Barcode bij Pot

Zojuist heb ik het schilderij ‘Barcode’ bij Pot afgeleverd en, samen met Brenda, opgehangen op een wel heel mooie plek. Op de benedenverdieping, bij de balie rechtsaf, en dan zie je het vanzelf.

Een van de fijne momenten van het betreden van het grote design paradijs van Pot zijn de dames die je hier verwelkomen met een allerliefste glimlach en een schrijfseltje. Dat zou ik nog wel eens willen schilderen. En wie weet ga ik dat nog doen ook.

Samen met Brenda, de galeriehoudster bij Pot, heb ik het werk opgehangen en hebben we er, onder het genot van koffie en een appeltaartje uit eigen oven en tuin, over zitten filosoferen.

Temidden van het werk van Geert Jan Jansen, die op dit moment enorm in de belangstelling staat door een toneelstuk over een vervalste Picasso, en het werk van Rafaël Gorsen, drink ik met Brenda een kop koffie met een taartje. Je voelt de rijkdom om je heen.

Geert Jan Jansen schittert nu in het toneelstuk van het Zuidelijk Toneel met ‘True Copy‘. Een geweldig goed stuk, als ik enkele bezoekers mag geloven, waar ik beslist zelf nog naar toe wil. Nu wordt dat stuk opgevoerd in Gent, vlakbij dus, en menigeen kent wel het verhaal van die zogenaamd teruggevonden Picasso die zo vals bleek te zijn als de kraaien. Laats kwam dat nog volop in het nieuws. Temidden van al dat beroemde werk zitten wij hier dan koffie te drinken en taartjes te eten. Kun je het je voorstellen?

Maar mijn werk hangt nu tussen het weelderige design van ‘s-werelds bekendste ontwerpers. En als ik deze foto maak hoor ik zachtjes op de achtergrond ‘You can’t always get what you want’. Het is maar hoe je het bekijkt. Ik ben dik tevreden. En ik heb ook niet de indruk dat Mick Jagger iets zal laten staan wat hij wil hebben. Maar goed.

 

Overwinteren (tentoonstelling)

Het schilderijtje dat ik speciaal voor deze tentoonstelling aan het maken ben is bijna af. Mijn eigen huisje in de sneeuw. De titel van dit werk is gelijk aan de titel voor de tentoonstelling in het Museum van Axel waar ik dit werk voor gemaakt heb.

Daar ging ik vanmorgen naar toe om verder te spreken over het maken van de tentoonstelling en tal van bijbehorende zaken, zoals de opening, een lezing en de inrichting van de tentoonstelling zelf.

De appeltaart van gisteren ging mee en volledig op voor bij de koffie en met de tentoonstelling makers ging ik rond de tafel om alles exact af te spreken.

Een schema komt op tafel en hieraan kun je zien hoe zo’n tentoonstelling met zeer veel zorg en toewijding wordt opgebouwd.

Nu is de prachtige tentoonstelling nog te zien (tot 12 Januari 2019) van de paeremessen en het werk van collega Wout koole. Maar hier komen straks ook werken van mij te hangen.

Dit is echt een museum naar mijn hart. Boeren gedoe in een mooi modern jasje. Heel verantwoord opgebouwd met tal van mooie en leuke gadgets, doorkijkjes, kijkdozen, luister,- en kijktoestellen, en natuurlijk de schitterende collectie boerengoed waar ik zelf zo vol van ben. Streekdracht en alles wat daarbij hoort. Van oorsprong tot het heden.

Met een heel trots gevoel ga ik dan weer naar huis om te beseffen dat mijn werk hier wel heel erg op zijn plaats komt te hangen.

Kley in het museum

Met gepaste trots kan ik vertellen dat mijn werk (de Zeeuwse collectie) vanaf 18 Januari 2019 t/m medio April te zien zal zijn in het meest schitterende museum van Zeeuws Vlaanderen, Het Warenhuis te Axel. Het museum heeft zich gericht op de streek waar ik woon en werk, het Land van Axel, en dat land, die streek, is voor mij wel een heel bijzondere inspiratiebron.

Niet voor niets ben ik naar deze streek verhuisd. Mijn hele leven lang verlangde ik al naar ‘wonen en werken’ in Zeeuws Vlaanderen en het Land van Axel in het bijzonder. Dat lukte me in 2015 toen ik mijn huisje kocht, met moestuin, boomgaard en atelier, in Hoek (Mauritsfort), waar ik helemaal in mijn element ben.

