Heel veel werk

In het atelier worden nu de lijsten gemaakt voor het drieluik. Gisteren heb ik alle profielen gezaagd, geschaafd, gefreesd en verstek gezaagd. Tegen middernacht heb ik de eerste lijst verlijmd en die is nu droog genoeg om er de gaten voor te boren voor de houten pennen die de hoeken moeten versterken.

Lijst nummer twee is klaar voor verdere verwerking en kan een dagje drogen in een hoek van het atelier. Nu kan ik lijst nummer drie gaan verlijmen en laten drogen, want ik moet weer naar Terneuzen voor de organisatie van de Mathildedag. In die tijd kan dan de derde lijst drogen en kan ik weer verder als ik weer terug ben.

Al eerder kwam ik tot de slotsom dat ik me moet gaan zien te dupliceren om een tweede Kley in te kunnen zetten. Ook moeten dan de dagen naar 48 uur worden opgerekt. Kunstenmaken gaat niet over rozen, op dit moment.

Profielen maken

De laatste twee lijsten voor het drieluik worden nu gemaakt. Een secuur werkje van frezen, zagen, lijmen en verstekzagen. Het hout dat ik voor deze profielen gebruik zijn verlijmde delen om extra sterkte te verkrijgen en minimale kans op kromtrekken.

Alles keurig geordend klaargelegd, zodat er een goed overzicht is wat de kans op fouten minimaliseert. De basislijst is van verlijmd grenen en de profielen die ik er op lijm zijn van een wat hardere rabat soort.

En zo ziet dat er dan op de kopse kant uit. Voor de twee zijpanelen heb ik een iets ander profiel gekozen om het middenpaneel wat dominanter te maken. Dat zie je bijna niet, maar het is toch net iets mooier dan allemaal de zelfde profielen.

Door de poorten van de hel

De poorten van de hel. Het prachtige smeedijzeren hekwerk in het Belfort van Sluis (foto van Bianca Runge).

Gisteren was ik uitgenodigd voor een avondje Kunst en Cultuur (educatie) in Sluis. Dat vond plaats in het prachtige middeleeuwse Belfort waar ik, volstrekt onwetend, door de poorten van de hel ben gelopen.

Dat geweldig indrukwekkende smeedijzeren hek had ik wel gezien, maar het was Bianca Runge die me er op wees dat dit de poort van de hel was. Het Belfort is me wel bekend, maar ik was er nog nooit binnen geweest. Nu dus wel. Op uitnodiging van Tijl Clement om 20 jaar Kunst en Cultuureducatie te vieren in de gemeente Sluis.

Meteen wordt me duidelijk wat Terneuzen nog in te halen heeft op dit terrein. Sluis bruist. Niet alleen door actieve middenstanders maar vooral omdat men hier echt oog heeft voor historie, Kunst en Cultuur.

Cadzandse dracht (foto van Bianca Runge).

Binnen zit een bont gezelschap, jong en oud, klaar om het programma van die avond tot zich te nemen. Vóór ons zie ik drie dames in prachtige streekdracht. Echte Zeeuwse streektrots. Ik betreur meteen het gemis van mijn Axelse kostuum. Daar had ik geen moment aan gedacht. Om mij heen gonst de rijke Zeeuwse historie. Het Belfort is de ideale plek om samen te komen voor een avondje Kunst en Cultuur.

Hoezeer Zeeuws Vlaanderen een podium kan zijn voor professionele kunsten was me al duidelijk, maar dat wordt deze avond nog verder versterkt. In relatie tot de rest van het land ligt hier een uniek werkterrein open voor pioniers. Dat boeit me enorm. Ik ben hier op uitnodiging als mede organisator van de Mathildedag en schepper van het drieluik. Met Tijl spreek ik hier nog even over. Het is zo’n eerste kennismaking met een wereld waar de deuren van open staan. De poorten van de hel blijken de toegang te zijn tot een walhalla van mogelijkheden op mijn vakgebied. Ik zit op rozen.

Mathilde Blanc Sec (4)

Het schilderij ‘Mathilde Blanc Sec’ is vandaag voltooid. Mooi op tijd. Want hierna ga ik meteen weer verder met het maken van de lijsten en de standaard voor het Mathilde-drieluk.

