Met de Sint in de krant

Het is geen dagelijks nieuws dat iemand een altaar retabel aan het maken is en daarom kwam ik weer eens in de krant. En omdat er een Zeeuwse link is met de Sint was het ook nog eens goed Zeeuws Vlaams nieuws. Frans Brouwers uit IJzendijke, die de Sint heel goed kent, bracht me in contact met de Sint en zo kon ik die prachtige foto maken van de Sint te paard door de polders van IJzendijke die voor die gelegenheid geheel in mist en nevel gehuld waren.

Daar maakte ik onder andere deze bijzondere foto van. De foto’s heb ik gebruikt om de Sint door de hemel te schilderen, wat op het bovenste schilderij van het altaar retabel komt te staan. Op de foto hieronder zie je hoe dat is geworden. De link met Odin is hierin gerealiseerd. Maar veel meer verbinding met het heidense verleden van het Sinterklaas-verhaal wil ik er niet in leggen omdat het altaar retabel voor Sinterklaas niet over Odin gaat maar over het volkstoneel dat ontsproten is uit een Christelijke traditie met het verhaal van de heilige Sint Nicolaas als rode draad door dit hele geheel.

Ik vraag me nu af hoe lang het is geleden dat er iemand een altaar retabel schilderde. Ik weet dat collega Cornelis le Mair in die sferen verkeert en dat hij een enorm vanitas heeft gemaakt, maar dan houdt het ook op.

Cornelis aan het werk in zijn atelier. Als er iemand is die weet hoe je sfeer creëert is hij het wel.

Een echt altaar retabel werd mogelijk eeuwen geleden voor het laatst geschilderd. Zo’n retabel diende als een beeldverhaal om ongeletterden iets uit te leggen over een bijzondere religieuze gebeurtenis. Vergeet niet dat een mis destijds in het Latijn werd opgedragen en dat niemand daar een klap van verstond.

In mijn atelier ben ik nu aan het werk om het onderste deel van het retabel te maken. Op dat deel zal de hel te zien zijn. De onderwereld met het vagevuur, waar Zwarte Piet vandaan komt. Dit deel valt bewust een beetje weg achter de brievenbus omdat het een redelijk angstaanjagend beeld kan zijn voor kleine kinderen. Maar het is wel onderdeel van het oorspronkelijke Sinterklaas verhaal zoals het mij ooit verteld werd en wat kennelijk niemand meer weet door te vertellen.

Poes vereeuwigd

Het kleine schilderijtje van de poes hangt sinds vandaag in mijn woonkamer. Naast de koekoek. Dit is het tweede schilderijtje dat ik van Milou heb gemaakt en ik verwacht niet dat het het laatste werkje zal zijn wat ik van mijn huis,- tuin,- en keukendier zal maken.

Het eerste schilderijtje dat ik van haar maakte hangt even verderop in mijn huiskamer. Het zijn kleine schilderijtjes die ik nog wel kan plaatsen, want mijn wandruimte is redelijk beperkt in zo’n klein huisje.

De poes zelf zorgt elke dag weer voor leuke verrassingen. Zo hebben we nu een nieuw voer ontdekt waar ze zowat van opstijgt. Gisteren had ze al geproefd en vanmorgen om half zeven stond ze al weer hard  te mauwen in de bijkeuken om te ontbijten. Het leuke aan Milou is dat ze zo blij is met wat voer. Ze wil eten en tegelijk kopjes geven en zo begint mijn ochtend met een dolenthousiaste poes.

Kijk zelf maar.

Puinhoop

Ik maak er een grote puinhoop van op doek. Steentje voor steentje schilder ik een enorme puinzooi. Dat moet eerst gebeuren eer ik de dame verder kan voltooien. Maar voordat ik in het atelier aan de slag kan komt er eerst nog even een hongerige poes langs. Ik maakte er het onderstaande filmpje van. Ze had al anderhalf bakje met brokjes en een bakje melk op, maar die melk vindt ze wel heel erg lekker, dus krijgt ze nog een beetje.

