Atelier Mauritsfort

Hoek

Op 20 Oktober 2015 kocht ik een typisch Zeeuws huisje met wat grond en een groot atelier in Hoek (Zeeuws Vlaanderen). Hier kan ik in alle rust wonen en werken en zo prettig mogelijk leven van het land door mijn eigen groenten te telen in de moestuin. Landelijk leven was al vele jaren mijn grote wens en die lijkt met deze stap in vervulling te gaan.

atelier-tuin-huis

Het atelier bevindt zich achter in de tuin. Het is een losstaand gebouwtje dat aan de doorgaande weg naar Philippine ligt en waar ik makkelijk met de auto kan komen om, bijvoorbeeld, werk in te laden wat het atelier gaat verlaten.

Het atelier vol in bedrijf

DCIM102GOPRO

Samen aan de slag in het atelier

Het atelier is een echte werkplaats waar louter en alleen gewerkt wordt. Het is mijn eigen atelier, maar ook Ineke maakt er soms gebruik van. Vooral als we samen gaan schilderen. Ineke heeft een heel andere stijl dan ik en zo voegen we die twee stijlen samen om ook samen te kunnen exposeren. Voor alle duidelijkheid vermeld ik er even bij dat Ineke in Huissen (Gelderland) woont en ik dus hier in Hoek. Dat zal voorlopig ook wel zo blijven. We hebben dus twee adressen waar we regelmatig samenkomen. Dan in Huissen, dan in Hoek. Het is maar net hoe het loopt. Ik ben enorm gehecht aan Hoek en Ineke aan Huissen. En dan moet je er samen maar het beste van maken.

DSC_0009

Het schilderij ‘Het behouden huis’ met Ineke in de hoofdrol. Goed zichtbaar is de moestuin en Ineke heeft een stapel stookhout in haar armen om het fornuis in de keuken te kunnen stoken.

DCIM102GOPRODe moestuin is zo’n echte ouderwetse boeren tuin aan huis. Ik teel hier de speciale rassen die ik graag wil eten en geniet intussen van zo’n echte ouderwetse bedoening. De moestuin is ook een inspiratiebron om over te schilderen (zie ‘Zondagse kool‘). Dit is een schilderijtje dat ik maakte naar aanleiding van de oogst van zo’n prachtig spitskooltje.

En als inwoner van Hoek heb ik natuurlijk ook een echt boeren kostuum. Axelse dracht, is dat hier. En ook dat inspireert om over te schilderen. Ik maakte hier. onder andere, het schilderij ‘Zondagse kool’ van. Dat schilderij zegt iets over de zondagsrust, de geschiedenis van deze streek, en het leven van het land.

Zondagse kool. 40 x 60 cm. Olieverf op heel linnen. Te zien bij Galerie Lokaal 54 in Terneuzen.

Een perceeltje koolrassen. Van de witte kolen maak ik altijd mijn eigen zuurkool die in het vat in de keuken komt te staan.

De moestuin is een belangrijk onderdeel van mijn leven. Ik teel zelf mijn eigen groente, aardappelen en fruit om een heel jaar lang van mijn eigen tuin te kunnen eten. Niet om geld uit te sparen, maar om de speciale rassen te kunnen telen die ik graag wil eten.

Dat (moes)tuinieren is echt een grote liefhebberij van me. Het is een stukje levensstijl uit een ver verleden wat ik opnieuw tot leven heb gewekt op mijn eigen kleine stukje van de aarde, hier in Hoek. Het valt ook prima te combineren met mijn werk en het kan leiden tot inspiratie om over te gaan schilderen.

Een ander schilder onderwerp kwam uit de kas. Daar groeien onder andere de augurken die ik inmaak. Zo’n pot augurken diende ter inspiratie voor een stilleven.

Gewoon een mooi schilderijtje dat ik tussen het echte werk door maak omdat ik het niet kan laten om ook zomaar over zaken te schilderen die zo intens deel uit maken van mijn leven. Mijn belangrijkste werk is en blijft natuurlijk het maken van ‘dreamscapes’. Schilderijen over dromen en alles wat in zo’n droomwereld past. Maar ook het maken van dit soort mooie plaatjes hoort bij mijn passie voor schilderkunst.

In het bovenstaande filmpje zie je hoe ik die pot het vastgelegd in olieverf op doek. En alles wat uit de moestuin komt kan natuurlijk ook opgegeten worden.

Flesje eigengemaakte ketchup

Behalve augurken kun je natuurlijk nog veel meer inmaken. Vooral op momenten dat de oogst overvloedig is. Overtollig fruit kun je persen tot sap en dan heb je heerlijk vruchtensap dat je heel lang kan bewaren. Zonder toegevoegde chemische troep. De smaakt is van echt puur sap en dat proef je. Maar ook ketchup maak ik zelf. In de kas groeien mijn tomaten en daar kun je zalige ketchup van maken om heel lang te kunnen bewaren. Ik maak ketchup van gewone tomaten en van cherry tomaten. Het verschil in smaak proef je.

Maar ook zuurkool wordt gemaakt van de kolen die ik zelf teel. Dat gaat dan in het vat en daar eet je met gemak een heel jaar van. Met wat kennis kun je de zuurkool op je eigen gewenste smaak brengen. En dat is echt lekkerder dan de zuurkool uit de super.

DCIM102GOPRO

Samen met Ineke lekker buiten eten in de zomer.

Aardappeloogst

Alles wat uit de moestuin komt kan rechtstreeks de pan in op echt vuur. Geheel in de stijl van het land is dan ook de landelijke keuken met een echte Rayburn Nr.1 Solid fuel fornuis.

Als ik naar buiten kijk zie ik mijn landelijke omgeving die ik zo koester. Dit is natuurlijk ook een inspiratiebron voor me, waar ik dan ook met regelmaat zomaar een schilderijtje over maak. Gewoon om het te vangen, zoals hieronder toen mijn buurpoes op pad was.

Poes op pad. 50 x 40 cm. Olieverf op heel linnen. €1150,-

Deze dikzak is 15 jaar oud en komt me af en toe gezelschap houden in de tuin.

Het uitzicht.

Mijn leven lang droomde ik al van een huis met luiken.

Idyllisch is het al en dat zal alleen nog maar verder toenemen als ik verder vorder met opknappen van het huisje en de tuin.

Hoe ideaal het leven hier in Zeeland is blijft niet onopgemerkt. Regelmatig kom ik er wel mee in de krant of op televisie.

Omroep Zeeland op bezoek. In dit geval voor het drieluik over het leven van Mathilde, maar zij weten als geen ander hoe het leven hier floreert.

Het atelier met een deel van de houtvoorraad voor de winter.

Achterin de tuin staat het atelier. Dat is op de bovenstaande foto goed te zien. Een gebouwtje uit 2011 dat geheel geïsoleerd is en aan de eisen van deze tijd voldoet. Het huisje stamt uit 1901 en ik zal er alles aan doen om dat te behouden. Het interieur heb ik daarom aangepast aan die leeftijd. Zo kan ik in twee werelden tegelijk leven.

De woonkamer heb ik zo goed mogelijk in oude stijl teruggebracht.

De woonkamer heb ik zo goed mogelijk in oude stijl teruggebracht.

Het kolenkacheltje waarmee ik mijn hele huis kan verwarmen

Het kolenkacheltje waarmee ik mijn hele huis kan verwarmen

Met een pracht van een kolenkachel kan ik het hele huis verwarmen en ben ik niet afhankelijk van instanties als een energieleverancier. In de keuken staat een Rayburn fornuis, maar ik kan ook nog op gas koken. De Rayburn is echter wel de toekomst. Lifesyle, nemen ze dat, maar voor mij is het gewoon ‘Leven van het Land’. Het hoort helemaal bij het leven met de moestuin en de wens om heel lekker te kunnen eten.

Hiermee is een lang gekoesterde wens van mij in vervulling gegaan. Een klein, oud, huisje en een dito interieur. Alles ademt de sfeer uit van het verleden, waar ik zo vol van ben. Elk hoekje in en om het huis zou ik kunnen gaan schilderen. Mogelijk ga ik dat nog doen ook, maar voorlopig zal ik hard in het atelier aan de slag moeten om vooral de schilderijen te maken die ik echt wil maken en dat is een vorm van hedendaags realisme gemengd met filosofie, magie, dagdromerij, mythe en magisch realisme uit de tijd van Koch, Willink, Ket, Dalí en Moesman.

