Opruimwoede en een poezenschilderij

Over de achtergrond was ik het niet eens. Te gelig en te warm. Ik heb deze vandaag overnieuw geschilderd en een stukje koeler gemaakt waardoor alles echt een stuk beter uitkomt. Tevens heb ik het werk gesigneerd.

En van dichtbij ziet dat er zo uit.

Met het atelier heb ik grootse plannen. Daarvoor moet de hele ruimte vrijwel leeg gemaakt worden. Alles wat niet echt nodig is kan weg. Naar de kringloop of in de verkoop. En dat kost me toch wel wat moeite. Met name een zware atelierezel, waar ik al heel mijn leven op werk en waar behoorlijk wat schilderijen op gemaakt zijn, doet wat pijn bij het afscheid nemen. Toch wil ik doorpakken en gaat het allemaal echt gebeuren.

Een schilder locatie zoeken

Schilder locaties kun je in mijn directe woonomgeving heel makkelijk vinden. Ik hoef er alleen maar de deur voor uit te lopen. Op dit moment wordt het graan van het land gehaald en dat is zo’n moment wat ik prachtig vind. Dat wil ik gaan schilderen.

In het filmpje hierboven zie je hoe ik vandaag op verkenning uitging. Ik zag de meest prachtige plekjes rondom mijn dorp. Het is lastig om een keuze te maken en ik maak ook foto’s voor een compilatie die ik nog eens in het atelier wil gaan schilderen. Maar eerst op locatie werken.

Het Schelde schilderij

Vandaag geen verbouwingsactiviteiten maar gewoon weer een hele dag aan het werk in het atelier. Ik werk aan het ‘Schelde schilderij’ wat ik vandaag ver wil zien te voltooien.

Dat lukte vrij aardig. Morgen ga ik het zonlicht in het water zien te schilderen zoals ik het gezien heb toen de opening plaats vond van de Boulevard van Schoonheid & Troost. Dat prachtige zonlicht zie je niet elke dag. Zo af en toe verschijnt het en is het ook zo weer weg.

Soep en een schilderijtje

Het schilderij ‘De dorpssuper’ (40 x 60 cm.) is vandaag naar de opdrachtgever gegaan. De dorpssuper is voor ons Hoekenezen een belangrijke plek omdat je daar altijd een aantal bekenden tegenkomt die wel wat te vertellen hebben. Behalve onze dagelijkse boodschappen haal je er ook alle dorpsnieuwtjes en saamhorigheid. Dat geeft zo’n winkel meer betekenis dan zomaar een winkel.

Gisteren heb ik dat werk gevernist en vandaag heb ik het ingelijst in de lijst die ik er speciaal voor gemaakt heb. Maar vandaag heb ik ook nog wat exytra aandacht aan de tomaten in de serre gegeven. Die hebben last van phythophthora en ik heb al prachtige tomaten weg kunnen gooien. Ik ben de kas ingegaan met mijn schaartje om alle aangetaste delen van de planten er uit te knippen en zo veel mogelijk goede tomaten te redden. Net aan een kilo en daar kon ik heerlijke soep van maken.

Tomatensoep uit eigen hof. Het is niet zo’n kwestie van geld besparen als je zelf je groente en aardappelen teelt. Het kan wel eens duurder zijn dan in de winkel, maar dan heb je wel tomaten met smaak. Tomaten uit de agrarische industrie zijn echt waterballen vergeleken met tomaten die alle tijd en rust hebben gehad om tomaat te worden. En dat proef je. Daar doe je het voor. Om de smaak. En die was weer fantastisch.

Mooi ‘nieuw’ slot voor het atelier

Iedereen weet vast wel hoe verzot ik ben op oude sleutels en sloten. Vandaag kwam ik dit juweeltje tegen bij De Stoof Brocante in Zaamslag. De kerk van goede vriend Theo waar mijn portemonnee altijd begint te jeuken. Dit slot komt nu in de deur van mijn atelier te zitten.

Zo komt mijn paleisje steeds een beetje meer in de stijl die ik graag om me heen heb. Zie het als een klein onderdeeltje van de verbouwing die alles zo veel mogelijk terug moet gaan brengen in de staat waarin het leven hoort te verkeren. Een combinatie van heden en verleden. Altijd heb ik al graag zo’n sleutel aan mijn sleutelbos zien hangen en dat gaat nu gebeuren.

Het Schelde-schilderij (1)

Het is al vroeg dat ik in het atelier aan de gang ben vandaag. De reden hiervan is het ‘Schelde-schilderij’. Daar ben ik onlangs aan begonnen naar aanleiding van het bijzondere licht dat ik zag, afgelopen Zaterdag toen we de Boulevard van schoonheid & troost gingen openen. Dat licht zie je zo af en toe eens over de Schelde schijnen. Een moment van regenachtigheid en zon. Ik probeer dat nu te vangen in dit schilderij (80 x 180 cm.). De titel doet me denken aan het Schelde-lied van Jan Hamelink. Dat lied zit dan ook in mijn kop als ik dit aan het schilderen ben.

Als ik dan van het atelier weer naar huis loop zie ik de heerlijke aardbeien bij de serre groeien en weet ik dat ik weer een zomers ontbijt kan gaan maken. Milou volgt me ook deze ochtend weer. Het diertje heeft het wel naar haar zin, denk ik. In het atelier gaat ze op haar kussentje liggen kijken en wat liggen slapen.

Ondertussen schilder ik lekker door. Het schilderij heeft nog een aantal lagen nodig om tot de juiste lichtuitdrukking te kunnen komen, maar ik vind het nu al prachtig. Dit soort schepen varen af en aan. Beladen met containers vol plastic troep uit China.

Portretje van Milou

Een tijdje geleden zag ik een driedelige documentaire over poezen, waarin mij verteld werd dat poezen niet goed kunnen zien. Ze focussen zich alleen op alles wat beweegt. Zo kunnen ze een klein vliegje najagen en muizen vangen. Toch zie ik Milou regelmatig staan kijken bij haar portretje (met muis).

Ik ben daar nu het kader voor aan het maken zodat ik het straks kan vernissen en ergens een mooi plekje kan geven in huis. Daar maak ik straks nog wel een kort filmpje over.