Isilareina, poezen en Balky

Samen met Ineke (Isilareina) heb ik afgelopen weekeind het nest met poezen gered van de ‘snelweg’ die vlak langs hun schuilplaats loopt. Het was even spannend, want hoe zou moederpoes, Milou, reageren op de verplaatsing van haar kindertjes? Dat ging gelukkig vrij goed. Het duurde even, maar Milou is nu helemaal aan de situatie gewend geraakt en ze lijkt er meer dan tevreden over te zijn. Met deze ingreep lijkt er ook een eind te zijn gekomen aan haar zwervend bestaan. Milou is tot rust gekomen en ligt nu heel veel te slapen. Haar drang om naar buiten te gaan is zo goed als weg. Ze ligt nu liever op haar kussentje bij haar kindertjes en gedraagt zich als een zeer voorbeeldig moedertje.

Maar Milou is nog steeds niet gesteriliseerd. En dat moet wel gebeuren om te voorkomen dat ze opnieuw zwanger raakt en er hier en soort van poezen pension ontstaat. De reden om dat nog even uit te stellen is dat ze nu nog voor haar kleintjes moet zorgen en omdat die ingreep nu net even slecht uitkomt financieel (ook ik heb flink last gehad van de corona crisis en juist in deze periode wat kosten moeten maken).

Ineke is op dit moment bezig met het schrijven van haar boek over de avonturen van het ezeltje Balky. Ze maakt daar geweldig mooie teksten voor en heel veel tekeningen, sculpturen en schilderijen. En omdat ze haar verhaal schrijft uit inspiratie van het moment was het niet zo heel verwonderlijk dat Balky, op zijn reis, langs Hoek kwam om een bezoek aan Milou te brengen.

Ze bood dat schilderij te koop aan via facebook. Met de opbrengst wilde ze de medische ingreep voor Milou zien te bekostigen. Dat was in een uur tijd gelukt. Het schilderij is verkocht en Milou zal waarschijnlijk de enige zijn die daar niet echt blij van zal worden. Bij die aanbieding op facebook schreef Ineke nog een kort stukje van het verhaal van Balky.

‘Daar ligt poes Milou op een mooi rood kleedje
Balky zegt: ‘Oh, wat een scheetje.’
En pardoes springt daar vanachter het gordijn
nog zo’n wollebol tevoorschijn
Wat een feest maar Milou zucht en zegt:
‘Nou het is zo wel mooi geweest
ik heb de apotheek gebeld
en de poezenpil besteld…’

Deze tekst is slechts een fragment wat bij het schilderij hoort. Milou is op dit moment dus aan de pil. Die zat verstopt in een stukje kaas waar ze verzot op is. Nu wantrouwt ze alle stukjes kaas en eet die heel voorzichtig op. Voor de volgende pil zullen we dus wat nieuws moeten bedenken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *