Barcode 4

Wie mijn site heeft gevolgd weet nu wat er zoal bij komt kijken om een schilderij als ‘Barcode’ te maken. Van idee tot compleet ingelijst werk. Vandaag was het moment aangebroken dat ik het werk kon gaan vernissen. Ik breng een zogenaamde retouche vernislaag aan. Dat is een tijdelijke vernis waar de verse verf nog enige tijd in kan drogen omdat deze vernislaag de verf kan laten ‘ademen’.

Als dat gebeurd is kun je de kleuren weer in hun volle briljantie zien en pas dan kan ik het werk fotograferen. De retouche vernislaag is een tijdelijke laag die uit zichzelf oplost. Na zes maanden kan er dan een slotvernislaag overheen aangebracht worden die definitief is.

Na het fotograferen komt het inlijsten. De lijst heb ik al gemaakt en die staat al klaar. Het laatste onderdeel van het werk kan nu gedaan worden en daarna kan het werk naar de galerie.

Van idee tot voltooid schilderij met een eigen lijst. Alles wat ik produceer komt volledig uit mijn eigen atelier. Als je het nog eens na wil lezen kun je het hele proces op deze site volgen onder de titel ‘Barcode’ 1,2,3, en 4.

Vroege ochtend in het atelier

En dan is het even spannend als de lijst uit de lijmklemmen komt. Heb ik goed gemeten? Zijn de hoeken strak sluitend? en hoe staat het? Dat laatste is wel de belangrijkste vraag waarmee ik vanmorgen om zeven uur het atelier betrad. Voor dit werk heb ik gekozen voor een iets smallere lijst dan gebruikelijk. Hoe pakt dat uit? Echt zoals ik het heb bedacht of….

En als het complete werk op de ezel staat en ik even de tijd neem om goed kritisch alles in ogenschouw te nemen met een eerste kop koffie en een krentenbol ben ik heel erg tevreden. Het had niet beter gekund. Nu volgt de afwerking, waar ik deze dag mee zal gaan vullen, en intussen denk ik al na over het volgende schilderij(tje) dat ik wil gaan maken. Ik heb de keuze uit drie onderwerpen die me allemaal enorm boeien.

Lijstje lijmen

Het kost wat moeite, maar dan heb ik ook exact de lijst die ik wil hebben voor mijn nieuwe schilderij, ‘Barcode’. Dat werk is nu af op nog een paar kleinigheden na. Na een verrassingsbezoek van een oude man met een baard en een paar gitzwarte ADHD-ers kan ik weer verder en heb ik vanavond de lijst in elkaar zitten en de laatste dingetjes aan het schilderij afgewerkt.

Laatste loodjes voor ‘Barcode’

In het atelier wordt vandaag al weer vroeg gewerkt aan de laatste penseelstreken op het schilderij ‘Barcode’. Ik ben nu alle fijne details aan het schilderen van de persoon op de voorgrond. Het schilderen van die kleding is een vrij complex werk omdat de stoffen die ik schilder elk een eigen uitdrukking en textuur hebben.

De komende week hoop ik alles te kunnen voltooien. Bij elkaar is dat nog een paar volle dagen werk, maar het eind is in zicht en ik ben zeer tevreden over het resultaat.

Van Paulette, van de Zeeuwsche Kringloopbeurs uit Sint Jansteen, kreeg ik een hele lading spielatten waar ik zeer blij mee ben. Ik kan nu wat gewenste formaten in elkaar zetten om nieuw doek op te spannen voor werk wat ik hierna wil gaan maken. Onder andere een nieuw werk voor het museum in Axel waar ik volgende maand ga exposeren met mijn ‘Zeeuwse collectie’.

Barcode (3)

In het atelier begint langzaam maar zeker het eindstadium van schilderen aan ‘Barcode’ in zicht te komen. Dit schilderij is erg bewerkelijk omdat ik ervoor gekozen hem om weer eens laag over laag te schilderen waardoor alles meer boddy en ‘volume’ krijgt. Het is een opeenstapeling van glaceer techniek die gewoon veel tijd kost, maar daarvoor krijg je een top resultaat terug.

De wielloze auto is nu bijna geheel voltooid. Vandaag ga ik er de laatste fijne details aan schilderen en dan kan ik gaan beginnen aan d laatste laag van de zwart-witte figuur op de voorgrond. Ook dat gaat dagen lang schilderwerk vragen. Elk tintje dat ik schilder moet nu exact zijn.

Rutteli gevernist

Het portretje van Rutteli, wat straks in een ovaal gezaagd moet worden voor op zijn eigen circuswagen, heb ik vanmorgen vroeg kunnen vernissen. Er is wat haast bij geboden omdat a.s. Zaterdag al de voorstellingen in het circus weer beginnen. Nu loopt hij met een baard en een mijter door de piste en tegelijkertijd zingt hij de opera in Den Bosch. Voor hem breken nu barre tijden aan waarin alles exact volgens een strak schema moet verlopen,anders loopt alles in de soep.

Intussen werk ik verder aan ‘Barcode’. Dat begint nu steeds meer naar het eindresultaat te lopen. De laatste dagen heb ik me bezig gehouden met het verder verfijnen van de auto en de achtergrond (Black rock desert).

Ik schilder laag over laag in een beproefde glaceer techniek. Niets is nog af, maar het begint er al een beetje op te lijken. Vooral met de achtergrond ben ik zeer tevreden. Dat wordt straks een stoffige woestijn ui Nevada. De plek waar jaarlijks het ‘Burning man’ festival gehouden wordt. De secundaire titel voor dit schilderij is ‘The diggers quest’. Wat dat betekent mag de kijker zelf bekijken en ontdekken.

Barcode (2)

Al vrij vroeg zit ik al weer in het atelier te werken aan ‘Barcode’. Het schilderen bevindt zich nu in een fase van detaillering en verdere afwerking, wat enorm veel tijd vergt. De afgelopen dagen heb ik weinig kunnen doen omdat Sinterklaas door mijn werkzaamheden heen kwam rijden. Dat ging even voor. Maar nu kan ik weer volle gas verder aan dit werk en dat begon vanmorgen dus al om zeven uur.

Ik ben dus begonnen aan het schilderen van vele details. Met name alle details van de wielloze auto. Als ik zo vroeg begin is het nog donker en koud. Ik zet de verwarming even goed hoog en dan is het snel lekker warm in het atelier en heb ik het weer prima naar mijn zin.

In mijn achterhoofd ben ik nog bezig met Sinterklaas. Hier in Zeeuws Vlaanderen speelt die ‘pietendiscussie’ niet en gaat het er nog gezellig ouderwets aan toe. De Sint kwam aan in een open sportwagen en het hele dorp liep uit om hem te verwelkomen.

Hier speelt die hele zwartepietendiscussie geen rol. Maar elders in het land leek het wel oorlog. Een ontwikkeling die gelukkig ver van me af staat. Hier hebben we vooral veel plezier voor jong en oud en zelfs Hoek heeft een zekere multiculturele samenleving waarin die hele discussie geen rol speelt. Iedereen doet gezellig mee en juist op zo’n dag zie je dat we eigenlijk één grote familie zijn.

 

Barcode

In het atelier werk ik nog steeds aan het schilderij ‘Barcode’. De titel verwijst naar de zwart-witte streepjesbenen (streepjescode) op de voorgrond en barre verhalen die alleen ‘s-avonds laat aan de bar verteld worden. Waar het exact over gaat weet geen mens. Ook ik niet. Ik heb wel wat ideeën, maar dat is nu juist de kracht van dit werk. Het laat zich niet verklaren.

Het schilderij is een hoop werk. Alles wordt laag over laag geschilderd. Met droogtijden meegerekend kost dat veel tijd. Met alle voorbereidingen, zoals het uitdenken van de compositie, de fotografie en dat laag over laag schilderen gaat dit werk al snel een maand tijd in beslag nemen. Maar aan elk begin komt en keer een eind.

Nieuwe

Al vrij vroeg was ik vandaag alweer actief in het atelier. Ik werk weer aan een paar grote doeken en met de nieuwe spieramen, die ik laatst van Paulette kreeg, worden dat er alleen maar meer. De laatste tijd heb ik me vooral bezig gehouden met klein werk. Dorpsgezichten, stillevens, portretje om de molen (van Hoek) en ander klein Zeeuws werk. Nu wil ik me weer meer bezig gaan houden met groot verhalend werk, dat ik ‘dreamscapes’ noem. Toneelstukjes op doek.

Dit zijn schilderijen die geheel uit mijn fantasie ontstaan en waarbij ik alles in eigen huis ontwikkel en maak. Van het idee tot de lijst en alles wat daar tussenin zit. Voor de karakters in dit werk heb ik zelf model gestaan en dat zelf gefotografeerd. Hier rechts zie je de Amish boer met zijn pijp en fles ‘limonade’ die de gebeurtenissen van zijn companen nauwlettend in de gaten houdt. Hij vertrouwd hen niet en wil niets van de gebeurtenissen missen. Wat zijn companen aan het doen zijn zal nooit duidelijk worden. Het kan van alles zijn. De companen zijn een louche goochelaar en diens belegen maar nog steeds aantrekkelijke assistente en een boer uit het land van Axel.

