo goed iets gaan bakken als koek, gebak, pepernoten etc.

Bij het huisje heb ik het kolenkot herbouwd. Dat is iets wat hier, in deze streek, nog steeds veel voorkomt en gebruikt wordt. Ook dit hoort helemaal bij het leven zoals ik het wens.

De bouw van het kolenkot.

Het is een vrij exacte kopie van zo’n kolenkot dat ik hier even verderop aantrof bij een boer. Hier kan de kolenvoorraad voor een heel jaar in opgeslagen worden.

En zo ziet dat er uit als het afgebouwd is. Voor mij een mooie oefening voor meer bouwactiviteit in de toekomst.

Appelen plukken met de plukladder en de plukstok.

Achter in de tuin, tegen het atelier aan, heb ik mijn boomgaard vol oude bomen met appels, peren en pruimen. Elk jaar oogst je meer dan je op kunt eten en dan maak ik er heerlijke limonade van. Genoeg om een heel jaar te kunnen genieten van pure sappen zonder enige toevoeging.

De appeltjes van mijn oude appelenboom.

Isilareina

We weten niet wat voor appelras het is. Van een appelkweker uit Zaamslag hoorde ik dat het waarschijnlijk een eigen ent was uit een ver verleden. Veel boeren en tuinders maakten zo hun eigen favoriete rassen. De appelteler kon wel proeven welke rassen hier gecombineerd waren maar kon er geen echt uitsluitsel over geven.

Er was dus geen naam meer aan te koppelen en daarom gaven we ze zelf maar een naam. Isilareina’s. Genoemd naar de artiestennaam van Ineke. Ze smaken heel erg goed en als ik van thuis uit een appeltje meeneem voor onderweg moet ik automatisch altijd aan Ineke denken als ik het appeltje opeet.

Wonen en werken in Hoek is voor mij de beste beslissing die ik in mijn leven heb gemaakt. In een inspirerende omgeving is het goed toeven en dat zie je ook terug in het werk.

DSC_0005

De wolkenoven 100 x 160 cm.

Mosterdveld bij Magrette 100 x 160 cm.

 

Toverschoentjes 30 x 24 cm.

6 reacties op “Atelier Mauritsfort

  1. Hi Roeland,
    Wat een mooie en interessante website heb je. Met prachtige werken, maar die kende ik natuurlijk al!
    Ik vind het genieten om te lezen hoe je leeft en ook de pagina over Mathilde vind ik erg boeiend, hoe het jou beïnvloed heeft en nog. Leuk!
    Ik vind dat je erg mooi woont en je atelier ben ik jaloers op!
    Geniet ze lekker verder Roeland en tot ziens!

    • Dank je, Simone. Zoals je weet is het wonen in Zeeland een feest. Ik ben ook heel blij dat ik die stap uiteindelijk heb gezet. Daarna kwam vrijwel meteen het Mathilde project op mijn pad en tal van andere, inspirerende, kunstzaken.

  2. Hoi Roeland, jij maakt nog steeds mooi kunst. Fijn zo groot studio, inspirerende plek. Ik hoop, je snel te zien. Wat een leuk project
    ‘ Mathilde’, ik denk er over na om mee te doen.
    Op dit moment schilder ik in Macedonië in de winter ben ik terug in NL
    Warme groet, Slavica

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *