Mathilde Blanc Sec

Dit wordt iets bijzonders, als alles mee zit. En daar lijkt het wel op. Een echte Mathilde-wijn is in de maak. Mathilde Blanc Sec. De juiste wijn is al geselecteerd. Vandaag hebben we ons bezig gehouden met de vormgeving van het etiket waar een heel mooi portret van Mathilde op moet komen te staan. We hebben diverse portret-opties bekeken en een portret van Mathilde, dat ooit is geschoten door Max Koot, lijkt ons het meest geschikte portret.

Het was een leuk dagje vormgeven, knippen en plakken en kijken wat nu het meest geschikte etiket ontwerp kan zijn. Tegelijk zijn we ook bezig met het ontwerp van het affiche ter aankondiging van de Mathildedag en de folder/flyer voor de crowdfunding.

Zodra we er uit zijn zal ik de definitieve ontwerpen tonen. Daarna gaan meteen de persen rollen en gaat de campagne pas echt van start.

 

Signeren van de art-print

Signeren en nummeren

Alle 500 art-prints, ten behoeve van de crowdfunding actie voor de Mathildedag, moeten genummerd, gesigneerd en gestempeld worden. Een hele klus die ik over de tijd ga verdelen.

Het inhameren van het blinddrukstempel van mijn atelier

Een secuur klusje waar ik de komende tijd wel even zoet mee ben. Alles voor het goede doel, denk ik dan maar. We hebben er al een in laten lijsten voor presentatie en om die aan de dame te schenken die voor dit schilderij model heeft gestaan. Dit betreft nummer 1 van 500.

Nummer 7 van 500 krijgt een heel bijzondere bestemming. Maar daarover kan ik nu nog niets vertellen. Dat komt later wel.

En zo ziet dat er dan uit. Het is al weer lang geleden dat ik dit stempel in een art-print sloeg. Dat was tijdens de laatste ‘Painted Ladies expositie’ bij Artistiek Breda. Toen zat ik nog in het ateliergebouw aan de Haagdijk te Breda. Een totaal andere tijd dan nu. De 500 art-prints van nu zijn speciaalbedoeld voor mensen die onze crowdfunding actie steunen voor de viering van de Mathildedag in Terneuzen. Het wordt dus weer een echt collectors item.

 

Pot Gallery weer aangevuld

Het was vandaag behoorlijk druk bij Pot Interieurs in Axel. Niet zo zeer vanwege de lege plekken aan de muur in mijn hoekje van dit design paradijs, maar omdat er een groot nieuwbouw project werd gepresenteerd. Van mij hingen er nog maar drie schilderijen. De rest is verkocht. Daarom moest er aangevuld worden en dat is nu gebeurd.

Nieuw werk komt er ook nog aan. Geen kleine schilderijtjes maar hier houdt men vooral van groot werk. Het grote probleem van dit moment is dat ik verrekte weinig tijd heb voor het maken van nieuw werk omdat ik nog steeds werk aan het grote drieluik voor Mathilde.

Maar zodra dat gedaan is komt er weer meer werk uit mijn atelier voor de galeries. Hieronder een kleine impressie van hoe het werk bij Pot hangt.

La femme de falaises

In het atelier ben ik al weer begonnen met een nieuw werk. ‘La femme de Falaises’. Een schilderij van 120 x 120 cm. Dat kwam vrij plotseling in me op tijdens het werk aan het Mathilde-drieluik. Eigenlijk heb ik er geen tijd voor omdat al mijn tijd gaat zitten in het schilderen van het drieluik, maar ik besloot het alvast maar te schetsen. Van een schets kwam de rest en eer ik het wist was ik dit werk al weer aan het schilderen.

Etretat (falaise d’aval et aiguille)

Het is zo’n prachtige droomplek in Frankrijk waar ik een mooie dame in tekende zodat het weer een plaatje met een verhalend karakter wordt. Sprookjesachtig mooi.

 

 

Het gerucht uit de Bontehondstraat -2

Het kostte even tijd, maar het werk is nu eindelijk voltooid en voorzien van een retouche vernislaagje. Klaar om te gaan exposeren bij Galerie Lokaal 54 te Terneuzen. Daar zal het werk, inclusief lijst van mijn hand, te zien en te koop zijn vanaf 28 Februari.

Het verhaal achter dit schilderij is het verhaal van een samenloop van omstandigheden en wat fantasie. Enige tijd geleden liep ik, samen met collega Jeroen Quirijns, door Hulst. We waren de voorbereidingen aan het treffen voor onze expositie bij KrAAn en gingen even lekker lunchen bij de haven. Daar vlak bij staat een prachtige muur die me intrigeerde. Het is de muur die de tuin, achter het museum ‘De vier ambachten’, omsluit. Daarachter het half vervallen koetshuis en al dit fraais ligt aan een wat verborgen straatje. De Bontehondstraat.

