Het Mathilde project

Vandaag nog eens bijeengekomen met Anne Mannaerts en Elaby Berger voor het ‘Mathilde project’ dat op 7 Juli 2018 plaats zal gaan vinden in Terneuzen, waar Mathilde geboren is.

V.l.n.r. Anne Mannaerts, ik, Elaby Berger

Voor collega kunstenaars wil ik alvast melding maken van dit evenement in 2018. We gaan er hier een Mathilde-waardig feestje van maken en het is de bedoeling dat hier zo veel mogelijk (beroeps)kunstenaars aan deelnemen uit het hele land. Het leidend onderwerp is natuurlijk Mathilde (de Doelder) Willink.

Voor iedereen die van kunst, muziek, mode, film, fotografie etc. houdt zou ik willen adviseren dit alvast in je agenda te plaatsen. 7 Juli 2018 gaat een heel heftige dag worden in Mathildes geboortestad. Er komt straks ook een facebook pagina voor deze bijzondere dag. Zodra die er is maak ik daar wel melding van.

Licht in de duisternis

De stroomtoevoer naar het atelier is hersteld. Dat was een hele operatie met een vette rekening, maar nu is alles gelukkig weer bij het oude en kan ik weer goed werken bij kunst-dag-licht. De oude, doorgebrande, installatie is vervangen door een hagelnieuwe en dat is wel een geruststellend gevoel.

Prachtig ouderwets stuk Talenslinnen. 100 x 140 cm.

Vandaag zag ik een leuke lamp hangen bij de Kringloopbeurs te Sint Jansteen. Die gaat nu helpen om het atelier wat gezelliger te maken. Daar had ik tot voor kort eigenlijk geen tijd voor, maar ik heb nu besloten er wat tijd voor vrij te maken.

Tevens zag ik nog een spiksplinternieuw Talensdoek staan. Heel linnen en100 x 140 cm. voor 5 Euro! Oude opspanning met nageltjes. Dit was fantastisch doek, waar ik destijds graag op werkte. Helemaal blij ermee. Er staat nog meer doek. Katoen, maar toch. Mooie grote formaten. Wie snel is kan zijn/haar slag slaan.

Op de bovenste foto zie je ook nog een stukje van de nieuwe ‘Ballunatics 8’. Dat schiet al lekker op. Als ik wat verder ben laat ik er wel wat meer van zien.

Zomerexpo bij Sille

Wie denkt dat alles rustig zijn gangetje gaat, in het atelier, heeft het mis. Ik heb het zelden zo druk gehad. De reden hiervan is dat ik aan twee opdrachten werk en keihard bezig ben voor de zomerexpositie bij Galerie Sille in Oudewater. Speciaal daarvoor wil ik ‘Ballunatics 8’ voltooien.

Het thema voor de zomerexpositie is ‘Luchtig’, en dat is ‘Ballunatics 8’ wel. Hoe luchtig zie je later wel als ik wat verder ben dan nu het geval is. Behalve aan Ballunatics 8 werk ik ook door aan twee andere werken. ‘Morn’ en ‘Change’. Mogelijk zijn die straks ook te zien bij Sille. Maar daarover later meer.

Welcome to the surface (2)

Een omschrijving van dit werk had ik nog niet gemaakt, zag ik net. Bij deze.

Welcome to the surface

Wie de top wil bereiken zal moeten gaan klimmen. Klimmen, vallen, opstaan en weer verder klimmen. Alleen de volhouders winnen en bereiken op enig moment de top van hun kunnen. Feitelijk is dat een dramatisch moment, omdat je niet meer verder kunt. Op de top kun je nog een toren bouwen, maar dan houdt het ook echt op en kun je alleen nog maar één kant uit… Vallen of eenzaam achterblijven op die top.

Wie hoog klimt kan diep vallen en daarom weet je dat, wanneer je de top hebt bereikt, dat de val hard, pijnlijk en genadeloos zal zijn. Als ik denk aan Mathilde (de Doelder) Willink zie ik zo’n val. Ze klom op tot grote hoogte. Werd een levend kunstwerk en ontdekte dat ze verder niets anders kon dan dat zijn en blijven. Maar door de scheiding met Carel Willink kwam ze ten val en in verval. Mathilde maakte een eind aan haar leven of werd daarin een handje geholpen door mensen om haar heen. Mensen die haar val illustreerden omdat zij niet behoorden tot de groep van toppers waar Mathilde ooit zelf ook toe behoorde.

De dame op het schilderij is best goed vergelijkbaar met Mathilde. Ze heeft de top weten te bereiken door zichzelf tot levend kunstwerk te ontwikkelen. Door haar extreme make-up heeft ze roem weten te vergaren en nu ze eenmaal op de top is aanbeland, rest haar alleen nog de val naar beneden. Haar top is al in verval geraakt. Ze heeft dat proberen de maskeren door haar geliefde kunstzinnige patronen op die toren te schilderen, maar het zal haar niet helpen. De toren is een bouwval en als ze daar in kruipt loopt ze het risico dat ze met toren en al in het ravijn stort.

Ze heeft de top bereikt. Meer valt er voor haar niet meer uit te halen. Ze heeft zichzelf twee keuzes voorgesteld. 1. Met toren en al in het ravijn storten. 2. Zichzelf schoonpoetsen, omkleden en de top weer afdalen. Dat laatste lijkt het meest logisch. Niemand zal haar herkennen en ze kan een gewoon leven verder leiden. Maar ze zal de drang naar eeuwige roem missen. Al die aandacht. Ze kan daar niet meer van zonder en zal nooit een gewoon leven accepteren.

Ballunatics 7 in Domburg

Foto van dat gebouw uit 1912. Derde van links is Jan Toorop en eerste van rechts naast de deur staat zijn dochter Charley.

Vandaag heb ik Ballunatics 7 bij de nieuwe eigenaars afgeleverd in Domburg. Het werk had geen mooiere plek kunnen krijgen zo dicht bij het badhuis, de watertoren en de artistieke Domburgse geschiedenis.

Het hangt nu op een steenworp afstand van het beroemde tentoonstellingsgebouw waar destijds, in 1912, Jan Toorop, zijn dochter Charley, en tal van andere kunstenars een zomer tentoonstelling organiseerden. Dat gebouw staat tegenwoordig achte wat huizen in Domburg en daar worden nog regelmatig tentoonstellingen georganiseerd. Dat gebouw zie ik als ik in de achtertuin sta. Geen verrassing voor mij, want ik wist dat al, maar toch wel heel bijzonder.

Het witte gebouw achter de muziektent is het tentoonstelling gebouw.

Vanuit een steegje ziet dat er zo uit, zie foto hieronder.

Het zou me heel wat waard zijn om hier eens te gaan exposeren. Alleen al om de geschiedenis. En wie weet komt dat er ooit nog eens van, want in dit ‘ons kent ons wereldje’ is van alles mogelijk.

Laatste hand aan Ballunatics 7

Vandaag heb ik de laatste hand gelegd aan Ballunatics 7. Een vernisklusje. Dat is altijd een zorgklus omdat het heel secuur moet gebeuren. Het betreft hier een retouche vernislaag waaronder de verf nog 6 maanden verder kan drogen. Daarna kan de slotvernislaag worden aangebracht. Intussen loop ik al weer na te denken over Ballunatics 8.

Intussen op ‘t Fort

Vanuit het huisje gaat de kabel ±25 meter onder de grond door naar het atelier.

Het is even stil in het atelier, maar niet op het Mauritsfort. Niet dat ik niet aan het werk ben, ik ben met een opdracht bezig, maar er moet ook hard in de tuin gewerkt worden om de hele moestuin weer op orde te krijgen voor het komend teeltseizoen en er wordt gewerkt aan het herstel van de electriek in het atelier.  Daarvoor moet een nieuwe kabel getrokken worden van het huisje naar het atelier en de hele elektrische installatie, in huis, moet vervangen worden. Dat is een vrij ingrijpende klus die ik niet alleen kan doen omdat ik geen verstand van electriek heb. Daarvoor heb ik de hulp van meneer Kramer ingeroepen, onze dorps- elektricien.

En hier, bij het atelier, komt de kabel de grond weer uit.

De nieuwe kabel ligt er al en aanstaande Dinsdag komt de grote tovenaar om de kabel aan te sluiten en alle verouderde delen van de elektrische installatie te vervangen.

Als dat gebeurd is kan ik eindelijk weer met fatsoenlijk licht werken in het atelier. Dan begin ik ook gelijk aan een aantal grote klussen in olieverf op doek om alle gemaakte afspraken van dit jaar te kunnen realiseren.

Pootuitjes en wortelen

Maar tot die tijd heb ik mijn handen ook nog vol aan de moestuin. Dit jaar wil ik weer een volledige moestuin hebben met alle groenten die ik wil eten.

Behalve spitten en bemesten moet er ook gezaaid, gepoot en geplant worden. De hele tuin moet weer ‘teelt-klaar’ gemaakt worden en dat kost ook de nodige tijd en energie.

Aardappelen (Frieslanders) poten

In de kas staan al de eerste tomatenplanten. Cherry tomaatjes en grote tomaten. De rest, komkommer, augurk, pepers, paprika en alle overige tomaten volgen spoedig. Die staan nu nog in de vele zaaibakjes te groeien tot ze in de volle grond van de kas geplant kunnen worden. En dat is al over een paar weken.

 

Ballunatics 7 voltooid

Het is zover. Vanmorgen heb ik de laatste hand gelegd aan Ballunatics 7. Mathilde, de Ballunatics en het Badpaviljoen van Domburg verenigd in één kader. Drie elementen die direct te verbinden zijn met schilderkunst uit heden en verleden zijn in dit werk samengevoegd. Ik ben trots, maar ook blij dat het eindelijk af is. Het was veel werk, maar het resultaat is er dan ook naar. Het schilderij heeft al een nieuwe eigenaar en gaat naar Domburg. De plek waar zo veel schilders in het verleden naar toe trokken en waar dit werk helemaal thuis hoort.

DCIM102GOPRO

Dinsdag is het rokjesdag

Rokjesdag. 80 x 80 cm. €3700,- Te koop bij Via Mioni te Breda.

Volgens de deskundigen is het morgen rokjesdag. Wie daar geen genoeg van kan krijgen kan nog steeds terecht bij Via Mioni om het schilderij ‘Rokjesdag’ aan te schaffen zodat je er elke dag, het hele jaar door, van kan genieten.