Vandaag moet ik ook nog dringend aan de slag in de moestuin. De laatste planten (voornamelijk kolen) gaan vandaag de volle grond in. Voor een goede komkommerplant, voor in de serre, moet ik naar de markt in Axel. Dan maak ik een pracht van een rit binnendoor, over Zaamslag, langs heel erg mooi Zeeuws Vlaams landschap en bezoek ik tegelijk wat vrienden.

De moestuin is nu nog in opbouw. Er staan al wat koolsoorten, zoals bloemkool, broccoli en spitskool. Ook wat bleekselderie en knolselderie, prei, aardappelen en winterpeen. Maar er moet nog heel veel meer aangeplant worden en daar zal ik vandaag het grootste deel van de dag mee bezig zijn.

Dan is mijn moestuin weer ver klaar voor een heel seizoen telen en eten van eigen oogst. De tuin krijgt al weer meer idylische proportie. Aan de voorzijde van het huis bloeien de rozenstruiken en tal van andere bloemen. Er moet daar ook gewerkt worden aan het schoonmaken van de steentjes waar al weer het nodige onkruid in groeit en het snoeien van de rozenstruiken waar veel dood materiaal in zit. Werk zat dus, vandaag.

‘Split second’ en meer

In het atelier werk ik voort aan het schilderij ‘Split second’. Ik werk al enige tijd aan meer dingen tegelijk. Dat bevalt me gewoon het beste. Ik schilder de fijne nuances van de dame op de voorgrond. Dat is een vrij tijdrovend karwij waar ik gisteren al mee begonnen ben en vandaag wil ik dit karakter geheel voltooien.

Dat betekent dat ik het grootste deel van de dag hiermee bezig ben. Daarnaast werk ik ook door aan het altaar retabel voor Sinterklaas. Er moet nu een standaard ontworpen worden waar het hele geheel veilig aan opgehangen kan worden zodat er nergens in de kerk gaten geboord hoeven te worden.

Dat gaat er ongeveer zo uitzien. Ik maakte een tekeningetje met wat constructie ideeën en nu moet ik kijken of dat uitvoerbaar is en wat ik aan lastige elementen tegenkom. Ik heb al de nodige ervaring opgedaan met dergelijke constructies en ik weet wat ik tegen kan komen, maar het uiteindelijke uitvoeren is toch altijd weer een verhaal apart.

Een ander ding wat nu de nodige aandacht moet krijgen is de brievenbus voor de kinderen. Daar kunnen zij straks hun brieven en tekeningen aan de Sint in posten en dat moet in één oogopslag duidelijk zijn en ook uitnodigend zijn. Er moeten letters in reliëf op komen te staan en er moet nog een sleuf in gemaakt worden waar de brieven en tekeningen doorheen kunnen.

En dan heb ik ook nog te zorgen voor de poes. Die komt even langs om te eten en om daarna weer snel terug te rennen naar haar kroost, een eindje verderop. Ik heb nu een vermoeden waar ze haar nestje heeft ondergebracht en daar moet ik vandaag ook nog achteraan om te kijken of, en hoe, ik in moet grijpen om die kleine katjes te redden van een wisse dood. Ze lopen, hier in het buitengebied, tal van gevaren tegen het lijf. Er zit hier, bijvoorbeeld, ook een vos die niet zal aarzelen om aan te vallen als hij die kleintjes ziet. Kortom, ik heb het drukker dan ooit.

En dan heb ik ook nog de moestuin. Die is gortdroog door de aanhoudende droogte en het warme weer. Alles groeit wel, maar moeizaam. Vandaag is het bewolkt en dat is een mooi moment om wat extra te sproeien. Maar ook de overige planten moeten nog de volle grond in. Spruiten, boerenkool, witte kool (voor de zuurkool) en nog veel meer. Ook ligt er nog wat zaaigoed klaar en ik moet nog een paar planten halen voor in de serre, zoals de juiste komkommer. Ik vermaak me wel in corona-tijd.

Een foto voor de krant

Vanmorgen heb ik in het atelier weer eens het altaar retabel voor Sinterklaas opgesteld. Voor zover dat kan natuurlijk, want het is nog niet af en ik heb niet voldoende hoogte in het atelier om het hele monument op te zetten. Vandaag kwam de fotograaf van de krant (PZC) langs om er een foto van te maken voor een artikel dat straks geplaatst wordt.

Het is weer een heerlijke zonnige dag en omdat het Hemelvaart is is de wereld in Zondag-modus en is het heerlijk rustig in het Zeeuwse.

Onder toeziend oog van de poes werk ik ook een beetje in de moestuin, waar alles nu lekker begint te groeien. Het is wel heel droog en er moet ‘s-ochtends en ‘s-avonds gesproeid worden om de groei er in te houden.

De poes gaat toch weer wat zwerven. Dat kan ze niet laten. Eerst gaat ze aan de overkant van de weg in het gras liggen kijken en daarna verdwijnt ze richting de polder waar ze ergens haar jonkies heeft ondergebracht. Om de een of andere reden heeft ze ze een voor een uit het struikgewas van mijn tuin weggehaald en zie ik haar alleen als ze honger heeft.

Vandaag maak ik ook het werk klaar voor transport dat naar Galerie Sille moet te Ouderwater. Daar hangen straks drie van mijn werken voor de zomer expositie.

‘Skywalk’, ‘Mirrors’ en ‘Streepjescode’. Op Zaterdag 13 Juni opent die tentoonstelling voor het publiek. Vanaf die dag kun je het allemaal in het echt komen bekijken.

Modelpoes

Het is best een leuk werkje geworden. De modelpoes. Het moet nog even drogen om het te kunnen vernissen om de kracht van de kleuren terug te krijgen. Nu oogt het nog wat fletser dan het werkelijk is.

Het model in kwestie ligt lekker lui in de tuin na een stevig ontbijt van brokjes, poezenmelk, paté van Sheba en poezensnoepjes. Die paté is echt een groot succes. Daar stijgt ze zo’n beetje van op. Daarna ging ze weer snel terug naar haar kindertjes, die nog steeds onzichtbaar in het groen verstopt zitten.

Vanmorgen heb ik ook nog een studie (voor het schilderij ‘Split second’) uitgewerkt omdat ik het wel een mooi schilderijtje vond. Normaal hou ik zo’n probeersel onafgewerkt in het atelier om te gebruiken bij het schilderen van het doek waar deze studie voor gemaakt is.

Nog een schilderijtje van de poes

Op de ezel staat een heel klein schilderijtje. Een paneeltje. Daar maak ik een heel klein schilderijtje op van de poes die nu moederpoes is geworden. Gisteren kwam ze na twee dagen afwezigheid ineens voor de dag. Afgeslankt en hongerig.

Ik had gehoopt dat ze haar kleintjes in huis ter wereld zou gaan brengen, maar het is een zwerfkatje en het lag al voor de hand dat ze dat elders zou gaan doen. Gisteren en eergisteren heb ik daarnaar gezocht. Echt overal en nergens. Het meest voor de hand liggende was de stal van de schapen, waar ze heel vaak gezien werd, en met Leo, mijn overbuurman, heb ik daar even goed rond gekeken. Maar ook in holle bomen, plekjes op het land, oude schuurtjes die daar staan en tal van andere verstopplaatsen, maar nergens een poes met jonkies te zien.

Blijkt ze in mijn tuin te zitten op ongeveer 10 meter van mijn bijkeukendeur. Verstopt in het ondoordringbare groen van een heel dikke heg, wat struiken en de composthoop. Lekker dicht bij haar voerbakjes. In dat dichte struikgewas hoor ik heel vaag het gepiep van jonge katjes als de poes weer in de buurt van haar nestje komt.

En zo komt ze dan aan. Helemaal blij dat ze me weer ziet. En ik natuurlijk blij dat ik de poes weer zie. In korte tijd zijn we wel echte maatjes geworden. Bovendien zorgt de poes ook voor inspiratie om te gaan schilderen.

Een paar dagen geleden maakte ik deze foto van haar toen ze op het deksel van de waterberging zat voor aan het huis. Toen dacht ik er al over om dit te gaan schilderen en dat ben ik nu dus aan het doen. Op een piepklein paneeltje van 10 x 10 cm.