Iedereen kent die ansichtkaarten wel van ‘Groeten uit Hoek’ waar het schilderij ‘Zondagse kool’ en ‘Het behouden huis’ op staan.

Dit is mijn wereld waar ik elke dag van kan genieten. Als klein ventje was ik al helemaal wars van modernisme en moderne troep. Ik wil leven in een wereld vol schoonheid uit het verleden en dat kon ik hier gaan realiseren.

Hier kan ik leven in een land met geschiedenis die bij tijd en wijlen nog tastbaar is in het straatbeeld. Een beeld dat hand in hand gaat met de moderne tijd, zonder dat beide tijden elkaar in de weg zitten. Ik leef in het heden, maar met een basis vol gekoesterde geschiedenis.

De titel van de tentoonstelling, waar ik mijn werk aan toe mag voegen, is ‘Overwinteren’. Een term die mij bijzonder aanspreekt, want overwinteren staat ook voor overleven. In een periode dat je gaat overleven leer je de waarde van het leven kennen. Dan komt het er op aan dat je je zaakjes goed voor elkaar hebt. Dan besef je ineens weer dat je rekening moet houden met de natuur.

Je hout en kolenvoorraad moet, bijvoorbeeld, op orde zijn en, dicht bij de kachel, zit je al weer na te denken over het volgende plantseizoen voor de moestuin.

Daarna wordt het weer feest in de zomer en kunnen de vlaggetjes weer in de wieken van de molen als we in Mei een molendag gaan vieren in het dorp.

Dan kan ik mijn Zondagse boerengoed weer aan omdat er wat te vieren valt. Dan kan ik weer heerlijk buiten schilderen op locatie.

En zo kan ik nog wel uren doorgaan. Overwinteren is ook zo’n moment van bezinning. Iets wat in de haastige moderne tijd geen (economische) betekenis meer heeft. Maar hier kan dat wel. Elke dag die ik beleef. Hier is nog ruimte en dus ook denkruimte. Net als in het museum.

Het Museum van het Land van Axel (het Warenhuis) is, naar mijn idee, het mooiste museum van heel Zeeuws Vlaanderen omdat ik hier alles aantref wat met mijn eigen streek te maken heeft. Maar we hebben hier ook het museum van Hulst, de vier ambachten, waar ik eveneens verzot op ben. Maar het Museum van Axel spreekt me gewoon het meest aan omdat dit echt over mijn streek gaat. Daarom ben ik uitermate trots dat ik hier straks mag gaan exposeren.

Beroemdheden bij Pot

Een van mijn mede-exposanten Geert Jan Jansen . Hij is onderhand net zo beroemd als de beroemdheden waar hij van en over schildert. Als meester vervalser heeft hij wereldwijd een roemruchte reputatie en is hij een vaak geziene gast in televisieprogramma’s en alle andere soorten van media. Weinig mensen weten echter dat hij ook eigen werk maakt. Bij Art Gallery Pot hangt nu een klein overzicht van zijn werk.

Ik ben er net even naar gaan kijken. Zo’n echt Zondag stripje waar ik al langer naar uitgekeken heb. Ik neem er even lekker de tijd voor en spreek er over met een toevallig aanwezige Axelse collega die hetzelfde komt doen als ik.

Het is best een vreemd gezicht om ineens oog in oog te staan met een beroemd werk van Gustav Klimt, of werk van René Magritte.

Geert Jan Jansen schildert het gewoon feilloos na. Stel dat je dit in een museum zou zien hangen dan weet je niet beter dat het echt is en ga je er ook zodanig naar kijken. Nu kijk je toch met een andere blik en kom ik tot de slotsom dat net zo’n bewondering heb voor Geert Jan dan voor de meesters zelf.

 

Beneden gaan we nog even staan kijken en filosoferen bij het Mathilde drieluik. Frans vraagt zich af of er ooit iemand komt die dit nog gaat vervalsen. Je weet natuurlijk nooit, maat jet lijkt me niet echt realistisch. Hoe zou ik dat dan vinden?

Daar moet ik even over nadenken. Het lijkt me toch een hele eer als iemand dat zou presteren. Ik zou het ook kunnen zien als een blijk van waardering voor wat ik heb gemaakt.

Even verder op zie ik dat er het een en ander is verhangen in ‘mijn’ hoekje bij Pot. ‘La femme de falaises’ hangt nu prachtig boven een design bureau. Mijn andere werk hangt nog steeds op dezelfde plaats. Het is druk bij pot en dat heeft te maken met de nationale feestdag in België waar men nu het einde van de eerste wereldoorlog herdenkt. Kennelijk een goede reden om stoelen te gaan kopen. Of schilderijen natuurlijk. We zullen zien of vandaag de telefoon nog gaat rinkelen.

De Zeeuwse collectie bij Galerie Lokaal 54

Kerktoren van Sint Anna ter Muiden. 30 x 40 cm. Olieverf op heel linnen. €950,-

Vandaag geef ik even extra aandacht aan de serie schilderijen die ik maakte in mijn omgeving. ‘De Zeeuwse collectie’. Deze is te zien (en te koop) bij Galerie & Kunstcafé Lokaal 54 in Terneuzen. Open van Woensdag t/m Zondag va 13.00 u. tot 18.00 u. In de maanden Januari en Februari gaat de galerie tijdelijk dicht i.v.m. de winterstop. Maar daarna is deze collectie het hele jaar door te zien in de galerie.

Hierboven zie je het schilderijtje dat ik maakte vanaf de Belforttoren van Sluis van de kerktoren van Sint Anna ter Muiden. Daar werden toen televisieopnames van gemaakt voor RTV Scheldemond. De omroep voor West Zeeuws Vlaanderen. Ik trok voor die opnames speciaal mijn Axels boeren kostuum aan. Straks is dit filmpje ook te zien in alle Zeeuws Vlaamse musea.

Poes op pad. 50 x 40 cm. Olieverf op heel linnen. €1150,-

Als je de galerie binnen komt zie je links in de hal het schilderij ‘Poes op pad’ hangen. Dit schilderij maakte ik van de poes van de buren die op avontuur ging. Ik zag hem zitten, midden op het pad , tegenover mijn huis, waar hij enige tijd bleef zitten kijken.

Op de Windlust (Hoek). 40 x 50 cm. Olieverf op heellinnen. €1250,-

‘Op de Windlust’ is zo’n schilderij waar ik veel mee heb. Samen met onze molenaar, Jelle de Groote, sta ik op de stelling van de Hoekse molen ‘De Windlust’. Het was de eerste dag dat we afspraken om in streekdracht op de molen te verschijnen om de streekdracht weer wat meer terug te krijgen in het straatveld. Bij elke bijzondere gelegenheid trekken we ons boerengoed aan. Op die dag was het ‘molendag’. Dat viel tegelijk met Open Monumentendag.

Op de bovenstaande foto zie je de complete molen-club. V.l.n.r. Ikzelf, Jelle  en Thijs. Thijs is leerling molenaar en weet, net als Jelle, alles van molens af. Jelle draagt het witte kostuum van de molenaar. Dat is, in tegenstelling tot het boerengoed, wit.

Dit schilderij ‘Het dorpsplein van Hoek’ hangt dan wel niet in de galerie, maar ik laat het toch even zien omdat het er zo onlosmakelijk bij hoort. Het werk is al verkocht. Vandaag dat het nu niet in de galerie hangt.

Dit schilderij is gebruikt voor het etiket van het Hoekse bier dat bij onze dorpssuper te koop is. Een heerlijk biertje voor speciale (Hoekse) gelegenheden.

Aardappeloogst. 60 x 60 cm. Olieverf op heel linnen. €2150,-

‘Aardappeloogst’ hangt prachtig in de nis van de galerie die toegang biedt tot het ondergrondse. Zo zie je hoe aardappelen geoogst werden, en nog steeds worden, tijdens een oogstdag of boerendag. Maar ook in mijn eigen moestuin worden de aardappelen nog steeds zo geoogst.

Dat gaat er dan net zo aan toe, alleen ontbreekt dan even de boeren schoonheid die ze allemaal netjes in het mandje doet.

En deze favoriet ‘Zondagse kool’, zie je gelijk hangen als je binnen komt i de galerie. Het is een ode aan de Zondagsrust, waarvan ik vind dat die belangrijk is, maar soms ook erg onhandig. Dan is het altijd fijn om een smoes te hebben om toch even in de moestuin te kunnen prullen omdat er ook op Zondag gegeten moet worden.

Hoewel het schilderij stevig geschilderd is heb ik de hand (mijn hand) met het tuindersmes tot in de fijnste details uitgewerkt. Eigenlijk had dit mes een paeremes moeten zijn, maar die had ik toen nog niet. Nu wel en met dat prachtige mes snij ik nu de kolen, prei en penen af in de moestuin.

En zo ziet het hele plaatje er uit. In mijn Axels boerengoed in de moestuin.

Dorpsgezicht op Hoek. 80 x 80 cm. olieverf op heel linnen. €2250,-

Vanuit de polder bij ons dorp (Hoek) geschilderd op een redelijk formaat. Deze hangt direct, links, als je de galerie binnenkomt.

Het gerucht uit de Bontehondstraat. 80 x 60 cm. Olieverf op heel linnen. €2450,-

Aanvankelijk was ik alleen van plan om deze prachtige muur te schilderen achter het Museum ‘De vier ambachten’ te Hulst toen er een prachtige dame voorbij kwam flaneren. Ik was te laat om daar een foto van te maken en bedacht me later dat dit wel een heel bijzonder plaatje kon worden. Zo schilderde ik deze situatie die ik ‘Het gerucht uit de Bontehondstraat’ ben gaan noemen.

Het behouden huis. 50 x 120 cm. Olieverf op heel linnen. €2850,-

Deze zie je hangen als je de galerie binnen komt. Direct rechts. Het is een ode aan mijn huisje, mijn leven op het platteland van Hoek en vooral aan een heerlijk moment met Ineke die toen langs kwam om pannenkoeken te bakken op mijn oude, hout-gestookte, fornuisje in de keuken.

De Zeeuwse collectie zegt veel over mijn belevingswereld op het platteland van Zeeuws Vlaanderen waar ik me helemaal thuis voel. Een heel bijzonder stukje Nederland dat sterk verwant is aan België. Een landje dat gevormd is door historie, krijgsgeweld en natuurgeweld en waar nog steeds de spookverhalen verteld worden en waar het streekproduct nooit is weggeweest.

Opening expo bij Lokaal 54

Vandaag, Zaterdag 27 Oktober 2018, werd rond 15.00 u. de nieuwe tentoonstelling geopend in Galerie & Kunstcafé Lokaal 54 in Terneuzen. Het was er weer gezellig druk en hier is het de gewoonte dat de exposerende kunstenaars zichzelf even voorstellen aan het publiek.

In het kort vertellen zij iets over hun werk en bezieling. Hierdoor kom je als kunstenaar wat dichter bij je publiek te staan en kom je ook makkelijker met je publiek in gesprek over je werk.

Wat k al eerder schreef is dat dit een heel mooie tentoonstelling is. Elke tentoonstelling is weer anders en al die tentoonstellingen hebben een soort van constante kwaliteit met af en toe een uitschieter. Deze tentoonstelling is zo’n uitschieter.

Helaas kon mijn favoriete kunstenaar, van dit moment, er niet bij zijn. Mia America had ik graag even willen ontmoeten om met haar over die prachtige beelden te praten. Maar ondanks dat gemis was het toch weer zeer gezellig en was er meer dan genoeg gespreksstof.

De opening begint altijd met een woordje van Anne Mannaerts, de galeriehoudster, en wordt dan gevolgd door elke deelnemende kunstenaar. Dat zie ik tegenwoordig steeds vaker. Het werkt ook goed als je even de tijd neemt om iets over je werk te vertellen. Het publiek snapt je beweegredenen beter en het geeft stof tot gesprek als de opening achter de rug is.

Zelf kom ik niet in beeld omdat ik achter de camera sta. Maar mijn werk, de ‘Zeeuwse collectie’, is hier permanent te zien (en te koop).

Het leuke van deze presentatie was dat een van de deelnemende kunstenaars in het Duits begint te vertellen over haar werk. Dan besef je weer dat we internationaal bezig zijn in deze kunsttempel van Terneuzen.

Nieuwe expo bij Lokaal 54

Aanstaande Zaterdag wordt om 15.00 u. de nieuwe expositie geopend in Lokaal 54 (in Terneuzen), waar ook mijn ‘Zeeuwse collectie’ is onder gebracht. Over die serie Zeeuwse werken is nu ook een folder uitgebracht voor de liefhebbers.

Daar zie je (bijna) al mijn Zeeuwse schilderijen in staan die hier nu hangen. Anne Mannaerts is nu klaar met het inrichten van deze expositie en ik had gisteren een kans om deze alvast even te bekijken. Wat me meteen opviel was het werk van Mia America.

