Winkelen en verder zwoegen

Voor de buien uit kunnen we nog wel het een en ander doen. Leo, mijn overbuurman, heeft een dakgoot voor mij op maat gemaakt en helpt me mee met voegen. Maar eerst ga ik even winkelen bij Sinke. Ik heb twee dikke planken nodig voor de bevestiging van de dakgoot die Leo voor me gemaakt heeft. Helemaal blij me deze fantastische hulp. Het huisje begint langzaam maar zeker vorm te krijgen. Met een beetje geluk kunnen morgen de dakpannen erop gelegd worden. Mits het niet al te hard regent natuurlijk. Vanavond ga ik nog even, samen met Leo, wat smeedwerk doen om de beugels voor de dakgoot pas te maken voor bevestiging. Buurman Eddy heeft een kleine smidse en daar kunnen we terecht voor wat smeedwerk. Maar daar maak ik nog wel een apart filmpje over.

Regen en rust

Omdat het de hele dag regent en ik geen rust heb gehad van het weekeind neem ik het er vandaag maar even van. Even helemaal niks. De Rayburn aan, lekker koken, wat zitten schrijven aan een nieuw verhaal en even een dag zonder stenen en cement.

Voegen

De nieuwbouw begint in de eindfase te belanden. Vandaag kreeg ik hulp van Leo, mijn overbuurman, die me kwam helpen met voegen. Eerst moet er nog wat gemetseld worden, maar als dat klaar is zie ik het eind van al dit werk in zicht komen. Tussen de buien door voeg ik verder, tot het blijft regenen en ik de Rayburn maar weer eens aansteek voor de avondmaaltijd.

Een oudheidkundige verrassing en een dichte gevel

Helemaal leuk is de ontdekking van vier vingers in een van de stenen die ik gebruik om de gevel te metselen. Het is een spoor van een stenen bakker uit eind 1800. Die mens heet met vier vingers de nog natte steen uit de mal gedrukt en zo zijn bestaan vastgelegd voor eeuwig. Vandaag is het de laatste droge dag, volgens de deskundigen, en ik ben dus net op tijd klaar met die gevel. Toen ik in de regen stond te metselen zijn de stenen gaan ‘zwemmen’, zoals dat genoemd wordt. Onmerkbaar komt er dan beweging in het metselwerk en dat had tot gevolg dat de gevel niet helemaal mooi strak is geworden. Ik heb nu dus een soort Efteling gevel. Extra romantisch dus.

Zondagse metseldag

Het kost heel veel tijd en moeite en het lijkt helemaal niet op te schieten, maar vandaag ben ik met het metselwerk toch zover gekomen dat ik zeker weet dat ik het morgen af kan werken. Dat was ook het plan. Vandaag en morgen is het droog en ik moet het dus in die twee dagen zien te redden. Dus wordt er gemetseld op Zondag. Daar gaat mijn enige rustdag, maar die haal ik Dinsdag wel in.

De hoogte in

Het hemelwater kwam vandaag met bakken uit de lucht. Met bliksem en onweer. Een bliksemschicht sloeg in in het dorp en daar sloeg te thermometer van de muur. Een behoorlijke klap. Tussen de buien door werk ik vandaag aan de steiger die ik mocht gebruiken van onze Hoekse Bouwmarkt.

Ronald legt me haarfijn uit hoe ik de steiger op moet zetten. Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan. Dat is zo’n beetje het devies van de laatste tijd. Maar het lukt. Ik heb nu een oerdegelijke steiger om het metselwerk aan de nieuwe gevel te voltooien.

Dat ziet er vanaf de steiger zo uit. Morgen en overmorgen hebben we droge dagen. Waarschijnlijk de enige die we nog krijgen en daarom offer ik mijn rustdag op om de laatste belangrijke stap te zetten in het metselwerk. Daarna komt het afwerken, het leggen van alle dakpannen. het monteren van de zinken goten etc. etc.

Donder, bliksem, cement en macaroni

Het opbouwen heeft nu een interessante fase bereikt. De Rayburn kan weer branden. En dat betekent dat ik weer lekker kan koken en bakken. Het metselwerk moet helaas onderbroken worden door belangrijke zaken zoals het docentenoverleg bij Toonbeeld, maar ook door bliksem en onweer. Tussen de buien door metsel ik verder en stapje voor stapje kom ik dichter bij mijn einddoel.

De schoorsteen en het venster

De bouw begint nu een fase te bereiken waarin het een en ander zichtbaar wordt van het eindresultaat. Met de plaatsing van de inwendige schoorsteenpijp kan ik straks weer gewoon koken en bakken met de Rayburn. Maar met deze stap kom ik weer een beetje dichter bij het eindresultaat van al mijn bouwplannen. Voor een echte ouderwetse schoorsteenpot ga ik bij Funda langs. Zij is keramiste en kan zo’n pot draaien en bakken. Maar ze kan me ook verder helpen met de gevelsteen. Ik heb besloten er het wapen van Hoek in te zetten. Eigenlijk het wapen van het Mauritsfort.

Omdat ik de ballen verstand heb van bouwen ga ik even langs onze Hoekse bouwmarkt waar Ronald me haarfijn uitlegt hoe ik mijn nieuwe venster moet gaan plaatsen. Daar moet een lekdorpel onder komen te zitten om het regenwater goed af te kunnen voeren. Zo kom ik steeds een stapje verder.