De lijn van de moestuin naar de keuken is hier heel kort. In de keuken wordt ook de lijn van koken en bakken op hout en kolen doorgetrokken met de Rayburn. Dit is een klassiek Engels fornuis wat hier, in deze streek, in veel landelijke woningen voorkomt. Het is een ideaal ding voor mensen die niet echt afhankelijk willen zijn van een dure energieleverancier. Behalve bakken en koken heeft de Rayburn ook een boiler waarmee het huis verwarmd kan worden. Door een efficiënt stooksysteem  gebruik je heel weinig kolen en hout om je huis heerlijk warm te krijgen in de winter. En als zo’n fornuis toch brandt kun je net zo goed iets gaan bakken als koek, gebak, pepernoten etc.

Hoekse appeltaart. Gebakken met meel van onze molen (De Windlust) en appeltjes uit mijn eigen boomgaard.

Bij het huisje heb ik het kolenkot herbouwd. Dat is iets wat hier, in deze streek, nog steeds veel voorkomt en gebruikt wordt. Ook dit hoort helemaal bij het leven zoals ik het wens.

De bouw van het kolenkot.

Het is een vrij exacte kopie van zo’n kolenkot dat ik hier even verderop aantrof bij een boer. Hier kan de kolenvoorraad voor een heel jaar in opgeslagen worden.

En zo ziet dat er uit als het afgebouwd is. Voor mij een mooie oefening voor meer bouwactiviteit in de toekomst.

Appelen plukken met de plukladder en de plukstok.

Achter in de tuin, tegen het atelier aan, heb ik mijn boomgaard vol oude bomen met appels, peren en pruimen. Elk jaar oogst je meer dan je op kunt eten en dan maak ik er heerlijke limonade van. Genoeg om een heel jaar te kunnen genieten van pure sappen zonder enige toevoeging.

De appeltjes van mijn oude appelenboom.

Isilareina

We weten niet wat voor appelras het is. Van een appelkweker uit Zaamslag hoorde ik dat het waarschijnlijk een eigen ent was uit een ver verleden. Veel boeren en tuinders maakten zo hun eigen favoriete rassen. De appelteler kon wel proeven welke rassen hier gecombineerd waren maar kon er geen echt uitsluitsel over geven.

Er was dus geen naam meer aan te koppelen en daarom gaven we ze zelf maar een naam. Isilareina’s. Genoemd naar de artiestennaam van Ineke. Ze smaken heel erg goed en als ik van thuis uit een appeltje meeneem voor onderweg moet ik automatisch altijd aan Ineke denken als ik het appeltje opeet.

Wonen en werken in Hoek is voor mij de beste beslissing die ik in mijn leven heb gemaakt. In een inspirerende omgeving is het goed toeven en dat zie je ook terug in het werk.

DSC_0005

De wolkenoven 100 x 160 cm.

Mosterdveld bij Magrette 100 x 160 cm.

 

Toverschoentjes 30 x 24 cm.

En als ik dan laat door ga met werken, en van het atelier naar huis loop voor een bak koffie, zie ik dit als ik omkijk. In het atelier brandt het licht. alles is donker en de tuin was op dat moment in winterslaap.

6 thoughts on “Atelier Mauritsfort

  1. Hi Roeland,
    Wat een mooie en interessante website heb je. Met prachtige werken, maar die kende ik natuurlijk al!
    Ik vind het genieten om te lezen hoe je leeft en ook de pagina over Mathilde vind ik erg boeiend, hoe het jou beïnvloed heeft en nog. Leuk!
    Ik vind dat je erg mooi woont en je atelier ben ik jaloers op!
    Geniet ze lekker verder Roeland en tot ziens!

    • Dank je, Simone. Zoals je weet is het wonen in Zeeland een feest. Ik ben ook heel blij dat ik die stap uiteindelijk heb gezet. Daarna kwam vrijwel meteen het Mathilde project op mijn pad en tal van andere, inspirerende, kunstzaken.

  2. Hoi Roeland, jij maakt nog steeds mooi kunst. Fijn zo groot studio, inspirerende plek. Ik hoop, je snel te zien. Wat een leuk project
    ‘ Mathilde’, ik denk er over na om mee te doen.
    Op dit moment schilder ik in Macedonië in de winter ben ik terug in NL
    Warme groet, Slavica

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *