Pagina’s maken

Pagina’s maken is een klus op zich. Ik laat me leiden door wat ik zie tijdens de opbouw van zo’n pagina. Ik weet wat ik er op wil zien en waar het ongeveer moet komen te staan. Dat betekent een dagje knutselen met letters, initialen en clichés. Verschrikkelijk leuk werk. Ik combineer dat met de Zondag. Dan is het tijd voor rust en bezinning, broodjes bakken en uitslapen. Gewoon lekker genieten en ook nog wat presteren.

Vanavond ga ik verder met ontwerpen. Ik ga nog een proefdruk maken en die beoordelen nut, bruikbaarheid, toonwaarde en schoonheid. Dan zie ik vanzelf of er nog iets bij moet, of dat er juist iets af moet, of helemaal niks meer aan doen. Dit is zo’n ontwikkelproces wat ik ook heb met het maken van mijn schilderijen.

Met een drukproef zie je meteen wat er niet goed aan is. Om te beginnen wat zetfouten. Dat viel overigens erg mee, maar die zin onderaan kon echt niet. Daarmee was het geheel uit balans.

Die zin heb ik dus weggehaald en het nummer symbool en de stippellijn naar het midden verplaatst. Dat ziet er meteen een stuk beter uit. Vanavond ga ik op mijn gemak alles nog eens goed bekijken. Het grote initiaal is nu in zwart gedrukt voor de drukproef, maar die wordt straks in goud gedrukt en de letter ‘O’ in rood.

Herman Donkelaar

Herman Donkelaar

Lang leek het er op dat er van Herman Donkelaar, de man achter de vele schilderijtjes van de Vischpoort van Harderwijk, geen foto meer bestond. Maar vandaag kwam hij als bij grote verrassing toch voor de dag in de plaatselijke krant.

Een leuk schilderijtje bij de Zeuwsche Kringloopbeurs

Destijds kocht ik een leuk schilderijtje van die Vischpoort.Ik kocht het omdat ik er gelijk een klik mee had. Het was geen hogeschool schilderkunst, maar wel een heel plezierig geschilderd tafereeltje.

Na een behoorlijke speurtocht kwam ik er achter dat dit gemaakt was door Herman Donkelaar uit Harderwijk. Via die zoektocht kwam ik er ook achter dat Herman, samen met zijn broer Appie, mogelijk een leuk verhaal hebben. Het verhaal wat nooit verteld is over twee aandoenlijke kereltjes die samen aan de weg timmerden met het, aan de lopende band, maken van schilderijtjes van de Vischpoort, de haven, straatjes etc. Appie maakte de lijsten en Herman de schilderijtjes.

Het is niet ondenkbaar dat ik er ooit nog een boek over ga schrijven. Dat hangt natuurlijk af van het verhaal. Zit er een goed verhaal in? Dan komt er een boek over deze twee bijzondere gebroeders.

Letter distributie en nieuwe letters

Hollandse Mediaeval, in 1912 ontworpen door Sjoerd Hendrik de Roos, is wel mijn favoriete letter waar ik al geruime tijd achteraan zit om genoeg hiervan te verzamelen voor het drukken van boeken. Het eerste boek wat ik in dit lettertype wil gaan drukken is het poezenboekje. Over het leven van Milou. ‘De kleine poes die een beetje beroemd werd’. Karel kwam vandaag langs met een geweldige verrassing. Zes polissen met Hollandse Mediaeval in 12 punten. Nu heb ik genoeg letters om het poezenboekje te gaan zetten.

Het distribueren van letters verloopt niet zoals ik het had gewenst. Door diverse afleidingen heb ik deze klus nog niet kunnen voltooien. Maar dat gaat vandaag toch echt gebeuren. Al wordt het middernacht.

Letter distributie en veulsteveul werk

Het is vandaag werken geblazen in het atelier. De teksten van het Diva boekje die al gedrukt zijn kunnen gedistribueerd worden en daarnaast heb ik zelfs nog teksten van de Koppermaandag prent te distribueren. En dat is veel werk waar ik de hele dag mee bezig zal zijn. Daarnaast heb ik ook nog heel veel ander werk klaar liggen om aan te pakken. Kortom. Veulsteveul werk.

Vandaag kreeg ik met de post een prachtig cadeautje. En zogenaamde ‘Stove fan’. Dat is een ventilator die je op de kachel of Rayburn kan zetten om een stroom warme lucht naar de wat koelere plekken van de kamer te blazen. Een super ding.

Voorts kreeg ik vandaag bericht over een pakketje dat zoek geraakt leek. Het was echter bezorgd bij een afhaalpunt in Terneuzen. Zonder dat de pakketbezorger daar een bericht over had achtergelaten. Maar ik heb het opgehaald. Een zethaak met bronzen letters voor het maken van goudindrukken in leer. Dat heb ik straks nodig voor het maken van het Diva boekje.

 

Drukwerk, het vervolg

Het was de bedoeling dat ik tegen elf uur klaar zou zijn met tal van zaken buiten de deur, maar dat werd pas om twee uur afgerond. Daardoor ben ik erg laat aan het werk in het atelier. Vandaag wil ik de keerzijde van de vellen die ik al gedrukt heb voor het Diva-boekje drukken en snel beginnen aan het zet,- en tekenwerk voor de volgende pagina’s. Dat gaat dus een latertje worden vandaag.