Keramiek van prachtige dames en met heel humoristische titels. Overigens zag ik dat de hele tentoonstelling er geweldig goed uitziet. Prachtige bronzen beelden, collage-schilderijen met intense kleuren, miniaturen en nog veel meer.

Deze tentoonstelling heeft echt allure. Dat merk je direct als je er even rondloopt. Ik heb lang niet alles gefotografeerd om nog wat verrassingen over te kunnen houden voor bezoekers die willen komen kijken.

En wie van ver moet komen om dit te kunnen zien, kan ik nog vermelden dat er op dit moment ook een mooie tentoonstelling te zien is bij Art Gallery Pot in Axel. Daar exposeert meester vervalser Geert-Jan Jansen. Je kunt een bezoek aan Zeeuws Vlaanderen zo mooi combineren en a.s. Zaterdag is de Westerscheldetunnel tolvrij. Een andere aanrader is nog het museum van Axel. Daar vindt op dit moment nog een zeer mooie tentoonstelling plaats over de beroemde ‘paere messen’ (paarden messen) die hier zeer nauw verbonden zijn met de streekdracht. Het zijn boeren messen met prachtig gesneden houten heften waar altijd twee paarden in afgebeeld staan aan de kop van het heft. Daarnaast is er natuurlijk ook de vaste collectie te bewonderen van dit schitterende museum over ‘Het Land van Axel’. Kortom, meer dan genoeg te zien en te beleven in Zeeuws Vlaanderen.

Twee werken toegevoegd aan de Zeeuwse collectie

Kerktoren van Sint Anna ter Muiden. 30 x 40 cm. Olieverf op heel linnen €950,-

Zoals iedereen wel weet zijn alle schilderijen die ik maak over mijn Zeeuwse omgeving ondergebracht bij Galerie en Kunstcafé Lokaal 54 te Terneuzen. Telkens als ik weer een Zeeuws werk heb voltooid gaat het hierheen en zo ook vandaag als ik het schilderijtje van de ‘Kerktoren van Sint Anne ter Muiden’ en ‘Poes op pad’ af ben gaan leveren.

Het schilderijtje van de kerktoren van Sint Anna ter Muiden heb ik geschilderd vanaf de toren van het Belfort te Sluis. Daar zijn opnames van gemaakt door RTV Scheldemond en die opnames komen ook in een filmpje te zitten dat straks in alle Zeeuwse musea te zien zal zijn. Zodra het beschikbaar is zal ik het op mijn site laten zien.

Hoog boven Sluis stond ik toen te werken in mijn (Axels) boerengoed voor die film. Dat schilderijtje is vanaf nu te zien (en te koop) bij Galerie en Kunstcafé Lokaal 54. Die toren (van Sint Anna ter Muiden) hoort bij een heel klein kerkje. Een vreemd bouwsel dat de indruk wekt dat men eerst de toren heeft gebouwd en dat men daarna de kerk wilde bouwen, maar dat toen de stenen op waren omdat die allemaal in die enorme toren zitten.

Ook ‘Poes op pad‘, een stukje uitzicht van voor mijn huis, hangt nu in de galerie. De poes (van de buren) ligt op het moment van schrijven heerlijk te soezen in het zonnetje in mijn tuin. Het uitzicht is mijn uitzicht dat ik elke dag zie als ik vanuit mijn huis(je) naar buiten kijk. Het is een situatie die ik al langer heb willen schilderen maar daar kwam ik nooit aan toe. Totdat die poes daar ineens zat en het geheel een verhalend karakter kreeg.

Rondje Zeeuws Vlaanderen

Hier in het Land van Axel heb ik twee galeries met naam waar mijn werk permanent aan de muur hangt. De prestigieuze Pot Art Gallery in het prachtige design meubel en interieurpaleis van Pot te Axel, en de mooie galerie van Anne Mannaerts (Lokaal 54) in Terneuzen. Bij beide galeries ging ik vanmorgen even langs om wat zaken af te handelen. De goede tijden beginnen weer een beetje te herleven, want ik moet hard aan de slag met groot werk voor Pot omdat er laatst twee forse werken zijn verkocht.

Bij Lokaal 54 hangt mijn Zeeuwse collectie. Laatst aangevuld met het kleine schilderijtje van onze Hoekse Windlust. Hier hangt al mijn Zeeuwse werk wat langzaam meer volume gaat krijgen. En als ik dan weer thuis ben voel ik me toch wel trots dat mijn werk er zo mooi bij hangt.