Verstekstans

In het atelier heb ik, sinds Zaterdag, een mooi machien aan het machinepark toe kunnen voegen. Een zogenaamde verstekstans. Dit is een oud timmermansgereedschap dat ook gebruikt wordt in de lijstenmakerij. Hiermee kan ik heel makkelijk mijn expo-kaders 100% verstek hakken.

Zo secuur heb ik nog nooit verstek kunnen maken. Met de zaagtafel is het altijd nog een hele uitzoekerij om iets echt verstek te kunnen zagen. Dat kost altijd tijd en het gaat nogal eens mis. Ook de zaagsnede is altijd wat grof. Met deze machine is alles kaarsrecht en zo glad en strak dat alles perfect past.

Ik ben gelijk begonnen met het maken van een paar kleine kaders voor klein (stilleven) werk waar ik me straks mee bezig wil gaan houden als ik het grote werk (Woods of reflection) voltooid heb. Dat is nu bijna klaar.

Ik kan nu mijn eigen profielen schaven, met mijn mooie oude profielschaafjes, en helemaal zelf bepalen hoe mijn kader er uit komt te zien. Dat kon ik natuurlijk al, maar nu kan alles ook nog eens 100% vakkundig afgewerkt worden. Dat opent nieuwe perspectieven in het maken van mijn eigen kaders. Behalve expo-kaders ga ik me nu ook meer toeleggen op het maken van speciale kaders voor mijn werk. Dan kan ik echt alles helemaal in eigen huis maken.

Woods of reflection

John William Waterhouse (Rome, 6 april 1849 – Londen, 10 februari 1917).

In het atelier werk ik nog steeds aan mijn jongste creatie. Om in de sfeer van William Waterhouse te blijven heb ik gekozen voor een Britse titel. ‘Woods of reflection’. Het bos waar je jezelf tegen mag komen. Zelfreflectie is iets wat in de huidige samenleving lijkt te ontbreken. Op internet schreeuwt iedereen van alles van zich af. De beschuldigende vinger is dagelijkse routine. Niemand lijkt nog in de spiegel te willen kijken. De ander krijgt de schuld en de volle lading.

In het bos, waar je door de bomen nog nauwelijks het bos kan zien, dwaalt deze dame. Ze was gewaarschuwd maar geloofde het niet. Tot ze zichzelf tegenkwam. Qua thema, compositie en kleuren zit ik bewust heel dicht tegen een van mijn grote voorbeelden aan John William Waterhouse.

Uit mijn CD-speler klinkt Kate Bush, Milou ligt op haar kussentje bij de verwarming en ik zit in de juiste sfeer te werken aan een schilderij wat raakvlakken heeft met Kate Bush en William Waterhouse.Het was een hele zoektocht naar de juiste ingrediënten, maar het zit er wel in. Ik toon hierboven een van zijn bekendste werken.

Dit schilderij zit, qua kleding van de dame, het dichtst bij de kledingkeuze die ik maakte voor mijn model. Ik koos voor een eigentijdse dame met kleding die dicht in de buurt komt van de romantiek. Het schilderij is nog lang niet klaar, maar zo heb je een beetje een beeld van de richting die ik nu op ben gegaan.

Bouwplannen met een behouden huis

Het is winter. De sneeuw is gevallen. Het is vrieskoud en binnen branden de kachels en is het heerlijk warm. De Rayburn staat nu dagelijks aan en er kan van alles op gebakken en gekookt worden. In die situatie leef ik als het ware in een romantische kerstkaart, maar het huisje heeft intussen veel achterstallig onderhoud en ook nogal wat gebreken. Daar gaat komende zomer iets aan gebeuren.

Idyllisch is het huisje en mijn omgeving sowieso al. Ik ben heel mijn leven al gek op dit soort huisjes en na vijf jaar wonen in het buitengebied van Hoek weet ik zeker dat dit te vergelijken is met de hemel op aarde. Het huisje mag dus niet afgebroken worden voor nieuwbouw maar moet behouden blijven voor het oorspronkelijke landschap. Daar maakte ik ook ooit een schilderij over met de titel ‘Het behouden huis’.

Het behouden huis. 50 x 120 cm. Oliverf op heel linnen. €2850,-

Al veel te veel van dit soort kleine juweeltjes zijn uit het landschap verdwenen om plaats te maken voor smakeloze nieuwbouw die het aanzien van hele dorpen en het buitengebied vervuilen. Dat mag hier dus niet gebeuren. Daarvoor ging ik op zoek naar een expert op bouwgebied die dit helemaal begreep om de mix van behoud en modern leefcomfort te combineren in een optimaal bouwplan.

Ik heb JGM Design ingehuurd voor een bouwkundig advies, het maken van berekeningen en het ontwerp voor een huisje dat moet blijven bestaan in de vorm die geheel past in het oorspronkelijke ontwerp van een echt Zeeuws huisje in het Zeeuwse landschap, waar ik zo vol van ben. Maar dan wel met moderne voorzieningen en leefcomfort. Zoals volledige vloerverwarming, isolatie, volledig herstel van het oorspronkelijke interieur en een beperkte aanbouw die geheel past in de landelijke sfeer die hier overheerst in het buitengebied.

En dat komt er dan zo uit te zien. Samen met Jan, de ontwerper van van JGM Design, ben ik aan het passen en meten gegaan en dat resulteerde in een prachtige reeks modellen en tekeningen van mijn grote wens. De aanvraag ligt nu bij de gemeente. Als alles een beetje meezit kan ik komende zomer beginnen met verbouwen.