En zo zag het er vanavond rond elf uur uit. Nog eens 105 vellen voor het Diva-boekje gedrukt. Moe, maar dik tevreden.

Voor de Hertog naar Breda

Alexander Farnese, of wel, de Hertog van Parma, heeft een klassieke lijst nodig voor zijn statieportret. Zo’n lijst kom je met enig gemak tegen bij Via Mioni te Breda. Dus… Ging ik vandaag naar Breda voor het beste resultaat. Het mag geen nieuwe oud gemaakte lijst zijn, maar alleen een echte oude. Voor het portret gaan we nog even verder zoeken. Dat is een wat kleinere lijst die heel uitbundig en ook oud moet zijn.

De boekhouding en de Hertog van Parma

Het is al weer even geleden dat ik in dit prachtige museum ben geweest van IJzendijke. Vandaag werd het gesprek voortgezet over het schilderen van het portret van de Alexander Farnese, Hertog van Parma. Om een goed beeld van hem neer te kunnen zetten worden er twee schilderijen gemaakt. Een echt portret, alla dat van Wiese, en een schilderij waar hij helemaal op staat.

Alexander Farnese zoals hij in 1557 werd afgebeeld door schilder Anthonis Mor, en zoals hij in het museum staat opgesteld.

Hierboven een van zijn statie portretten. In het museum staat een figuur (levensgroot) met dat prachtige kostuum. Voor mij een ideaal voorbeeld om een vergelijkbaar portret van hem te maken waar ook iets in verwerkt zit van zijn band met IJzendijke.

Eigenlijk had ik vandaag naar Breda gemoeten, maar dat liep een beetje anders. Morgen is er weer een dag.

Boekdruk dag

Vandaag was het dan eindelijk zover. De eerste pagina’s van het Diva boekje werden gedrukt. Een jaar lang heb ik alles om me heen verzameld om dit te kunnen gaan doen. Het drukken van mijn eigen verhalen in boekvorm. Op de ouderwetse wijze. Dus met echte persen, loden letters en clichés. Best wel een bijzonder moment.

Het is wel een fraai gezicht. Al die vellen, 110 in totaal, voor het Diva-boekje. Ik heb vandaag lekker door kunnen werken hieraan en ik moet zeggen dat het me erg meevalt om op deze wijze te drukken.

Een test boekje maken

Om te begrijpen wat er nodig is voor het maken van een middeleeuws ingebonden boek maak ik een testboekje. Daar besteed ik vandaag de meeste tijd aan. Komende week ga ik beginnen met drukken van de eerste pagina’s van het Diva boekje. Dat moet straks allemaal, 100 boekjes, ingebonden worden op een oude wijze. Dat vind ik nu eenmaal het mooist voor zo’n verhaal. Hte past ook beter bij mijn klassieke werk en leven.

De leren boekomslag in wording

Nadat ik het filmpje van vandaag heb afgesloten ben ik nog begonnen aan het aanbrengen van een leren rug. Je krijgt dan van die mooie ribben te zien in die rug en dat vind ik nog het meest mooie aan zo’n boek. Nu nog een test, maar straks in het echt. Ik heb met deze test een hele hoop geleerd. Mogelijk ga ik nog een test doen met het papier waarin het Diva boekje gedrukt wordt. Dat is 90 grams Roman boekdruk papier. Het geschepte papier leent zich niet goed voor boekdruk papier. Het kan beter gebruikt worden voor bijzonder drukwerk van een enkel vel.

Het boekje is klaar. Er ging een hele hoop mis en er ging het nodige goed. Daar leer je het snelst van. Ik weet nu wat er mis ging en waarom. Ik heb er de nodige aantekeningen bij gemaakt en ook nog een idee ontwikkeld om uit te testen op ander papier. Al met al vind ik het een geslaagde test. Ik heb nu een boekje vol afgekeurde Koppermaandag prenten. Een eerste brouwsel wat de opmaat zal zijn voor heel veel meer boeken.

Boekbinden, een molentour en een lamp

De Zaterdag is altijd een drukke dag. Er gebeurd van alles om me heen en ik geniet er met volle teugen van. Vandaag stond er weer een ritje door het Zeeuws Vlaamse land gepland. Van het Land van Axel naar het Land van Hulst. Maar eerst werk ik nog even aan het testboek wat ik aan het maken ben om het boekbinden onder de knie te krijgen.

Dat boekbinden doe ik volgens een laat middeleeuwse methode, omdat ik die zo mooi vind. Snoopy kijkt toe. Hij ziet draadjes en daar is hij dol op. In het atelier snij ik het boekblok schoon met de papierploeg. Ook zo’n middeleeuws ding. Daarna ga ik het boekblok ‘ronden’ en de leren versterking van de rug lijmen.

In het Land van Hulst gaat de rit naar Sint Jansteen waar ik de lamp ophaal die ik onlangs heb latten staan. Die kan ik, achteraf gezien, uitstekend gebruiken bij het letterzetten.