Mathilde Blanc Sec gaat natuurlijk over Mathildewijn. De wijn die we exclusief aanbieden aan mensen die de crowdfunding actie van de Stichting Mathildedag Terneuzen steunen. Ik maakte er het bovenstaande filmpje bij met muziek van Kovacs Lajos uit de oude koffergrammofoon die ik eveneens on dit schilderij schilderde.

Het is muziek van Bob Scholte, hierboven afgebeeld met zijn ‘herrieband’ in 1932. De tekst van het liedje heb ik er ook nog bij gevonden. Die zat in de platenhoes.

 

Mathilde Blanc Sec (3)

Al twee dagen ben ik al weer bezig met het schilderij ‘Mathilde Blanc Sec’. Het schiet lekker op en als ik zo door kan werken komt dit werk mooi op tijd voor de tentoonstelling straks bij Galerie Sille in Oudewater. Het schilderij gaat over de Mathildewijn. Die moet uiteraard in stijl gedronken worden.

Op de achtergrond staat nog steeds de koffergrammofoon die ik onlangs in mijn bezit kreeg. De plaat die er op ligt is er een van Kovacs Lajos uit 1932. De muziek kwam van Bob Scholte die toen voor de AVRO radio werkte en daar muziek voor maakte met zijn ‘herrieband’. Dit liedje zat bij een aantal platen die ik bij de grammofoon meekreeg en die muziek gebruik ik straks voor een kort filmpje over het maken van dit schilderij  De grammofoon schilder ik naar de waarneming en het model van een foto.

 

Hoekigheid

Voor inspiratie voor een bijzonder schilderij dat ik nog wil gaan maken voor de Mathildedag trok ik van Hoek naar Zevenberschen Hoek. Daar zie ik Ad met z’n dikke trekker door het land gaan, maar daar kom ik niet voor. Hoewel ik nog steeds een zwak voor dit materiaal heb en er dolgraag zelf ook een zou willen hebben.

Ik kom voor de creaties van Marianne, zijn vrouw, die hiermee deelneemt aan de Mathildedag en de hele organisatie in het Schelde Theater voor haar rekening heeft genomen. Marianne heeft twee ‘Mathilde-creaties’ gemaakt. Kunstwerken wel te verstaan, die beiden straks te zien zijn op de Mathildedag in Terneuzen.

Model Rachel kwam vandaag speciaal voor ons model staan en ik zie haar op een gedekte tafel staan als ik aan kom rijden. Kunsten maken is een proces van ‘willen is kunnen’ en ‘zo niet dan toch’. Je verzint van alles om iets voor elkaar te krijgen en dit is zo’n mooi voorbeeld.

Het komt haast Fellini-achtig over. Rachel danst zwierig op dat blauw gedekte tafeltje en wij maken daar foto’s van. Ze staat ook model voor mijn schilderij waarbij ze op de Scheldedijk komt te staan met zwevende schepen op de ontbrekende Schelde op de achtergrond.

Maar voordat ik kon gaan fotograferen reed ik eerst langs Deva, de schildermaterialen winkel waar heel mijn leven lang al alles kan vinden wat ik nodig heb, om daar speciaal geprepareerd linnen te halen voor dit schilderij van 120 x 140 cm.

Lucas knipt dat met vaardige hand voor mij op de gewenste lengte af en ik besluit daar eens een foto van te maken als hij daar mee bezig is.

Het klinkt misschien raar, maar hier rij ik voor naar Breda. Niet alleen vanwege de jarenlange zeer goede relatie met deze zaak maar ook omdat ik hier altijd alles kan vinden wat ik nodig heb.

In Zevenberschen Hoek maak ik de foto’s die ik nodig heb voor twee schilderijen met de creaties van Marianne. Waarschijnlijk zal ik het qua tijd niet halen om nog twee werken aan de collectie voor de Mathildedag toe te voegen, maar theoretisch zou één werk kunnen lukken.

Daar zet ik nog even op in in een laatste krachtsinspanning om het optimale te bereiken. Ik ben nog niet klaar met het werk aan het drieluik en ik ben ook nog hard aan het werk om ‘Mathilde Blanc Sec’ af te krijgen voor de expositie bij Galerie Sille. Al met al een zeer drukke tijd met weinig tot geen ruimte om even te ontspannen. Maar ik weet waar ik het allemaal voor doe.

Terug in Hoek span ik het nieuwe doek. Op een spieraam van 120 x 140 cm. Hier moet straks het nieuwe schilderij op gaan verschijnen. Maar eerst ga ik nog ‘Mathilde Blanc Sec’ afwerken die nu nog op de ezel staat.

 

De Mathildedag krijgt meer vaste vorm

Sinds vandaag is onze nieuwe site in de lucht. Deze is nog steeds niet helemaal klaar, maar we zijn weer in beeld op het wereldwijde web. Voorts zijn nu ook de definitieve locaties bekend waar de Mathildedag gevierd zal gaan worden.

Op dit kaartje kun je zien waar dat zal plaats vinden.

Het Schelde Theater

Galerie Kunstcafé Lokaal 54 in de nieuwstraat en de buurman van Café-pension The Chandeier

Het voormalige postkantoor van Terneuzen

Art Studio Andrea Janssens aan het Arsenaalplein

Atelier Blokken 10, van Jozien van Langevelde aan De Blokken 10

Op het kaartje kun je precies zien waar al deze locaties te vinden zijn. De Blokken 10 ligt wat uit de route, maar daar is een mooie oplossing voor bedacht. Het toeristentreintje gaat vanaf het Schelde Theater en De Blokken op en neer rijden.

Maar voor wie wil wandelen is het atelier aan De Blokken ook goed te bereiken met een wandeling van nog geen vijf minuten.

 

Het heen en weer

De afgelopen dagen was ik bij Ineke om met haar haar expositie in de kerk van Elst in te richten. Een geweldig mooie locatie waar haar werk zeer goed uitkomt. Voor Ineke is het een bijzondere expositie omdat ze tegenover deze kerk is geboren en er natuurlijk een enorme band mee heeft.

Het is een prachtig kerkgebouw met een rijke geschiedenis die teruggaat tot in de Romeinse tijd. Daar is ook nog het nodige van te zien in de kerk waar een heel mooie permanente tentoonstelling is ingericht met vondsten uit de vele opgravingen en uitleg over de geschiedenis. Een bezoekje meer dan waard dus.

Terug in het Zeeuwse wacht me enorm veel werk wat nog verzet moet worden. Op weg naar het atelier ontdek ik twee vogeleitjes onder de pruimenboom. Mijn tuin brengt dus niet alleen groente en fruit voort maar ook vogeltjes.

In het atelier werk ik door aan het Mathilde driekuik. De lijsten voor de schilderijen krijgen nu een onderschildering in krijtverf van Decoration uit Clinge. Een vervanger voor rode bolus, waar vroeger mee gewerkt werd om het goud en het zwart een wat warmere uitstraling te geven.

Er komen drie lagen krijtverf onder elke overschildering te zitten. Een mooi klusje, want het droogt snel en ik kan zo lekker vlot doorwerken. In de tussentijd dat de lijsten drogen kan ik verder aan het schilderij ‘Mathilde Blanc Sec’.

De krijtverf is voor mij een nieuw product maar wat al eeuwen oud is. Het werkt echt fantastisch en ik ga er ook in de toekomst veel meer mee doen op het gebied van eigen lijsten maken voor mijn werk. Op dat punt begin ik ook steeds meer ervaring te krijgen. Door mijn investeringen in houtbewerking machinerie en materialen kan ik nu mijn eigen specifieke lijsten maken die ik dan eveneens signeer met mijn logo.

Maar bovenal blijf ik schilder. Het werk aan ‘Mathilde Blanc Sec’, kan ik nu, na twee zalige dagen bij Ineke, weer verder voltooien. Hierna wil ik nog een speciaal werk maken naar aanleiding van creaties van Marianne Akkermans voor de Mathildedag. Soms denk ik dat ik me in tweeën moet delen en dagen van 48 uur moet gaan instellen om alles wat ik wil uit te kunnen voeren. Maar willen is kunnen.

Mathilde Blanc Sec (2)

Na maanden te hebben gewerkt aan het Mathilde drieluik, heb ik eindelijk weer eens tijd voor mijn reguliere expositiewerk. Ik blijf nog wel even in de Mathilde-sfeer met het schilderij ‘Mathilde Blanc Sec. Dat werk stond al in de steigers maar ik wilde daar nog de oude koffer grammofoon bij schilderen.

Terwijl de lijsten voor het drieluik worden behandeld, en moeten drogen, kan ik werken aan dit schilderij. Het drieluik is nog niet klaar. Het schilderwerk is nu voor 98% gedaan. Straks, als ook de lijsten klaar zijn, ga ik dat werk in z’n totaliteit bekijken en verder naar elkaar toe schilderen. Dat zijn echt de laatste handelingen aan een klus die veel meer tijd heeft gekost dan me lief is.

Intussen loopt ook de organisatie van de Mathildedag door. Ook dat vreet enorm veel tijd, zorgen en ergernis. Maar ook plezier. Met elkaar hebben we wel schik en een leuke tijd. Er moet nog heel veel gebeuren, maar we werken nu met een wat groter team van mensen die van wanten weten, zoals Marianne Akkermans die nu de hele show in het Schelde Theater voor haar rekening heeft genomen. Na een flinke dip, met organisatorische en bestuurlijke problemen, gaat de organisatie met sprongen vooruit.

Maar intussen kan ik dus even tijd vinden voor iets wat echt mijn ding is. Schilderen. Ik schilder de oude koffer grammofoon die ik onlangs wist te veroveren op een heel aardige man uit den Haag. Op dat ding kan ik platen draaien en dat doe ik dan ook met groot plezier. Ik heb er zelfs een filmpje van gemaakt voor straks. Daarin kun je zien hoe ik de grammofoon, en de rest, aan het schilderen ben. Deels naar de waarneming en deels van foto’s.

Het zijn heel lange dagen die ik nu maak. Tot half één in de ochtend ben ik nog bezig met het versturen van dringende mails voor de organisatie van de Mathildedag. Wat zou ik blij zijn als dat achter de rug is. Maar ik verwacht dat ik het ook wel zal missen, want onder die druk, van heel veel tegelijk willen doen, functioneer ik nu eenmaal het best. Het schilderij wat ik nu aan het maken ben gaat waarschijnlijk naar Galerie Sille in Oudewater. Daar ben ik ook al even niet meer geweest en ook dat mis ik enorm. Ook wil ik nog schildrijen gaan maken van creaties van Marianne Akkermans voor de Mathildedag. Daar ga ik deze week nog foto’s voor maken en zo zal de druk voorlopig erg hoog blijven. Twee schilderijen wil ik daar van gaan maken. Als alles meezit krijg je daar wat van te zien tijdens de Mathildedag.

Drukke dag in het Zeeuwse

Vandaag, Maandag 14 Mei, stonden we weer vet in de krant. Afgelopen Zaterdag hielden we een modellen casting voor de Mathildedag. Daar kwamen heel wat modellen, kapsters en visagistes op af, maar ook een aantal vrijwilligers die ons mee gaan helpen met de organisatie en de dag zelf.

Op facebook hadden we hiertoe een oproep gedaan en dat bleek zeer succesvol. Deze oproep werd enorm bekeken. Ook de pers kwam hierop af en het werd een gezellige, drukke dag met heel veel gesprekken en fantastisch goede ideeën voor de organisatie en de dag zelf.

Druppelsgewijs stroomden de modellen, kapsters, visagistes en vrijwilligers binnen. Tot de galerie vol stond.

Bennie Janssens aan het werk met zijn camera en een model.

Galerie Kunstcafé Lokaal 54 stond vol. Bennie Janssens fotografeerde de modellen voor Marianne Akkermans, die nu de hele show organiseert in het Schelde Theater.

Maar voordat ik in de stad was om de casting-dag mee te maken stond ik op de stelling van onze molen in Hoek. Want het was ook molendag en dan ben ik uiteraard te vinden in het dorp en op de molen. Het was voor mij dus een extra drukke dag vol belevenissen in twee verschillende werelden.

Zoals gebruikelijk gaan we in ons boerengoed als er iets bijzonders te vieren valt in het dorp. In dit geval dus de molendag. We hadden de molen, vlak van tevoren, nog wat opgepoetst en nog wat kleine reparaties gedaan om tijdens de molendag goed te kunnen malen.

Maar er stond bijna geen wind op die dag. En na de lunch moest ik al weer weg om op tijd in Terneuzen te zijn voor de modellendag.