Het moet een snel te maken schilderijtje worden waar ik hooguit een paar uur aan bezig ben.

Het lijstje heb ik al gemaakt. Van restanten van de lijst voor ‘Skywalk’. Ook dit is weer een schilderijtje dat ik lekker zelf hou.

En terwijl ik dit aan het fotograferen ben hoor ik buiten een schaap. Zo aan het geluid te horen, het beest staat hard te blèren, staat het dier midden op straat. Leo (mijn overbuurman van de schapen) is er al bij. Ook een wandelaarster die hier langs kwam wandelen en het schaap midden op de weg aantrof. Met wat armgezwaai en de deskundigheid van Leo lukt het om het schaap weer in de wei te krijgen.

Dit is nou typisch het platteland waar ik zo van hou. De rust, de stilte (vooral op Zondag), de ruimte, de vergezichten, al het groen, het boerenleven en natuurlijk al die leuke beesten.

Dit dus. Alle schapen weer gezellig bij elkaar in de wei tegenover mijn huis.

Finale Emilia

Vandaag ben ik weer eens in gedachten teruggekeerd naar de Noord Italiaanse streek Emilia Romagne waar in 2012, door een aardbeving, veel prachtige gebouwen beschadigd raakten en zelfs geheel instortten.  Zo ook een eenzame klokkentoren, waarvan de wijzerplaat door midden scheurde in het plaatsje Finale Emilia. Ik heb die toren al vaker geschilderd omdat ik het zo’n bijzonder beeld vond. Nu staat hij op het schilderij ‘Split second’ waar ik vandaag ook aan heb gewerkt.

Het gebeurde allemaal in een ‘split second’. Heel veel cultuur historie ging op dat moment verloren. Deze toren bleef in mijn geheugen hangen omdat ik het zo’n bijzonder beeld vond. Gespleten tijd.

Zo zag hij er in het verleden uit. Hier op een oude ansichtkaart. ‘Monumento ai Caduti dell’Orologio’.

Om in Zondagse sferen te komen steek ik wierrook af in een kerkelijk wierrookvatje. Ik schilder er een dikke priester bij met een gouden staf. Zo ontstaan de schilderijen in mijn atelier. Al schilderend zit ik vaak door te filosoferen over wat ik aan het schilderen ben en zo kwam ik op het idee om die indrukwekkende man met zijn gouden staf te schilderen. Alsof hij elk moment een wonder kan gaan verrichten. Als tegenhanger van alle verwoesting van kunst en cultuur.

Een beetje symbolisch voor wat er nu in de politiek gebeurd. Daar heeft men ervoor gekozen om kunst en cultuur geheel kapot te bezuinigen. In Brabant, bijvoorbeeld, heeft het provincie bestuur onlangs besloten om geen cent meer te investeren in kunst en cultuur. En dat terwijl de afbraak al jaren gaande is. Dat dit grote verwoestende gevolgen zal krijgen zal iedereen wel begrijpen. De hele sector staat al op instorten.

Dan moet ik denken aan Sir Winston Churchill. Toen de tweede wereldoorlog uitbrak moest Engeland gaan investeren in wapens en strijd. Om dat te kunnen bekostigen moest er bezuinigd worden. Men stelde toen voor om maar meteen te gaan bezuinigen op kunst en cultuur. Churchill antwoordde; “Then what would we be fighting for?”

Helemaal juist is dit niet, want hij zei het niet in één zin, maar in een heel betoog. Destijds begreep men hem maar al te goed. Je kunt hier meer over terugvinden op de site van ‘The Churchill project‘ van ‘Hillsdale College’. Het huidige politieke landschap lijkt vooral uit te zijn op verwoesting en geestelijke armoede.

‘Split second’ gaat hier dus over. Je gaat twijfelen aan de algemene ontwikkeling van huidige politici als je leest hoe men met een groot gemak, en zonder ook maar één moment van schaamte, de hele kunst en cultuursector ineen wil laten storten. Het schilderij gaat zich nog wel verder ontwikkelen. Ik maak het voor een toekomstige tentoonstelling met Isilareina. Het wordt dus een schilderij met de nodige lading.

Intussen werk ik ook nog verder aan een van de drie wonderen van Sint Nicolaas. De redding van de drenkeling. Het is nog niet af, maar bijna. Als het klaar is zal ik er wel een foto van publiceren. Gelukkig kan ik dit maken voor een instituut wat kunst en cultuur helemaal begrepen heeft.

 

Ruimtegebrek

Ik heb een redelijk groot atelier. Ruimte zat, zou je denken, maar op de een of andere manier krijg ik het toch weer voor elkaar om alles vol te zetten. Hoe efficiënt ik alles ook heb ingedeeld. Ik werk nu aan de laatste penseelstreken op het schilderij ‘Skywalk’, ik werk aan het altaarretabel voor Sinterklaas, ik maak en lijst voor ‘Skywalk’, ik werk aan het schilderijtje van de Sint en de drenkeling, ik werk aan ‘Split second’, het schilderij dat ik aan het maken ben voor een tentoonstelling met Isilareina, ik werk aan een klein schilderijtje van de poes, ik werk aan een filmpje voor promotie van het boekje, dat na de corona-crisis nieuw leven in geblazen moet worden, ik werk aan de moestuin, ik heb de poes om me heen die van tijd tot tijd even aandacht nodig heeft enzovoort.

De lijst voor ‘Skywalk’ is bijna klaar. Het schilderij is bijna af. Als je goed kijkt zie je nog net de schets op paneel die ik gemaakt heb voor de Sint met de drenkeling in het deel van het retabel dat achter de stoel op de grond staat. Hier moet ik vandaag mee verder om op schema te blijven. En ondertussen komt de poes kopjes geven en aandacht vragen.

Ze is in verwachting, wat je best goed kunt zien op de foto rechts. Het is een dikke rolmops geworden die door die verwachting vrij onrustig is en dus de aandacht wil. En die krijgt ze ook. Alles loopt hier door elkaar en ik kan er echt ontzettend van genieten.

Intussen werk ik nog aan de laatste kleine dingetjes aan het schilderij ‘Skywalk’. Dat werk zal straks te zien zijn bij Galerie Sille in Oudewater tijdens de zomer expositie.

 

Zomer-expositie ‘Spiegel’ bij Galerie Sille

Het schilderij ‘Skywalk’, dat ik speciaal gemaakt heb voor de zomer-expositie bij Galerie Sille, is bijna klaar. Ik maak er nu de lijst voor en ik verwacht dat het aan het eind van deze week helemaal klaar is en richting Oudewater uit kan vliegen. Links op de foto zie je het schilderij ‘Split second’ dat ik aan het maken ben voor een expositie met Isilareina. Dat zit nu in de planning en daar zal ik later wel meer over vertellen.

Bij Galerie Sille gaat straks de expositie ‘Spiegel‘ van start. Soms komt de inspiratie voor een werk van de galerie zelf. Met het thema ‘spiegel’ kan ik wel wat. Dat is zo’n onderwerp wat ook regelmatig in mijn werk voorkomt.

Gisterenavond heb ik de lijst voor ‘Skywalk’ gezaagd, gefreesd en gelijmd en kon het mooi een hele nacht drogen in het spanraam. Vandaag ga ik het verder afwerken. Maar ik ben ook nog bezig aan het altaarretabel voor Sinterklaas. Eigenlijk lopen er nu drie projecten tegelijk in mijn atelier en maak ik hier enorm veel uren. Gisterenavond was het middernacht dat ik hier stopte. Vanmorgen om half zeven stond er al weer een hongerige poes aan mijn keukendeur en was ik om zeven uur al weer aan het passen en meten in het atelier. Door de corona-crisis heb ik weinig tot geen last van ruis en kan ik lange dagen maken in het atelier. Dat komt me eigenlijk wel heel goed uit. Van mij mogen die maatregelen nog wel even voortduren.

En de poes doet wat alle poezen doen. Net buiten het atelier zit ze te wachten tot er een vogeltje of een muis in beeld komt.

En van het overgebleven restant van het lijstmateriaal voor ‘Skywalk’ kan ik nog mooi een klein kadertje maken voor een portretje van de poes, of zo.