Richting Breda en omstreken

In het atelier was ik laatst een klein schilderijtje aan het maken van een klein, maar beroemd, Breda’s hondje. Dat was een verrassing voor vrienden die dit hondje nu moeten missen. Daarom kon ik er niets van laten zien, maar nu wel. De titel van het schilderijtje is ‘The red carpet dog’. Ik heb er ook nog een filmpje over gemaakt. Daarin leg ik uit waarom dit ‘The red carpet dog’ is.

‘Woods of reflection’, ging vandaag naar Breda. Naar Via Mioni in het Ginneken. Temidden van heel veel klasse antiek en dito schilderijen. Het werk kan straks gezien worden in de etalage. En wil je even binnen koekeloeren, dan kan dat. Gewoon op afspraak of als je er toevallig langs loopt. Als er even niemand is kun je gewoon op je gemak rondkijken. Daar hoef je geen afspraak voor te maken.

Mochten er meer dan vier mensen in de zaak zijn, dan kun je even buiten wachten, en je vergapen aan de etalage, om naar binnen te lopen zodra er weer plek is. Maar het handigste is echt om even te bellen voor een afspraak. Dan ben je verzekerd van alle tijd om even lekker rond te snuffelen en sfeer op te snuiven.

Woods of reflection (vervolg)

Woods of reflection. 110 x 95 cm. Olieverf op portret linnen.

‘Woods of reflection’ staat symbolisch voor de wereld waarin wij leven. Het bos is vrij ontoegankelijk. Van keurig gebaande paden is vrijwel geen sprake meer. Het bos is volledig dichtgegroeid. Je ziet door de bomen het bos niet meer. De bomen en het bos staan symbool voor de dichtgegroeide maatschappij. Voor overbevolking. Een thema waar ik al jaren tegenaan bots en waar niemand raad mee lijkt te weten. Ook ik niet.

Nog nooit is onze planneet zo vol met mensen geraakt en daardoor ook nog nooit zo bedreigd geraakt als nu. Dit onderwerp zou hoog bovenaan de politieke agenda moeten staan, maar politici hebben geen hapklare oplossing voor dit probleem bij de hand en kijken er dan ook het liefst van weg. Intussen groeit de wereldbevolking gestaag door. De bijbehorende problemen groeien eveneens gestaag door. Denk aan de opwarming van de aarde, industriële en afstandelijke voedselvoorziening met megastallen, monoteelt en nog ergere vormen van massaproductie van voedsel om alle monden te kunnen vullen. De aarde groeit dicht. Met mensen, en alles wat mensen nodig hebben om te kunnen leven.

In een overvolle maatschappij waarin iedereen elkaar voor de voeten is gaan lopen is het aan de orde van de dag dat we elkaar berispen, veroordelen, uitschelden, beledigen, vernederen en miskennen. Voor enige zelfreflectie is geen ruimte meer. Iedereen moet vechten voor een eigen plekje op deze aardbol. Tijd voor bezinning en reflectie is vrijwel weggevaagd door de enorme stroom aan informatie die we elke dag tot ons nemen via social media en alle andere vormen van media. In deze chaos van ruis is het vrijwel onmogelijk om nog in de spiegel te kijken. Maar wie het wil mag zichzelf terugvinden in ‘het woud van reflectie’.