Einde van de tentoonstelling in Museum het Warenhuis

Vandaag kwam er een definitief eind aan de tentoonstelling ‘Overwinteren’ in Museum het Warenhuis te Axel. Om negen uur ‘s-ochtends was ik al aanwezig om alles netjes in te pakken en af te voeren.

Met veel genoegen kijk ik terug op een erg leuke tentoonstelling in het museum waar mijn werk drie maanden heeft kunnen schitteren tussen de wintercollectie van het museum.

Straks is een deel van dit werk weer te zien bij Galerie Lokaal 54 in Terneuzen. Maar daarover later meer.

Opening expositie bij Lokaal 54

Sankie Koster verteld het verhaal van de drieling van Terhole

Vandaag vond de opening plaats van de eerste expositie van het nieuwe seizoen bij Galerie Lokaal 54 te Terneuzen. Het was gezellig druk en er konden rode stickers geplakt worden. Nadat alle deelnemende kunstenaars zichzelf aan het publiek hadden voorgesteld kon Sankie Koster het verhaal, dat bij mijn schilderij hoorde van de drieling van Terhole, voor gaan dragen in het Axels. Hieronder zie je het filmpje wat ik hiervan maakte.

Hiermee was het schilderij ook meteen gepresenteerd aan het publiek. En aangezien het schilderij en het verhaal gaan over de alom heersende bomenkap was het gesprek daarover niet van de lucht. Dit onderwerp raakt mensen en ik hoorde dat alleen al om die reden de Partij voor de Dieren veel stemmen zal krijgen de komende verkiezingen. Ook de Waterschapspartij Zeeuws Vlaanderen krijgt stemmen. Iedereen is het er over eens dat de enorme kaalslag van de laatste tijd gestopt moet worden. Een ander onderwerp was de vernietiging van de Hedwigepolder. Daar moet je hier in Zeeland niet mee aankomen. Het verhaal wat ik maakte voor bij het schilderij, of liever gezegd andersom want het verhaal was er eerder dan het schilderij, gaat feitelijk ook over wat er in de Hedwigepolder is gebeurd. Mensen zijn daar unaniem woest over.

Anne Mannaerts had, zoals vanouds, weer uitstekend gezorgd voor tal van hapjes en drankjes.

Met het schilderij ‘De drieling van Terhole’ raakte ik duidelijk een gevoelige snaar. De enorme bomenkap en de verwoesting van bossen, boerenland en het landschap in het algemeen zal daarom meer aandacht krijgen in mijn werk. Dit is een onderwerp waar mensen nu, en in de komende jaren, mee geconfronteerd zullen worden.

Met grote stappen snel thuis. 50 x 40 cm. Olieverf op heel linnen. €2150,-

Maar er is natuurlijk ook artistieke aandacht voor leukere onderwerpen, zoals het schilderijtje met de klompen. ‘Met grote stappen snel thuis’ hangt nu ook in de galerie. Het kreeg wat minder aandacht door de drieling van Terhole, maar het doet net zo intensief mee in deze tentoonstelling. Het overige werk uit de Zeeuwse collectie is nog tot 13 April te zien in ‘Museum Het Land van Axel’ te Axel.

Alles op tijd op z’n plek

Het was een race tegen de klok die ik heb gewonnen. Vanmiddag kon ik twee schilderijen afleveren bij de galerie (Lokaal 54) waar morgen alles moet hangen voor de opening op 9 Maart a.s. De galerie gaat morgen officieel eer open na de winterstop.

De drieling hangt in het kunstcafé en het klompen schilderijtje hangt in de nis. die vergat ik te fotograferen, maar dat komt de 9-de wel weer goed.

En als het werk dan eenmaal hangt ben ik zeer tevreden. De drieling is van buitenaf te zien. Maar wat ik nog belangrijker vind is dat dit werk in het kunstcafé hangt op een eigen wand waar verder niks meer bij komt te hangen.

Avondje vertellen in het museum

Het vertelcafé is een van de vele activiteiten die door Museum het Land van Axel georganiseerd worden. Deze avond mocht ik het woord voeren en vertellen over mijn passie voor mijn woon,- en werkomgeving, mijn werk en mijn zorgen over de massale bomenkap die nu overal plaats vindt.

Het was gezellig druk en een uitstekende gelegenheid om eens wat meer te vertellen over de wijze waarop ik werk en over wat mij zoal drijft om te doen wat ik doe. Als afsluiter werd door Jeanet D’Hondt het verhaal over de drieling van Terhole voorgedragen in onvervalst Axels dialect. En natuurlijk kon ik ook wat meer vertellen over de schilderijen die hier nu hangen uit de Zeeuwse collectie. Aan de hand van een keynote presentatie met 46 afbeeldingen kon ik mijn verhaal goed illustreren. Al met al kijk ik terug op een zeer geslaagde en gezellige avond.

Vertelcafé

Vanavond is het dan zover. In het ‘vertelcafé’ van Museum Het Warenhuis ga ik alles vertellen over mijn beroepspraktijk als schilder, mijn liefde voor het Zeeuws Vlaamse landschap en mijn jongste creatie, de drieling van Terhole. Afsluitend zal Jeanet D’Hondt het hedendaagse spookverhaal voordragen dat ik voor dit schilderij geschreven heb.

En tot mijn verrassing zie ik dat het zelfs in de krant staat. Voorpaginanieuws.

De opening van de tentoonstelling in het Axels museum

Gisterenavond kon ik met gepaste trots de tentoonstelling ‘Overwinteren’ mede helpen openen met een keynote presentatie over mijn tentoongestelde ‘Zeeuwse collectie’, de streektrots, de streekproducten, de streekcultuur, en uiteraard greep ik deze gelegenheid aan voor een pleidooi voor meer kunst en cultuur in de stad (Terneuzen). Voor deze gelegenheid had ik mijn boerengoed aangetrokken (Axelse streekdracht).

