De zomerexpositie bij Sille Gallery is begonnen

Foto: Sille Gallery

Met de schilderijen Skywalk en Mirrors doe ik weer mee aan de zomerexpositie bij Sille Gallery in Oudewater. In verband met de corona maatregelen is de feestelijke opening van deze expositie anders verlopen dan gebruikelijk, maar er is weer een prachtige collectie werk bijeen gebracht om de feestelijkheid geheel tot uiting te laten komen in het tentoongestelde werk.

Foto: Sille Gallery

Zelf heb ik even goed rond kunnen kijken toen ik mijn werk af kwam leveren. Een aantal werken vielen me meteen op, zoals de prachtige kleine beeldjes van Saskia Hoeboer. Maar er is natuurlijk nog veel meer te zien en te beleven. Ook vandaag (Zondag) is de galerie open. Combineer dat met een bezoek aan het prachtige oude stadje Oudewater en je hebt een heel leuke dag.

Lokaal 54 aangepast open

In verband met de maatregelen ter beteugeling van het corona virus was Galerie Lokaal 54 in Terneuzen tijdelijk geheel gesloten. Door het Kunstcafé tijdelijk te sluiten kan de galerie wel gewoon bezocht worden onder de algemeen geldende voorwaarden (1.5 meter afstand van elkaar etc.).

Doordat de galerie erg ruim van opzet is moet dat geen enkel probleem zijn. Dus zoek je naar een leuk uitje in deze barre tijd, dan is dit misschien een uitkomst. De galerie ligt pal langs de Scheldeboulevard waar je een prachtig uitzicht hebt over de uitgestrekte Schelde met haar scheepvaart, mooie luchten, wandelpaden etc.

Expo opening, ondanks corona

Vandaag, 14 Maart 2020, was de opening gepland voor het nieuwe expositieseizoen van Galerie & Kunstcafé Lokaal 54 te Terneuzen. Zoals verwacht was de opkomst heel erg laag, want heel Nederland viert het corona virus met tal van festiviteiten zoals het hamsteren van wc papier en het straatvechten op parkeerplaatsen bij winkelcentra. Dat geeft een beetje aan in wat voor een land we leven. Er mogen officieel niet meer dan 100 mensen bijeen komen op festiviteiten. Dus trekt heel Nederland massaal naar de supermarkten om die, met honderden tegelijk, helemaal leeg te kopen, te gaan staan vechten om karretjes en om de laatste rollen wc papier die morgen, net als vandaag, weer worden aangevuld, weg te graaien vóór een ander dat kan doen.

In tegenstelling tot de galerie waar het corona feest op bescheiden schaal gevierd kan worden bij gebrek aan publiek. Toch waren er wat echte liefhebbers op af gekomen en werd er zelfs wat verkocht.

Zoals gebruikelijk stelden alle aanwezige kunstenaars zich aan de bezoekers voor en greep ik de kans aan om mijn boekje te promoten en te vertellen dat we hier in Mei van dit jaar de officiële presentatie van het boekje gaan houden. Restte ons nog een hele berg hapjes en drankjes die natuurlijk op moesten. Zo werd het toch nog even extra feestelijk en heb ik genoten van de leuke gesprekken.

Op de terugweg naar huis ging ik even langs onze dorpssuper waar deze dag ook weer flink gehamsterd was door corona feestgangers. Maar de schappen waren niet leeg omdat men het wel aan had zien komen. Alles wordt de hele dag weer aangevuld zodat niemand iets zal missen.

Wanneer zouden ze schilderijen gaan hamsteren?

Echte Mauve bij Via Mioni

Als ik de winkel van Paul binnenloop (ik was weer even in Breda) valt mijn oog gelijk op een mooi klein werkje met een prachtige klassieke lijst.

Van niemand minder dan Anton Mauve! Aangenaam verrast bekijk ik dit werkje, wat een studie blijkt te zijn. Maar toch. Dit is wel een heel geschikte omgeving voor mijn werk, kan ik concluderen. Een werk van Mauve kun je vrijwel alleen maar in musea en in boeken zien.

Echt heel gaaf om te zien. En dat voor die prijs! Het aangename van dit werkje is wel dat ik eerst geraakt was door de wijze van schilderen, de afbeelding en de gehele atmosfeer. Daarna zag ik pas van wie dit juweeltje was. Andersom was de verassing mogelijk nog groter geweest, of misschien ook niet. Ik weet het niet, maar wat ik wel weet is dat dit paradijs van kunsten en antiek wel een heel mooie locatie is om permanent te exposeren. Ik kan dus zeggen dat ik met Mauve heb geëxposeerd.

‘Kanten brann’ alvast in de Zeeuwse Galerie

14 Maart is nog even onderweg, maar vandaag heb ik het werk ‘Kanten brann’ (Kanten branden) al afgeleverd en samen met Anne alvast opgehangen. Hier hangt straks weer mijn hele ‘Zeeuwse collectie’. Dit werk maakt daar eveneens deel van uit. Zaterdag 14 Maart a.s. , om 15.00 u. is de officiële opening van het nieuwe expositie seizoen.

