Een schilder locatie zoeken

Schilder locaties kun je in mijn directe woonomgeving heel makkelijk vinden. Ik hoef er alleen maar de deur voor uit te lopen. Op dit moment wordt het graan van het land gehaald en dat is zo’n moment wat ik prachtig vind. Dat wil ik gaan schilderen.

In het filmpje hierboven zie je hoe ik vandaag op verkenning uitging. Ik zag de meest prachtige plekjes rondom mijn dorp. Het is lastig om een keuze te maken en ik maak ook foto’s voor een compilatie die ik nog eens in het atelier wil gaan schilderen. Maar eerst op locatie werken.

Het Schelde schilderij

Vandaag geen verbouwingsactiviteiten maar gewoon weer een hele dag aan het werk in het atelier. Ik werk aan het ‘Schelde schilderij’ wat ik vandaag ver wil zien te voltooien.

Dat lukte vrij aardig. Morgen ga ik het zonlicht in het water zien te schilderen zoals ik het gezien heb toen de opening plaats vond van de Boulevard van Schoonheid & Troost. Dat prachtige zonlicht zie je niet elke dag. Zo af en toe verschijnt het en is het ook zo weer weg.

Soep en een schilderijtje

Het schilderij ‘De dorpssuper’ (40 x 60 cm.) is vandaag naar de opdrachtgever gegaan. De dorpssuper is voor ons Hoekenezen een belangrijke plek omdat je daar altijd een aantal bekenden tegenkomt die wel wat te vertellen hebben. Behalve onze dagelijkse boodschappen haal je er ook alle dorpsnieuwtjes en saamhorigheid. Dat geeft zo’n winkel meer betekenis dan zomaar een winkel.

Gisteren heb ik dat werk gevernist en vandaag heb ik het ingelijst in de lijst die ik er speciaal voor gemaakt heb. Maar vandaag heb ik ook nog wat exytra aandacht aan de tomaten in de serre gegeven. Die hebben last van phythophthora en ik heb al prachtige tomaten weg kunnen gooien. Ik ben de kas ingegaan met mijn schaartje om alle aangetaste delen van de planten er uit te knippen en zo veel mogelijk goede tomaten te redden. Net aan een kilo en daar kon ik heerlijke soep van maken.

Tomatensoep uit eigen hof. Het is niet zo’n kwestie van geld besparen als je zelf je groente en aardappelen teelt. Het kan wel eens duurder zijn dan in de winkel, maar dan heb je wel tomaten met smaak. Tomaten uit de agrarische industrie zijn echt waterballen vergeleken met tomaten die alle tijd en rust hebben gehad om tomaat te worden. En dat proef je. Daar doe je het voor. Om de smaak. En die was weer fantastisch.

Mooi ‘nieuw’ slot voor het atelier

Iedereen weet vast wel hoe verzot ik ben op oude sleutels en sloten. Vandaag kwam ik dit juweeltje tegen bij De Stoof Brocante in Zaamslag. De kerk van goede vriend Theo waar mijn portemonnee altijd begint te jeuken. Dit slot komt nu in de deur van mijn atelier te zitten.

Zo komt mijn paleisje steeds een beetje meer in de stijl die ik graag om me heen heb. Zie het als een klein onderdeeltje van de verbouwing die alles zo veel mogelijk terug moet gaan brengen in de staat waarin het leven hoort te verkeren. Een combinatie van heden en verleden. Altijd heb ik al graag zo’n sleutel aan mijn sleutelbos zien hangen en dat gaat nu gebeuren.

Het Schelde-schilderij (1)

Het is al vroeg dat ik in het atelier aan de gang ben vandaag. De reden hiervan is het ‘Schelde-schilderij’. Daar ben ik onlangs aan begonnen naar aanleiding van het bijzondere licht dat ik zag, afgelopen Zaterdag toen we de Boulevard van schoonheid & troost gingen openen. Dat licht zie je zo af en toe eens over de Schelde schijnen. Een moment van regenachtigheid en zon. Ik probeer dat nu te vangen in dit schilderij (80 x 180 cm.). De titel doet me denken aan het Schelde-lied van Jan Hamelink. Dat lied zit dan ook in mijn kop als ik dit aan het schilderen ben.

