De drieling van …

Vandaag ben ik op pad geweest, door het Land van Hulst, met een flinke stapel flyers voor de crowdfunding campagne voor de druk van het boekje ‘De drieling van Terhole’. Natuurlijk kwam ik ook in Terhole zelf. Er ligt nu een stapeltje klaar in het dorpshuis. Maar ook bij het gemeentehuis van Hulst en de VVV aan de Steenstraat. Zo ook bij de Zeeuwsche Kringloopbeurs in Sint Jansteen. Langzaam maar zeker begint het verhaal zich te verspreiden.

Gisteren was ik hiervoor in Breda waar ik nog steeds veel bekenden heb wonen. Daar is de flyer eveneens verspreid bij het Ezelsoor, Deva, Jan d’Art, Via Mioni en Hollaers en van Kemenade.

 

De ochtendtekening

Weer een tekening voor mijn tweede boek(je). Een storm van ongekende omvang breekt los over het land rond Vremdieke. Het is 1606 en er gebeuren vreemde dingen in het Land van Axel. De storm is zo hevig dat de molen is omgewaaid en de kippen door de lucht vliegen. De wereld lijkt te vergaan en mensen vluchten voor het opkomende water uit de Schelde naar het hoogstgelegen punt. Dat is het Mauritsfort, waar ik nu woon.

En terwijl ik zit te tekenen krijg ik een nieuwsgierige jonge poes op mijn schouder. Mula wil alles van dichtbij bekijken en als ze de kans kreeg zou ze mee willen tekenen.

Tekenen en bouwen

Als in het atelier een werkstuk ligt te drogen, omdat het net gelijmd is, ga ik in huis zitten tekenen en dan krijg ik vanzelf gezelschap van Mula die het maar wat interessant vindt. Verder wil ze vooral knuffels en aandacht.

Vandaag teken ik de omgewaaide molen van Vremdieke. Dat gebeurde in April 1606, tijdens een heftige storm, en dat komt uiteraard in mijn verhaal voor over Wiese, de gesel van Axel. Van Jelle, onze Hoekse molenaar, hoorde ik hoe dat molentje er uit moet hebben gezien. Met dwarsgetuigde wieken. In die tijd zagen de wieken van molens er anders uit dan nu. Zo’n wiek (dwarsgetuigd) zie je terug in die tekening. In onze Hoekse Windlust zitten nog stukken hout van dat molentje verwerkt.

Van Vremdieke zijn geen goede beschrijvingen, prenten en tekeningen te vinden en daarom moet ik afgaan op mijn fantasie en de kennis van onze molenaar. Het eindresultaat bevalt me wel. Een omgewaaide puinhoop. Zo moet dat er dus ooit uitgezien hebben.

In het atelier werk ik dus verder aan het altaar retabel voor Sinterklaas. Ik maak vandaag het onderste deel van het retabel helemaal klaar. Het sub-frame, dat uit twee delen bestaat, is vandaag helemaal afgewerkt en gemonteerd. Om de juiste verbindingen te krijgen maakte ik pen en gat verbindingen met deuvels.

Tot voorheen was dit een vrij zwak element in het geheel. Nu niet meer. Stapje voor stapje nadert het eindresultaat. Op de ezel staat het één na laatste schilderij. De hel. Een helse klus om daar iets moois van te maken, maar het gaat lukken.

Tekenen met poezen

Elke dag probeer ik minimaal één tekening te maken voor mijn tweede boekje. Daarna ga ik weer hard aan de slag in het atelier waar nog een hele hoop werk ligt te wachten voor het altaar retabel voor Sinterklaas. Daarom ga ik de dag meestal beginnen met een tekening. Dit keer een Mucha-achtig ontwerp (zie afbeelding rechts) dat ik voorin het boekje wil plaatsen. Hierbij trek ik de belangstelling van de kleine poezen die het maar wat interessant vinden om dat allemaal te volgen. Vooral Mula, die het meest ondernemend is van de twee, weet dan de weg naar mijn tekenblad te vinden. Luna is meer afwachtend, maar kan het ook niet laten om even te komen kijken naar wat ik aan het doen ben. De tekening stelt Wiese voor met haar glazen bol waarmee ze door de ogen van haar kat kan kijken. Die vergat ik te tekenen en mogelijk komt die er dus nog bij.

Zo begint mijn ochtend dus. Het leven met drie poezen begint al aardig te wennen. Eerst komt Mula kijken en dan komt nummer twee. Milou loopt op dat moment buiten rond.

Hoort, hoort, en zegt het voort

Achter de schermen wordt druk gewerkt aan de crowdfunding campagne die ik via ‘Kickstart voor de Kunst‘ het opgezet om de druk van mijn eerste boekje te bekostigen. Daarvoor is nu ook een folder ontworpen, die vandaag bij de drukker is aangeleverd.