Ik besloot die muur te gaan fotograferen om daar later iets van te kunnen gaan schilderen. En terwijl ik met mijn camera aan de slag ging liep er een mooi meisje door de Bontehondstraat die daar duidelijk liep te flaneren. Het was zo’n meisje dat wel wist dat ze mooi gevonden werd, maar daar zelf nog een beetje aan twijfelde. Thuis had ze waarschijnlijk al uren voor de spiegel gestaan om over die twijfel heen te komen.

Vervolgens ging ze op pad. Niet door een drukke winkelstraat, waar velen zich aan haar konden vergapen, maar uitgerekend door dat achteraf steegje waar nooit iemand komt. Behalve dan een maffe kunstenmaker met een camera die daar een muur ging staan fotograferen. Ze liep achter me langs en eer ik het door had was ze al weer weg.

Ik had dus geen foto van het mooie meisje maar van een oude muur. De combinatie van al deze elementen hield me die dag flink bezig. De muur werd bijzaak, maar niet onbelangrijk. Het meisje maakte het verhaal. Een verhaal van overwinning van verlegenheid, of zo iets. Ik vond het zo’n mooi gegeven dat ik het ging schilderen. Ik fantaseerde ongeveer zo’n meisje erbij. Haar verlegenheid en schroom overwinnend in haar lange, zwarte, jurk.

Art-print is binnen

 

Zo rond drie uur was het dan zover. Een vriendelijk gezicht komt mijn atelier binnen gelopen met de mededeling dat hij me gevonden heeft.

De art-prints zijn binnen. Drie dozen van 15 kilo bij elkaar. Heel speciaal drukpapier dat prcies dik genoeg is om er mijn blinddrukstempel in te slaan.

Het is echt een prachtige kwaliteit van druk en papier. Dat kun je wel over laten aan de drukkers van ‘Drukwerkdeal‘, waar ik al eerder geweldig goede ervaringen mee op heb mogen doen. Een beetje reclame maken is hier geheel op z’n plaats. Een aanrader voor iedereen die snel goed drukwerk nodig heeft.

Voor ons is dit weer zo’n mijlpaal in de ontwikkeling van de Mathildedag. De art-prints moeten ons straks gaan helpen bij het ontwikkelen van crowdfunding.

Bij staan er ineens drie forse platte dozen in de keuken (die nog steeds verbouwd wordt) van elk 5 kilo. In totaal hebben we nu 1000 art-prints. Een deel daarvan wordt ook echt als gift voor de crowdfunders genummerd, gesigneerd en voorzien van het blinddrukstempel. Het andere deel, dat niet genummerd, gesigneerd en gestempeld wordt, is straks te koop tijdens de Mathildedag en de tijd die daarna komt met exposities in de stad. Wat de art-print moet gaan kosten moeten we nog uitrekenen. Maar we houden het leuk. Dat kan ik alvast voorspellen. De exclusieve genummerde, gesigneerde en gestempelde art-print is alleen voor de mensen die ons steunen in de crowdfunding. Verschil moet er zijn, vinden we.

En dan breekt het grote moment aan om de eerste doos open te maken. De kwaliteit van het drukwerk is meteen zichtbaar. Ik ben zeer aangenaam verrast en trots.

In het atelier maak ik gelijk een eerste test art-print klaar. Nummer 0/1000. Ik signeer ook en zet daar het blinddrukstempel overheen. Dat gaat echt perfect.

Alles klopt. Ook de kleuren komen zeer goed overeen met het origineel. Al met al ben ik zeer tevreden over het resultaat en nu breekt er een periode van heel hard werken aan. Tussen het schilderen door pak ik telkens een stapeltje art-prints aan om ze te nummeren, te signeren, en te stempelen. Pauzeren gaat nu niet meer met een bakje koffie en een lui moment, maar dan wordt er gewoon doorgewerkt.

 

Ouwetje

Op facebook verscheen deze foto weer eens. Dit stamt nog uit de tijd dat ik actief was in het ateliergebouw aan de Haagdijk te Breda. De oude muziekschool. Daar heb ik nog steeds erg leuke herinneringen aan. Het schilderij, wat ik op de foto aan het maken ben, is getiteld ‘The perfect disaster’, en meet 180 x 270 cm. Als ik dit zo zie krijg ik er weer zin in om weer eens zo’n gigantje te gaan maken.

Het gerucht uit de Bontehondstraat voltooid

Het is een werk dat al langere tijd in het atelier staat te wachten op afwerking. Steeds kwam het er maar niet van, maar de laatste paar dagen heb ik er hard aan gewerkt om het alsnog af te krijgen. ‘Het gerucht uit de Bontehondstraat‘ (Hulst) is zo’n schilderij wat even tijd nodig had.

Straks, als de winterstop bij Galerie Lokaal 54 voorbij is, gaat het werk daar naartoe omdat het weer een Zeeuws werk is. Op de foto zie je helaas nog veel hinderlijke reflectie. Later zal ik een goede foto toevoegen, maar ik wilde je dit toch even laten zien.