Als ik dan van het atelier weer naar huis loop zie ik de heerlijke aardbeien bij de serre groeien en weet ik dat ik weer een zomers ontbijt kan gaan maken. Milou volgt me ook deze ochtend weer. Het diertje heeft het wel naar haar zin, denk ik. In het atelier gaat ze op haar kussentje liggen kijken en wat liggen slapen.

Ondertussen schilder ik lekker door. Het schilderij heeft nog een aantal lagen nodig om tot de juiste lichtuitdrukking te kunnen komen, maar ik vind het nu al prachtig. Dit soort schepen varen af en aan. Beladen met containers vol plastic troep uit China.

Portretje van Milou

Een tijdje geleden zag ik een driedelige documentaire over poezen, waarin mij verteld werd dat poezen niet goed kunnen zien. Ze focussen zich alleen op alles wat beweegt. Zo kunnen ze een klein vliegje najagen en muizen vangen. Toch zie ik Milou regelmatig staan kijken bij haar portretje (met muis).

Ik ben daar nu het kader voor aan het maken zodat ik het straks kan vernissen en ergens een mooi plekje kan geven in huis. Daar maak ik straks nog wel een kort filmpje over.

Laatste loodjes

De laatste dag voor twee schilderijen die op tijd klaar moesten zijn. Dat is gelukt. De race tegen de klok is gewonnen door mij. Vandaag hou ik me bezig met het aanbrengen van een (retouche) vernislaag op beide werken en de inlijst-klus.

En natuurlijk ook het signeren van de kaders. Die zijn gisteren voorzien van een zwarte basislaag en afgewerkt met zwarte was. Het mooie van deze kaders is dat ze een donker grijze binnenlijst hebben waardoor de opbouw uit twee kleuren bestaat. Het valt niet direct op, maar het geeft het geheel net even dat beetje extra.

Twee nieuwe werken zijn voltooid in een race tegen de klok. Morgen gaan ze naar Galerie Sille te Oudewater voor de zomertentoonstelling die de week daarop zal beginnen. Het is nu nog een kwestie van de ophangsystemen aanbrengen en verpakken voor het transport van morgen.

Zo kan ik deze werkperiode zeer tevreden afsluiten en de rest van de dag me wat bezig houden met relaxen en tuinieren. En natuurlijk heb ik nu wat meer aandacht voor Milou, die twee dagen lang het atelier niet in mocht omdat ik geen poezenpootjes op de vers gelakte kaders wilde hebben. Wordt vervolgd.

Race tegen de klok

Vandaag staat alles in het teken van kaders maken. De kleinste zit al in elkaar. De grote ligt op de grond klaar om te hakken met de verstekstans.

Een machtig mooi machien waar ik zoveel plezier van heb. Echt een geweldig goede investering.

De kaders moeten nu nog wel zwart gemaakt worden volgens een traditioneel concept. Dat is wel wat werk, maar het loont alle moeite. Maandag moet alles klaar zijn en op transport gaan naar Galerie Sille te Oudewater voor de zomerexpositie.

Intussen is ook de vergunning verleend om te gaan verbouwen. Het zal dit jaar een erg druk jaar worden en ik ben me er al volop voor aan het voorbereiden. Maar ook het werk in het atelier moet doorgaan.

De verbouwing zal in fases gaan verlopen. Nu ziet het huisje er nog uit zoals op bovenstaande foto, maar straks zit er een extra etage boven de keuken en uiteindelijk zal het huisje rode pannen krijgen, want zo wil ik het huisje graag zien. Een wit huisje met rode pannen.

Jan Machielsen, van JGM Design, heeft dit voor mij ontworpen en getekend. Hij maakte ook alle bouwtekeningen en zorgde er voor dat het hele plan bij de gemeente terecht kwam voor de nodige vergunningen. Dat is nu gelukt en ik dank Jan voor de geweldig goede samenwerking. Een aanrader voor iedereen die met verbouwplannen rondloopt.

Bijna klaar

Gisteren had ik dit werk willen voltooien. Dat lukte echter niet. Vandaag is het de laatste dag om dit te doen en daarom ben ik al vroeg in het atelier aan het werk. Het zijn lange dagen. Volgende week Maandag moet deze afgeleverd worden bij Galerie Sille te Oudewater voor de zomertentoonstelling. Vanaf morgen moet alles drogen en kan ik het kader voor dit werk gaan maken. Een race tegen de klok.