Aan tafel bij Omroep Hulst

Hedenavond was ik te gast bij Omroep Hulst om te vertellen over het boekje dat straks uit zal komen over ‘de drieling van Terhole’. Dit gesprek zal 11 Maart worden uitgezonden in het kader van de boekenweek.

Ik vond het een mooie belevenis en ik verbaasde me over de moderne techniek. Aan het eind van het gesprek kon ik nog even een kijkje nemen bij de regie, waar ik een walhalla aantrof van beeldschermen, knopjes en toetsenborden.

Samen met de directeur van de bibliotheek en schrijfster Rineke van der Wouwe kon ik wat vertellen over mijn boekje en de wereld daar achter. Terhole ligt op een flinke steenworp van Hulst en daarom was men ook best benieuwd hoe dit in elkaar zat.

Centen kwestie

In het atelier ben ik bezig met het schilderen van het middelste paneel van het drieluik van het altaar retabel voor Sinterklaas. Dat is nu in een stadium van schetsen, passen en meten om tot een optimale compositie te komen van een mooie scène over de Sint in de kerk die omringd is door een hele kluit stuiterende kinderen, de pastoor en zijn misdinaars, de schutterij en natuurlijk het prachtige kerk interieur. Alles bij elkaar een hele puzzel, waar ik nu wel ver mee klaar ben. Als de compositie goed staat kan ik beginnen met het werkelijke schilderwerk. En dat is nu.

Maar vandaag heb ik een dikke dag aan de overkant van de Schelde. Ik ga naar een middag voorlichting over crowdfunding, in Middelburg, voor de uitgave van het boekje. Dat is nodig, want de centen komen niet zomaar uit de lucht vallen.

Elders loopt al een andere vorm van crowdfunding voor het altaar retabel voor Sinterklaas. Hierboven zie je het bijbehorende kaartje. Die actie loopt al een tijdje en die blijkt heel succesvol.

Andere belangrijke zaken die aan ‘d’n-overkant’ plaats vinden is wel het gebeuren rond de Zeeuwse vlegel. Zeeuws bakgraan dat op authentieke wijze wordt geteeld, dus zonder vergif en andere troep, en op de Zeeuwse wind wordt gemalen op onze molen. Zelf mijn eigen brood bakken is iets waar ik me bijzonder graag mee bezig wil houden. Daarvoor moet ik vandaag ook even langs bij de mensen achter dit geweldige streekproduct in Ovezande. Dat wordt vandaag dus een ritje door en rond de Scheldetunnel.

Het spookte in Zeeuws Vlaanderen

Johan de Vries was, en is bij mij nog steeds, een lokale held. Op zijn brommer, met achterop zijn bandrecorder, reed hij heel het Land van Axel af op zoek naar de vele volks,- en spookverhalen die hier in de streek verteld werden (en nog steeds worden). Die verhalen bundelde hij in zijn boek ‘Het spookte in Zeeuws Vlaanderen’. Als kind las ik dat boek grijs. Geraakt en geboeid door deze prachtige verhalen. Broeder Dieleman brengt nu een eerbetoon aan Johan de Vries op de planken van de Zeeuwse theaters. Vanavond in het Schelde Theater. Daar wil ik natuurlijk heen. Temeer ook omdat ik nu zelf Zeeuws Vlaamse spookverhalen zit te schrijven en te tekenen.

Mijn boekje en het boek van Johan de Vries naast elkaar op mijn tafel. Nu ik dit zo naast elkaar zie liggen vraag ik me af waarom ik niet veel eerder ben begonnen met het tekenen en schrijven van verhalen.

In het atelier ben ik begonnen aan het middenpaneel van het Altaar retabel voor Sinterklaas. Het hele weekeind heb ik me bezig gehouden met schetsen en ideeën uitwerken voor deze enorme klus waar ik me het komend jaar mee bezig zal gaan houden. In Oktober moet het werk klaar zijn. Niet alleen tien schilderijen maar ook een monumentaal altaarstuk waar alles in samengevat zit. Dat betekent dat mijn atelier ook weer een houtwerkplaats zal worden.

Allerlaatste correcties

Met de laatste correcties, aantekeningen en suggesties van mijn taal-technisch adviseurs kan ik het boekje helemaal afwerken. Dat is mijn klus voor vandaag. De drukker werd al ongeduldig en ik heb te maken met een tijdschema waarin dingen precies op tijd af moeten zijn. Ik heb me comfortabel geïnstalleerd bij de kachel en voorzien van verse koffie.

In het atelier liggen alle panelen mooi te drogen en kan ik vandaag toch niet veel meer doen. Dat komt dus mooi uit. De proefdruk van het boekje bracht toch nog tal van oneffenheden aan het licht. Ik dacht dat ik ver klaar was, maar er is toch nog behoorlijk wat correctiewerk aan de winkel. Dat was me al voorspeld. Als je het werk gedrukt en wel voor je ziet komen er altijd foutjes aan het licht.

14 Maart

De boekpresentatie op 14 Maart a.s. komt te vervallen. In overleg met Anne Mannaerts, van Galerie & Kunstcafé Lokaal 54, besloot ik de presentatie later te laten plaatsvinden in de galerie omdat het anders, tijdens de opening van het nieuwe expositieseizoen, te druk zou worden qua programmering. We gaan dat een paar weken later doen zodat alle aandacht naar die presentatie kan gaan. Dat wordt een speciale middag in de galerie met een mooie voordracht van het verhaal in het Axels en dan is er ook alle tijd voor een praatje, het signeren van de boekjes, etc.

Ook een soort van correctie is het aanbrengen van een vernislaag over een schilderij. Zo krijgen kleuren hun oorspronkelijke glans terug. Dit was ook nog een klusje dat vandaag op de planning stond. Zo heb ik vandaag toch nog wat in het atelier kunnen doen.

Zo trots als een aap

Ik zag de postbode al aankomen. Spannend moment. De proefdruk van mijn eerste boekje is gearriveerd.

Het ziet er prachtig uit, al zeg ik het zelf. Boven verwachting.

Ook het binnenwerk. Precies het juiste papier en formaat. De tekeningen komen prachtig uit en ik ben ineens apetrots op mijn eigen eerste boekje. Ik zou dit zo al in de winkel terug willen zien, maar dit zijn correctie exemplaren. Pas na de laatste correctie zal het boekje echt in productie gaan.

Tekenen en schrijven

Het is lang geleden dat ik zo intensief heb zitten tekenen en schrijven. Toen ik 20 jaar was tekende ik strips. Meer uit passie dan als verdienste, want het betaalde eigenlijk niet. Om die reden stopte dat toen en begon ik meer en meer te schilderen. Al die tijd heb ik niets meer met deze tak van sport gedaan.

Maar nu is dat veranderd. Ik was bijna vergeten hoezeer ik hier van kon genieten. Doordat ik nu zelf boekjes uit kan geven en dus niet meer afhankelijk ben van een uitgever, is het bloed weer sneller gaan stromen en zit ik weer hele dagen lang te tekenen en te schrijven.

 

Boekjes maken

Momenteel ben ik voornamelijk aan het schrijven en tekenen. Mijn eerste eigen boek ligt nu bij de drukker met het verhaal over de drieling van Terhole. Door de jaren heen heb ik heel wat verhalen zitten schrijven waar ik nooit wat mee gedaan heb omdat ik er nooit tijd voor had en omdat ik geen zin had om alles zomaar af te geven aan een uitgever. Nu ik zelf op de stoel van de uitgever kan gaan zitten veranderde dat. Nu komen al die ideeën voor boekjes me uitstekend van pas en ga ik me de komende ‘feestdagen’ bezig houden met (her)schrijven, genieten en tekenen.

Pietje Tuf

Hierboven zie je een tweetal pagina’s uit een nieuw boekje over dorpsverhalen. Het decor is natuurlijk mijn eigen dorp, Hoek, maar de personages komen voort uit mensen die ik ooit heb leren kennen en die me voor een dergelijk verhaal hebben kunnen inspireren. Zoals Dirk van Ham. De boerenzoon die het allemaal wel geloofd en dik tevreden is met zijn eigen kleine wereldje in en rond het dorp. En Pietje Tuf, de eeuwig gehaaste bakkersknecht die met zijn bakfiets het hele dorp afsjeest om zijn bestellingen te bezorgen. Hij is daardoor ook een beetje journalist, omdat hij alle dorpsnieuwtjes kent en door kan vertellen. Daarnaast is hij ook een soort van dorps-entertainer, houdt hij van gekke streken en neemt hij graag iedereen in de maling. Guus Carton, de uitvinder en elektrotechnicus van het dorp. Hij beheert, samen met zijn vrouw, de elektro-winkel van het dorp, waar hij ook zijn werkplaatsje heeft waar hij, bijvoorbeeld, je stofzuiger kan repareren. Naast ‘elektrieker’ is hij ook de dorps-achcheoloog, samen met Jules, de kapper, zoekt hij naar het verleden en alles wat ze vinden wordt zo mooi mogelijk tentoongesteld in de kapperszaak van Jules, zodat diens kapsalon ook een soort van museum is.

‘Stalin’, de dorpssmid, een ‘no-nonsence’ type waar je beter geen ruzie mee kan krijgen, kan alles aan elkaar lassen en smeden wat weer vast moet komen te zitten, en zo heb ik nog wel meer karakters die samen een gefantaseerde samenleving kunnen gaan presenteren. Heel erg leuk om te doen en ik zit nu hele dagen te genieten van mijn eigen flauwekul.

Ik werk nu aan een eerste boekje met die dorpsverhalen waarin ik alle karakters voor ga stellen. Gevolgd door een klein avontuur. Een mysterieuze gebeurtenis die het hele dorp aan de praat houdt.

Het boekje in 52 pagina’s

Ik ben er de laatste tijd nogal druk mee. Met het maken van het boekje over het verhaal van de drieling van Terhole. De contacten met de drukker zijn gelegd, de eerste stappen om (zelf) een boekje uit te gaan geven eveneens. Er zitten nu 25 tekeningen in die het complete verhaal gaan illustreren. Tijdens de vertelavond wordt alleen de gecomprimeerde versie verteld (in Axels dialect). Als alles gaat zoals het er nu uitziet zal het boekje medio Maart op de markt komen. Dat komt wel heel mooi uit met de opening van het expositie seizoen bij Galerie & Kunstcafé Lokaal 54 waar mijn hele ‘Zeeuwse collectie’ hangt.