Buiten zie ik de mooie poster al die de expositie aankondigt.

Deze affiche ga je straks door heel Zeeuws Vlaanderen zien.

Mijn schilderijen mogen tot 13 April de wintertentoonstelling van het museum vergezellen. En hoewel lang niet alle schilderijen over winterse sferen gaan kan ik toch een mooie bijdrage leveren aan de passie die ik heb voor deze streek en dit schitterende museum. De aftrap voor de opening werd gedaan door Hans van Bellen, namens het museum, gevolgd door een geweldig goed, en diep inhoudelijk, woord van de curator van het museum Drs. Piet de Blaeij.

Piet verstaat de kunst van het vertellen en kon op onnavolgbare wijze dieper ingaan op onderliggende lagen in mijn werk waardoor het voor de toeschouwers ineens veel meer betekenis kreeg dan zomaar ‘mooie plaatjes’. Met weinig woorden kon hij veel vertellen over de aanwezige filosofie in het werk die meer kan duiden dan wat je aan de oppervlakte ziet. Voor mij was dat een kroon op al het werk wat ik eraan heb gehad.

Na het woordje van Piet kwam ik aan de beurt met mijn keynote presentatie die afgesloten werd door onze wethouder van Economie, Toerisme en plattelandsontwikkeling, Midden- en Kleinbedrijf en marktzaken en Sport, Jack Begijn. De opening werd afgesloten door Jeanet d’Hont die een verhaal, in prachtig dialect, vertelde van Meta Dieleman.

Zelf was ik niet in de gelegenheid om foto;s te maken, maar dat werd wel gedaan door de vele aanwezigen. Zelfs door stadsgenoot Erik Schmidt, die hier speciaal helemaal voor uit Duitsland overkwam om hierbij aanwezig te kunnen zijn. Heel blij ben ik met de mensen uit Westdorpe (het warmste dorp van Nederland) die een serie prachtige foto’s maakten van dit geheel en waar ik er dus een aantal van heb mogen gebruiken op mijn site.

Foto: Erik Schmidt

Het mooie van zo’n opening in dit museum is dat je niet alleen omgeven bent met het geheugen van de streek en de enorme lading aan emotie en geschiedenis die dat met zich meebrengt, maar ook met de juiste mensen aan de top van de politiek, de culturele instanties en de vertegenwoordigers van alle belangrijke lokale clubs.

Maar ook veel mensen uit mijn eigen directe omgeving, zoals onze Hoekse molenaar Jelle de Groote, die eveneens in streekdracht op deze opening verscheen, en te zien is op een van mijn schilderijen van de molen.

Foto: Marco van Avermaete

Kortom, het werd een feestje waar ik me als een vis in het water thuis voelde en waarin ik ook nog en bijdrage kon leveren aan de verdere ontwikkeling van een groter cultureel besef in het Land van Axel.

Foto: Marco van Avermaete

Het enige minpuntje was dat ik in mijn presentatie vergat te vertellen over de belangrijke positie van Galerie en kunstcafé Lokaal 54 in deze ontwikkeling. Daar ligt de bakermat voor al deze ontwikkelingen op het gebied van kunst en cultuurbesef in Terneuzen. Van hieruit werd o.a. de Mathildedag georganiseerd en vinden er het hele jaar door openingen van exposities plaats die zo belangrijk zijn voor deze streek. Hier hangt ook permanent mijn ‘Zeeuwse collectie’, die ik nu aan ga vullen met nieuw werk omdat deze nu voor een groot deel in het museum te zien is. De galerie is op dit moment gesloten voor de winterstop, maar die gaat straks op 9 Maart weer open voor een heel mooi nieuw seizoen.

Deze avond kreeg ik nog een heel erg leuk presentje van mijn buren even verderop aan het Mauritsfort. Dit is precies de wereld die ik zo enorm koester.

Inrichten museum expositie

Het is zover. Gisteren zijn we begonnen aan het inrichten van de expositie in het Museum van Axel. Met een groep museum medewerkers werd een begin gemaakt aan het uitruimen van de lopende tentoonstelling en het inrichten van de nieuwe.

Het mooie van werken met zo’n professionele club is dat alles van tevoren is uitgedacht en uitgerekend. Elk schilderij heeft al een plekje op een schema en alles moet nu exact zo worden opgehangen.

Dat begon ‘s-morgens al om negen uur. In totaal zijn er tien schildrijen geselecteerd voor deze tentoonstelling en in het museum zelf wordt de bestaande collectie aangevuld met nieuwe zaken die dieper ingaan op het thema van deze expositie ‘Overwinteren’.

Arrelseetjes, bijvoorbeeld, komen uit het depot naar boven en krijgen hun plek in het museum. Ik heb nu de gelegenheid om deze mooie kleine voertuigjes, waar ooit blije kindjes in hebben gezeten om te genieten van de ijspret, te bekijken.

Elders zijn prachtige koetsen en handkarren te zien die het zo fantastisch goed in een schilderij kunnen doen dat ik al weer weg droom in nieuwe creaties op doek over deze prachtige voertuigen.

Maar dat was niet de voornaamste reden van mijn aanwezigheid gisteren. Het werk van de ‘Zeeuwse collectie’ moet hangen en daar hebben we de hele dag voor nodig om dat goed voor elkaar te krijgen. Ik laat niet alles zien, om nog wat verrassing over te kunnen houden. Maar het hangt echt perfect en ik ging met een heel trots gevoel naar huis.