Een deel van de Zeeuwse collectie die straks weer te zien zal zijn bij Galerie & Kunstcafé Lokaal 54 in Terneuzen

‘De Zeeuwse collectie’ is een verzamelnaam van alle schilderijen die ik heb gemaakt over mijn omgeving. Om zeer Zeeuwse redenen is deze collectie ondergebracht bij Galerie & Kunstcafé Lokaal 54, van Anne Mannaerts, te Terneuzen. Daar zijn deze werken straks, na de winterstop weer te bekijken en te koop van Woensdag t/m Zondag van 13.00 u. tot 18.00 u.

Hierboven nog een foto van een deel van deze collectie in Museum ‘Het Land van Axel’. Ik poseer hier, samen met onze Hoekse molenaar Jelle de Groote, in ons boerengoed om de aard van het werk te illustreren met wat gepaste streektrots.

Tijdens die opening vertel ik nog wat over de aanstaande presentatie van mijn boekje ‘De drieling van Terhole’ wat hier over enige tijd plaats zal vinden. Ik hoop dat ik tegen die tijd een exacte datum kan noemen, want er is nog een hoop werk te verzetten eer die presentatie kan plaatsvinden.

Luchtpost

Buiten waaien de vouwen uit je broek en als je dan de post uit de brievenbus haalt kan het zijn dat je ineens luchtpost hebt. Twee stukken vlogen weg en met hard rennen en een snelle actie lukte het me nog net op tijd om ze te pakken te krijgen voor ze ergens vele kilometers verderop door de lucht zouden vliegen. Een envelop van de postcode loterij, die zo de kachel in gaat, en een mysterieuze dikke envelop met een voering van belletjes plastiek. Het eerste wat ik dan denk is dat het van Ineke af komt, maar die plakt er altijd vrolijke bloemen, poezen en vlinders bij. En dat was hier niet het geval.

Het blijkt een uitnodiging van Art Gallery Pot te zijn. Met Ballunatics 8 op de voor,- en achterkant. Dat schilderij hangt daar en heeft al eerder de cover van een mooi vormgegeven boekje van de galerie gesierd. Ik ben zeer vereerd. Doet me echt goed, zoiets. Maar meteen weet ik ook dat ik het die Zaterdag erg druk zal krijgen want ook de galerie van Anne Mannaerts, Lokaal 54, opent op die dag het nieuwe expositie seizoen, waar ik dus ook bij aanwezig moet zijn. Het gaat dus druk worden in het Zeeuwse met de kunsten. Dan weet je gelijk waarom ik het hier zo fantastisch goed naar mijn zin heb.

De manager is gearriveerd bij Pot

In de hagelnieuwe galerie van Pot is nu ook ‘De manager‘ te zien. Er wordt op dit moment nog druk gewerkt aan een finishing touch en er is nu al een hoop werk te zien. 14 en 15 Maart is de opening. Maar nu is er al een uitgebreide collectie te zien (en te koop). Zo ook dit werk. Het hangt tegenover ‘Ballunatics 8’, om in de sfeer van zweven en ballonnen te blijven.

Op de achtergrond zie je nog net de laatste werkzaamheden aan de nieuwe galerie. Het is een heel mooi geheel geworden waar nu veel meer te zien is dan in de vorige ruimte. De nieuwe galerie bevindt zich op de eerste etage in plaats van op de derde. Dat scheelt weer een hoop traptreden.

 

Door de bank genomen

Het was zo’n nieuws onderwerp van de afgelopen tijd wat me opviel. De bank geeft geen spaarrente meer. Mogelijk gaan spaarders nu zoeken naar een heel creatieve oplossing voor dat probleem. Ik weet er een.

Ik was vandaag even bij Art Gallery Pot en daar zag ik iets wat ik wel heel erg leuk vind. Een grote banner met een fragment van Ballunatics 8 gaat straks verwijzen naar de galerie die opnieuw gaat openen op de eerste verdieping (nu derde verdieping). Daarover later meer.

Thuis werk ik verder aan ‘De manager’, mijn jongste creatie. Het zijn de laatste loodjes en die wegen het zwaarst. Hopelijk krijg ik het vandaag of morgen af en kan ik het werk in volle glorie laten zien.

Bij Via Mioni in Breda

Een van mijn grote (Bredase) voorbeelden in de schilderkunst is en blijft Dio Rovers. Bij Via Mioni ligt nu een boek over hem en zijn werk dat pas is uitgekomen. Een geweldig mooi overzicht van heel veel meer werk van hem dan ik wist of kende.