Voorpagina

Middenpagia’s

Achterpagina

Op 1 September a.s. gaat de campagne van start. Dus heb ik nog dik een maand de tijd om alles goed voor te bereiden. De folder komt overal en nergens te liggen en die ga ik natuurlijk ook zelf uitdelen. Ik hoop zo voldoende geld bijeen te kunnen vergaren om de druk van het eerste boekje te realiseren. Als dit boekje eenmaal ‘op de markt’ is gaan er nog meer verhalen volgen. De eerst volgende zal gaan over Wiese, de gesel van Axel, die ik nu aan het tekenen ben. Een prachtig verhaal dat zich afspeelt in het Land van Axel in 1606. Maar eerst dit boekje, wat al zo lang op de plank ligt. Door de corona crisis kwam alles op losse schroeven te staan, maar 1 September gaat het dus viraal met de crowdfunding campagne. Wil je me meehelpen om dit te realiseren? Stuur dan even een berichtje via dutchark07@zeelandnet.nl en ik zorg ervoor dat je 1 September bericht krijgt.

De gesel van Axel en Sinterklaas

In huis ben ik aan het tekenen voor het boekje ‘Wiese, de gesel van Axel’ en in het atelier werk ik verder aan het altaar retabel voor Sinterklaas. Een mooie combinatie.

Zo heb ik een uitstekende afwisseling van werk. Tussendoor ben ook aan het werk voor de crowdfunding campagne (via Voor de Kunst) voor mijn eerste boekje ‘De drieling van Terhole’ en de organisatie van de presentatie van het eerste boekje in Oktober a.s.

Mijn volgende boekje gaat over een spookverhaal uit 1606. In die tijd ging het er bepaald niet zachtzinnig aan toe. Wiese (Isabelle Louise van de Palts (1531-1606) hield er toen een waar schrikbewind op na in het Land van Axel.

Wie haar tegensprak of tegenwerkte kon rekenen op een harde confrontatie met haar Swarte Ruyterye. Dat liep meestal niet goed af.

Boeren die de pacht niet konden betalen of niet in staat waren om een tiende van hun oogst aan haar af te staan werden zonder pardon uit hun boerderijen gezet en van het land gestuurd. Dat ging helemaal mis toen er een grote droogte heerste en bijna heel het Land van Axel leeg dreigde te stromen doordat vrijwel alle boeren uit hun boerderijen gezet zouden worden.

Een boeren opstand was niet meer af te wenden. Hoe dat afliep en wat daar de gevolgen van werden die vandaag de dag nog aan te wijzen zijn kun je straks lezen en zien in dit rijk geïllustreerde tweede boekje.

Nieuw verhaal

Tekenen met poezen.

Isabelle Louise van de Palts, kortweg ‘Wiese’.

Gisteren heb ik lekker de hele dag zitten tekenen voor mijn nieuwe verhaal. ‘Wiese, de gesel van Axel’. Het is een spookverhaal dat teruggaat naar de 17-de eeuw. Het verhaal van regentesse Isabelle Louise van de Palts die er een waar schrikbewind op nahield in het Land van Axel. De tekst is al klaar. Ook een voorleesversie in het zuiver Axels. Nu de tekeningen nog. Hoe zag die dame er uit? Waar woonde ze en hoe zag dat er uit? Hoe zagen de Zwarte Ruiters er uit? Het zijn zomaar wat vragen die nu naar voren komen en die ik nu vorm moet gaan geven.

Hoe Wiese er uit zag weet ik ongeveer wel. De kleding uit die tijd is op te zoeken en verder uit te werken. Wiese, door de bevolking genoemd naar haar tweede naam, was alles behalve aardig. Het moet een draak van een vrouw geweest zijn die er niet voor terugdeinsde om politieke tegenstanders uit de weg te laten ruimen door haar ‘Swarte Ruyterye’. Een woest ruitervolk met lange haren en baarden, blinkende bijlen en zwaarden en altijd geheel in het zwart gekleed. Ze reden op grote zwarte paarden en waren bijzonder gevreesd in die tijd. Er gingen zelfs verhalen rond dat dit geen echte mensen waren maar geesten van dode strijders die door Wiese weer tot leven gewekt waren. Wiese deed aan ‘tovenarij’ en kon zich daardoor toegang verschaffen tot het dodenrijk, volgens die verhalen. Heerlijk!

Het stulpje van Wiese binnen de vestingwallen van Axel

En dan moet dat allemaal in beeld gebracht worden. De Zondag is daar een uitstekende dag voor. Tekenen met poezen is wat lastig, maar ook erg leuk. Ik kan echt van die diertjes genieten en kom zo tot een paar goede tekeningen. Nu de rest nog.