Hierboven zie je ze hoe ik ze eerst gefotografeerd heb om er vervolgens mee te kunnen werken op doek. Dat fotograferen kost me een dag werk. Bij voorkeur op een rustige dag als een Zondag, want dan wordt ik het minst gestoord. Alles luistert heel nauw. Elk detail moet kloppen, zoals lichtval, schaduw, houding, uitdrukking, lichaamstaal, expressie etc, etc. Dat zet je niet zomaar in een half uurtje neer. Het is echt toneel spelen en een wel heel aparte vorm van theater maken. Ik doe niet zomaar wat. Elk karakter heeft een eigen rol in dit toneelstuk. Iedereen heeft een eigen verhaal en achtergrond.

Vervolgens kan ik hen dan schetsen op doek, en zo ontstaat er dan langzaam een schilderij. Stapje voor stapje. Een hele hoop werk wordt dus al verzet voordat er überhaupt iets is geschilderd. De hele voorstelling moet eerst uitgedacht worden. Dat is de helft van het totale werk. Nu is het slechts een kwestie van alles schilderen tot in de kleinste details.

Groot doek

Het is wintertijd en dat betekent dat ik toch vroeg wakker ben als ik wat uitgeslapen heb. Heerlijk. Want in het atelier is het een grote bende. Er staan grote spieramen en pakketten met spieramen, die nog in elkaar gezet moeten worden, liggen op de grond. Het zijn spieramen van 135 x 135, 145 x 170, 135 x 145, 160 x 170 en 145 x 145 cm.

De bundels met spielatten zoals Paulette die voor me had klaargezet.

Gisteren ging ik even langs bij Paulette, van de Zeeuwsche Kringloopbeurs uit Sint Jansteen. Ze had een leuke verrassing voor me. Vijf grote spieramen en een schilderkistje dat ik zo mee mocht nemen. Het was mijn geluksdag, want ik vond daar ook nog een echte originele koffiemolen van DE die al langer zocht. Helemaal heel, compleet en werkend.

De spielatten komen me wel heel goed van pas omdat ik ook al langer loop te denken over het schilderen van enkele grote landschappen. Zeeuwse landschappen met veel lucht en een strakke horizon. Maar ook nieuw ander groot werk met theater op doek. Ik heb er volop plannen mee.

De koffiemolen

Ik was gisteren bezig met mijn ‘rondje Oost’ (Zeeuws Vlaanderen) om mijn nieuwe folder te verspreiden voor de Zeeuwse collectie. Van Hulst tot Zaamslag. Dan kom ik langs diverse punten waar kunst en cultuur zegevieren, zoals de lokale VVV’s, musea etc. Zo’n kringloopwinkel beschouw ik ook een beetje als een museum. Maar ook als bron van inspiratie. Bij Paulette vond ik ook nog een paar prachtige schoenen die ik weer voor een stilleven wil gaan gebruiken.

Het zijn van die absurd hoge hakken schoenen waarmee je meteen een stilleven de nodige lading kunt geven. Het lijken me schoenen die toebehoort hebben aan een heftige dame. Een Jazz-singer of een Vaudeville actrice.

De ‘Amish-boer’ waar ik zelf model voor sta.

En als ik dan in Zaamslag kom ga ik altijd even bij Theo langs (Van Brocanterie De Stoof). Hij runt een kerk vol brocante zaken en antiek. Een walhalla voor mijn schilder toko waar ik zonder problemen een pijp kon vinden die ik nodig heb voor een Amish-achtige boer die ik wil gaan schilderen op een nieuw schilderij. Theo denkt altijd mee met mijn werk en als ik iets nodig heb wat hij niet heeft, wat vrijwel nooit voorkomt, dan weet hij het wel ergens te vinden.

Voor de karakters die ik op doek terug wil zien sta ik zelf model. Links zie je een proefopname voor de Amish boer. Hierin mis ik die pijp. Die heb ik nu dus kan ik hem helemaal goed gaan fotograferen om te gaan schilderen op een nieuw doek. Het is toneelspelen voor een stukje theater op doek. Iets wat ik vroeger vaker deed, maar de laatste tijd niet meer.

En die boer moet op dit doek komen. Rechts van de Chevrolet, zonder wielen. Er komen nog meer karakters bij te staan, die allemaal iets aan het doen zijn wat geen mens begrijpt. Zo’n kluitje knutselaars die alleen maar oog hebben voor hetgeen wat ze op dat moment aan het doen zijn en geen oog hebben voor de ‘zwevende’ auto en de dame op de voorgrond. Vandaag ga ik daar de fotografie voor voltooien

Maar even terugkomend op mijn ‘rondje Oost’, laat ik je nog even een foto zien van het laadruim van mijn auto vol met buit. En nu aan de slag met al dat materiaal. Ik zal me hier niet snel vervelen in het Zeeuwse.