Ik was vandaag weer even in Breda om een heleboel te doen en dan ga ik altijd even bij Paul langs om wat bij te kletsen en om even goed rond te kijken. Hij heeft een winkel vol inspiratie en telkens als ik hier ben betreur ik het gemis van een groot huis. Dat grote huis had dan ook helemaal vol gestaan met alles wat ik mooi vind. Zeg maar alles wat ik hier tegenkom.

In de etalage zie je al gelijk drie werken van mij. ‘Verdwijnkunst’, ‘Laarsjes van Astrid’, en ‘Woeste hoogte (Kate Bush)’. En natuurlijk werk van mijn collega’s en oude meesters. Dit is de plek waar je moet zijn als je echt iets moois wil hebben. Midden in het bruisende Ginneken (sinds 1942 behoren bij Breda, maar voor de echte Ginnekenezen blijft het toch een apart dorp).

Hier zie ik mijn eigen werk heel graag terug. Temidden van kwaliteitsantiek en dito klassieke schilderkunst. Mijn werk komt hier helemaal tot z’n recht. Op de bovenstaande foto zie je het schilderij(tje) ‘Zilveren schoentjes’ in zo’n prachtige klassieke setting.

‘Red tights day’ hangt naast een groot werk van Aline E. Jansma. Ik heb mijn camera bij me en maak even wat foto’s van al het werk wat me boeit. En eigenlijk vind ik alles de moeite van het fotograferen waard, maar ik beperk me ook hier weer tot wat me het meest opvalt.

Deze schitterende lucht valt me meteen op. Een werk van Martin Beresford. Het sublieme van deze lucht is dat je er niet op kijkt, maar echt in kan kijken. Meesterlijk geschilderde wolken en een suggestief landschap. Omgeven met schitterend antiek, beelden en kleine schilderijtjes over koeien, van Anita Rovers, is dit echt zo’n hoekje waar je even de tijd voor moet nemen.

Ook oude meesters vind je hier terug. Hier een werk van Richard Baseleer (1867 – 1951). Paul weet de krenten uit de pap te vissen en hier op te hangen. Dit is zo’n typisch werk van de post-impressionisten wat me meteen raakt.

En dan dit. Een van de allermooiste modellen van een Zuiderzee botter. Zo’n model is bijna net zo mooi als een echte botter. Zeer vakkundig gemaakt door een modelbouwer uit de goede tijd die zijn vak bijzonder goed verstond.

Een oud schilderij van zo’n botter staat er, nog net zichtbaar, achter en natuurlijk een echte Kley aan de muur. ‘Metropolys 2’.

Hier heel fraai werk van Frank Top aan de muur en mijn ‘Augurkenpot’ er naast. Op het dressoir staat een heel mooi stilleven van appels van Fred Smoolenaers.

‘Streepjes’ boven een werk van Frank de Wit. Op tafel het prachtige boek van Dio Rovers. Mijn dag kan al niet meer stuk. Blij met dit boek vol prachtig werk reis ik terug naar het Zeeuwse. Wie hier binnenloopt raad ik aan om even alle tijd te nemen, want hier raak je zomaar niet uitgekeken.

Opening van de Najaarstentoonstelling bij Lokaal 54

Vandaag vond de opening plaats van de najaarstentoonstelling van Galerie & Kunstcafé Lokaal 54 in Terneuzen. Het was, zoals vanouds, weer gezellig druk en er was veel te zien. Ik geef hieronder een kleine greep uit de collectie die mij het meest in het oog sprong

De Ringruiter van Paul Sanderse. Mijn oog viel hier al gelijk op bij binnenkomst. Typisch Zeeuws. Wel van ‘d’noverkant’, maar da makt nie uut.

Op de bovenstaande foto zie je Paul zijn werk toelichten. Dat is een van de leuke elementen van een opening bij Lokaal 54. Alle kunstenaars stellen zichzelf even voor en vertellen iets over hun werk.

Een glasobject van Ina de Bok met op de achtergrond werk van Foke Stribos.

Anne Mannaerts (van Galerie Lokaal 54) weet telkens een heel divers aanbod van werk bij elkaar te krijgen. Ik kan lang niet alles fotograferen, want dan loopt deze pagina vol, maar ik laat een selectie zien van werk dat mij aanspreekt. Bovendien vind ik het belangrijk om nog wat over te laten voor komende toeschouwers. Daarom dus een kleine selectie. Rechts zie je een werk van Mieke Sampers. Abstract en figuratief werk loopt hier heel harmonieus door elkaar. Twee,- en driedimensionaal werk eveneens.

Maar ook sieraden. Dit werk is van Wilma van den Hoek. Ze komt niet van D’n Oek, maar van veer aan de overkant. Maar mogelijk hebben haar voorouders hier wel gewoond. Twee kasten vol met schitterend werk. Voornamelijk zilver. Kortom, een uitstekende reden om de komende maanden eens langs Terneuzen te gaan om dit te bekijken.