Twee leden van de ‘Swarte Ruyterye’

Johan de Vries

Al eerder maakte ik melding van de bijzondere verhalen van Johan de Vries die ooit het boekje ‘ Het spookte in Zeeuwsch Vlaanderen’ schreef wat ik als kind helemaal grijs gelezen heb. Nu bestaat er ook een mooi audio fragment van Johan de Vries op YouTube.

Zelf ben ik inmiddels ook weer bezig met het uitgeven van mijn boekje. Door de corona maatregelen was dat even op losse schroeven komen te staan maar er wordt nu hard gewerkt aan een presentatie in de zeer nabije toekomst in Hulst.

In het audio gesprek spreekt Johan over de wonderbaarlijke geschiedenis van rondvliegende aardappelen op een boerderij in Magrette. Dat betreft de boerderij die ik nog geschilderd heb met het bloeiende mosterdveld ervoor.

Mosterdveld bij Magrette 100 x 160 cm.

Ik heb met heel veel plezier zitten luisteren naar de stem van Johan de Vries. Ik heb hem niet gekend en nooit ontmoet, maar zijn boekje behoort tot een van mij heiligdommen in de boekenkast.

Tekeningetjes maken

Door de corona maatregelen was de uitgave van mijn boekje op losse schroeven komen te staan. Maar sinds kort kunnen we weer plannen maken om de crouwdfunding campagne van ‘Voor de Kunst’ weer op te pakken. Het knelpunt zit ‘m in de mogelijkheid om voor de mensen die me hierbij helpen met een financiële bijdrage te trakteren op een leuke middag in de galerie (Lokaal 54 in Terneuzen) waar ik het boekje ga presenteren, signeren en ook alle tegenprestaties persoonlijk kan overhandigen. Tevens krijgt iedereen dan de voordracht van het verhaal uit het boekje.

Vervolgens wordt er nu gewerkt aan een zelfde presentatie in Hulst. Hulst ligt dichter bij Terhole en daarom moet er natuurlijk ook een presentatie aldaar plaats gaan vinden. In het beroemde ‘S-landshuis. Maar alles is nog niet helemaal zeker en rond, want we worstelen nog steeds met de ruimteverdeling van de 1.5 meter voorschriften.

Intussen ben ik al weer aan het tekenen geslagen voor die presentatie. Op de bovenstaande tekening zie je hoe onze dorpsomroeper (stadsomroeper Marco van Avermaete) het volk toespreekt op het Molenplein (Hoek).

Dat gaat er ongeveer zo aan toe. Hij vertelt de streekverhalen, spookverhalen en alle dorpse kletskoek die niet in de krant komt. Die verhalen houden ons wel bezig, want als ‘s-nachts wakker wordt van het gezang van het spook uit de molen, of rare zware toetergeluiden uit de polder hoort, of Wiese, de gesel van Axel, ziet verschijnen, die in 1531 is verdronken in de moerassen rond Willemskerke en nu ronddoolt door het land van Axel om wraak te nemen en de bewoners de stuipen op het lijf te jagen, wil je daar alles van weten. De dorpsomroeper komt overal en hoort alle verhalen die hij dan door kan vertellen, zodat iedereen weer op de hoogte is van het streeknieuws.

Maar ook een verhaal van Ineke (Isilareina) moet geïllustreerd worden. Dat doen we samen. In haar verhaal komt de Koning naar de Hoekse molen om speciaal molenmeel te halen dat tijdens de midzomernacht maling gemalen is.

Dat was een heel bijzondere gelegenheid. Onze molenaar draaide de hele nacht door. Wij gingen natuurlijk ook even langs om dat te beleven. Hier op het platteland staan we nog heel wat dichter bij het echte leven als in de grote stad. Hier houden nog heel oude gebruiken stand en staan we dichter bij de natuur. Het is daarom ook helemaal niet zo verwonderlijk dat hier nog steeds spookverhalen worden verteld en beleefd.

 

Aan tafel bij Omroep hulst (boekenweek)

Ter gelegenheid van de boekenweek zond Omroep Hulst een tafelgesprek uit waar ik ook aan deel mocht nemen om over mijn boekje ‘De drieling van Terhole’ te spreken. Die uitzending is hieronder terug te zien.

Terhole ligt op een flinke steenworp van Hulst en vandaar dat ik daar natuurlijk helemaal op mijn plek zat met zo’n lokaal streekverhaal.

De crowdfundingcampagne van Voor de Kunst moest toen nog helemaal van de grand af aan opgezet worden. Die campagne is nu bijna klaar en zal binnenkort te zien zijn. Daarover later meer. Alles loopt nu een beetje vertraging op door de maatregelen die genomen worden om het corona virus te bestrijden, maar als alles goed gaat zal de actie op 1 April (geen grap) van start gaan.