Stukje in de krant

Het gerucht uit de Bontehondstraat. 80 x 60 cm.

Met twee schilderijen uit de Zeeuwse collectie sta ik weer in de Zeeuwse krant. Altijd leuk om zo je ochtend te beginnen. Het is een oude foto van het moment dat ik nog aan het werk was aan ‘Het gerucht uit de Bontehondstraat (te Hulst). Een van de werken die straks te zien zijn in het Museum Land van Axel.

Het andere schilderij is ‘Het behouden huis’ dat eveneens te zien zal zijn op deze expositie. De foto werd destijds gemaakt door persfotograaf Ronald den Dekker gemaakt voor een eerste artikel over mij en mijn Hoekse stulpje voor de PZC.

 

Momenteel ben ik druk met de voorbereidingen voor mijn praatje voor de opening van de tentoonstelling wat ik zal doen met een keynote. Daarin ga ik iets vertellen over de kracht van de streek waarin ik woon. De Streekdracht, ik zal mijn boerenkostuum aantrekken, de streektrots, de streekproducten, de streekcultuur en alles wat je daarmee kan doen en ondernemen. Ik ben van mening dat je daar veel meer uit kan halen dat nu gebeurt. Maar ik zal ook een pleidooi houden voor een prachtig idee wat we hier hebben voor het oude gemeentehuis aan de Noordstraat in Terneuzen. Een schitterend gebouw wat al een tijdje leeg staat te staan. We hebben daar een geweldig goed idee voor en dat ga ik die avond lanceren in het bijzijn van stadsbestuurders en belanghebbenden. Nergens had ik dat beter kunnen doen dan in zo’n schitterend museum te Axel.

Inrichten museum expositie

Het is zover. Gisteren zijn we begonnen aan het inrichten van de expositie in het Museum van Axel. Met een groep museum medewerkers werd een begin gemaakt aan het uitruimen van de lopende tentoonstelling en het inrichten van de nieuwe.

Het mooie van werken met zo’n professionele club is dat alles van tevoren is uitgedacht en uitgerekend. Elk schilderij heeft al een plekje op een schema en alles moet nu exact zo worden opgehangen.

Dat begon ‘s-morgens al om negen uur. In totaal zijn er tien schildrijen geselecteerd voor deze tentoonstelling en in het museum zelf wordt de bestaande collectie aangevuld met nieuwe zaken die dieper ingaan op het thema van deze expositie ‘Overwinteren’.

Arrelseetjes, bijvoorbeeld, komen uit het depot naar boven en krijgen hun plek in het museum. Ik heb nu de gelegenheid om deze mooie kleine voertuigjes, waar ooit blije kindjes in hebben gezeten om te genieten van de ijspret, te bekijken.

Elders zijn prachtige koetsen en handkarren te zien die het zo fantastisch goed in een schilderij kunnen doen dat ik al weer weg droom in nieuwe creaties op doek over deze prachtige voertuigen.

Maar dat was niet de voornaamste reden van mijn aanwezigheid gisteren. Het werk van de ‘Zeeuwse collectie’ moet hangen en daar hebben we de hele dag voor nodig om dat goed voor elkaar te krijgen. Ik laat niet alles zien, om nog wat verrassing over te kunnen houden. Maar het hangt echt perfect en ik ging met een heel trots gevoel naar huis.

First Art Fair 2019

Vanaf 16 Januari t/m 20 Januari 2019 staat Galerie Sille met o.a. enkele werken van mij op de First Art Fair in de Passenger Terminal in Amsterdam. Het is een sprankelende nieuwjaarsbeurs voor hedendaagse kunst met een breed spectrum aan kunstobjecten en schilderijen van hoog niveau.

Onder andere dit schilderij ‘Streepjescode‘ zal in de stand van Galerie Sille te zien zijn. Zelf beschouw ik dit werk als een van mijn ‘toppers’, omdat hierin realisme en abstractie haast hand in hand gaan.

Iets met klompen

Gisterenmiddag ben ik begonnen aan een nieuw werk met toverschoentjes en klompen. Dat kwam zomaar ineens in me op toen ik terug moest denken aan een voorvalletje met een model dat toen ineens op mijn klompen rond wilde lopen, maar daar met haar voeten in verzoop. Ze plaatste haar ‘toverschoentjes‘ er in en toen kon ze er wel een beetje op lopen. Nu wilde ik al langer iets met klompen gaan schilderen, maar omdat ik er geen oubollig standaard klompenschilderijtje van wilde maken leek dit me wel een goed idee. Ook de combinatie van kleuren en de vrolijkheid die zo’n combinatie geeft was voor mij de reden om snel even een doekje in elkaar te zetten met een heel mooie kwaliteit portretlinnen om zo een schilderijtje te kunnen gaan maken wat heel strak geschilderd kan worden met veel scherpe details en waar ook die toverschoentjes weer een rol in konden krijgen.

En zo kwam het dat ik ineens alles opzij schoof waar ik mee bezig was om dit schilderijtje te kunnen gaan maken. Zo gaat dat hier wel vaker. De titel voor dit schilderijtje weet ik ook al. ‘Met grote stappen snel thuis’.

Molen-verhalen op doek

De molen van Hoek, de Windlust, is voor mij een bron van inspiratie. Niet alleen de molen op zichzelf, maar vooral ook door de verhalen die ik deel met Jelle, onze molenaar, die net zo in geschiedenis is geïnteresseerd als ik.

Enige tijd geleden, 19 November 2016, om precies te zijn, maakte ik het molenaarsportret van hem terwijl er toen stevig gemalen werd. Dat werk heb ik voor hem van een eigen lijst voorzien en vandaag even bij hem afgeleverd op de molen. Dan komt er vanzelf koffie en koek op tafel en de verhalen over de molen en haar geschiedenis, en die van de streek, volgen vanzelf.

Het molenschilderijtje, dat ik geschilderd heb naar aanleiding van een oude ansichtkaart is nu ook ingelijst en klaar om toegevoegd te worden aan mijn Zeeuwse collectie. We beseffen maar al te goed dat de molen van Hoek nog een van de laatst overgebleven monumenten van het dorp zijn. Kwetsbaar en fier tegelijk.

Naar het Museum

‘S-middags gaat de Zeeuwse collectie alvast naar het museum an Axel. De permanente tentoonstelling bij Galerie Lokaal 54 wordt hiervoor onderbroken omdat de galerie de komende maanden gesloten is voor de winterstop. Vanaf 18 Januari t/m 13 April zal de Zeeuwse collectie te zien zijn in het Museum van het Land van Axel, Het Warenhuis. Iets waar ik zeer trots op ben en waar het werk helemaal ‘thuis’ is.

Overwinterings perikelen

Overwinteren doe je met de kachel. Hiermee kun je de schoorsteen laten roken en dan kan iedereen zien dat het goed met je gaat. Zo simpel is het dus.

In het atelier wordt ook overwinterd. Ik ben druk met het maken van lijsten voor het nieuwe werk en een ouwetje en ik ga twee nieuwe werken inpakken voor transport naar het museum, waar straks, op 18 Januari; de tentoonstelling ‘Overwinteren’ begint waar dan ook een deel van mijn schildrijenserie ‘de Zeeuwse collectie’ te zien zal zijn, alsmede uiteraard het titelschilderij ‘Overwinteren’ met mijn huisje in de sneeuw.

Dat geeft een aardige bende in het atelier, maar daar is het ook echt een werkplaats voor. Straks, als alles veilig op z’n plek in het museum staat, ga ik het hele atelier kuisen om een nieuwe start te maken met nieuw werk.

Kacheltje fotograferen

Van elk voltooid schilderij moet een foto gemaakt worden. Vanmorgen was dat het schilderij ‘Kacheltje brann’. Dit werk maakte ik speciaal voor de tentoonstelling ‘Overwinteren’ die straks, op 18 Januari, geopend zal worden in het Museum van Axel. Die tentoonstelling gaat tot medio April duren en in de tussenliggende tijd ga ik daar nog een paar keer actief aan de slag met lezingen en workshops. Hierover zal ik later meer vertellen op deze site.

En het echte kacheltje doet vandaag waar het kacheltje goed in is. Brann.

Eerste dag in het nieuwe jaar

Ik had me voorgenomen om vandaag niks te gaan doen. Dat mislukte al vroeg in de ochtend. Ik ben bezig met het maken van een monumentale lijst voor een bijzonder schilderij waar ik alles nog voor moet gaan ontwikkelen, fotograferen etc. Daarnaast ben ik al weer aan een nieuw schilderij begonnen over een mooie Zeeuwse dame die naar het verre Oosten reisde. Hiermee wil ik in de voetsporen treden van een van mijn favoriete Oriëntalisten zoals Sir Laurence Alma Tadema. Het nieuwe jaar begint dus gelijk goed.

Ludiek zelfportret

Om het jaar af te sluiten besloot ik en ludiek zelfportret te gaan maken. Lekker vrolijk en nu eens niet om mee te exposeren of om te verkopen maar om het een mooi plekje in huis te geven en lekker zelf te gouden.

Een kwestie van een spiegel in het atelier neerzetten, een clown schminken en een clown schilderen op doek. Dan zie ik niet de hele tijd die bekende saaie kop in de spiegel maar iets waar ik om kan lachen. Een mooie afsluiting van het jaar met echt het allerlaatste schilderijtje van 2018. Op naar nieuwe avonturen in 2019.