De opening van de tentoonstelling in het Axels museum

Gisterenavond kon ik met gepaste trots de tentoonstelling ‘Overwinteren’ mede helpen openen met een keynote presentatie over mijn tentoongestelde ‘Zeeuwse collectie’, de streektrots, de streekproducten, de streekcultuur, en uiteraard greep ik deze gelegenheid aan voor een pleidooi voor meer kunst en cultuur in de stad (Terneuzen). Voor deze gelegenheid had ik mijn boerengoed aangetrokken (Axelse streekdracht).

Buiten zie ik de mooie poster al die de expositie aankondigt.

Deze affiche ga je straks door heel Zeeuws Vlaanderen zien.

Mijn schilderijen mogen tot 13 April de wintertentoonstelling van het museum vergezellen. En hoewel lang niet alle schilderijen over winterse sferen gaan kan ik toch een mooie bijdrage leveren aan de passie die ik heb voor deze streek en dit schitterende museum. De aftrap voor de opening werd gedaan door Hans van Bellen, namens het museum, gevolgd door een geweldig goed, en diep inhoudelijk, woord van de curator van het museum Drs. Piet de Blaeij.

Piet verstaat de kunst van het vertellen en kon op onnavolgbare wijze dieper ingaan op onderliggende lagen in mijn werk waardoor het voor de toeschouwers ineens veel meer betekenis kreeg dan zomaar ‘mooie plaatjes’. Met weinig woorden kon hij veel vertellen over de aanwezige filosofie in het werk die meer kan duiden dan wat je aan de oppervlakte ziet. Voor mij was dat een kroon op al het werk wat ik eraan heb gehad.

Na het woordje van Piet kwam ik aan de beurt met mijn keynote presentatie die afgesloten werd door onze wethouder van Economie, Toerisme en plattelandsontwikkeling, Midden- en Kleinbedrijf en marktzaken en Sport, Jack Begijn. De opening werd afgesloten door Jeanet d’Hont die een verhaal, in prachtig dialect, vertelde van Meta Dieleman.

Zelf was ik niet in de gelegenheid om foto;s te maken, maar dat werd wel gedaan door de vele aanwezigen. Zelfs door stadsgenoot Erik Schmidt, die hier speciaal helemaal voor uit Duitsland overkwam om hierbij aanwezig te kunnen zijn. Heel blij ben ik met de mensen uit Westdorpe (het warmste dorp van Nederland) die een serie prachtige foto’s maakten van dit geheel en waar ik er dus een aantal van heb mogen gebruiken op mijn site.

Foto: Erik Schmidt

Het mooie van zo’n opening in dit museum is dat je niet alleen omgeven bent met het geheugen van de streek en de enorme lading aan emotie en geschiedenis die dat met zich meebrengt, maar ook met de juiste mensen aan de top van de politiek, de culturele instanties en de vertegenwoordigers van alle belangrijke lokale clubs.

Maar ook veel mensen uit mijn eigen directe omgeving, zoals onze Hoekse molenaar Jelle de Groote, die eveneens in streekdracht op deze opening verscheen, en te zien is op een van mijn schilderijen van de molen.

Foto: Marco van Avermaete

Kortom, het werd een feestje waar ik me als een vis in het water thuis voelde en waarin ik ook nog en bijdrage kon leveren aan de verdere ontwikkeling van een groter cultureel besef in het Land van Axel.

Foto: Marco van Avermaete

Het enige minpuntje was dat ik in mijn presentatie vergat te vertellen over de belangrijke positie van Galerie en kunstcafé Lokaal 54 in deze ontwikkeling. Daar ligt de bakermat voor al deze ontwikkelingen op het gebied van kunst en cultuurbesef in Terneuzen. Van hieruit werd o.a. de Mathildedag georganiseerd en vinden er het hele jaar door openingen van exposities plaats die zo belangrijk zijn voor deze streek. Hier hangt ook permanent mijn ‘Zeeuwse collectie’, die ik nu aan ga vullen met nieuw werk omdat deze nu voor een groot deel in het museum te zien is. De galerie is op dit moment gesloten voor de winterstop, maar die gaat straks op 9 Maart weer open voor een heel mooi nieuw seizoen.

Deze avond kreeg ik nog een heel erg leuk presentje van mijn buren even verderop aan het Mauritsfort. Dit is precies de wereld die ik zo enorm koester.

Stukje in de krant

Het gerucht uit de Bontehondstraat. 80 x 60 cm.

Met twee schilderijen uit de Zeeuwse collectie sta ik weer in de Zeeuwse krant. Altijd leuk om zo je ochtend te beginnen. Het is een oude foto van het moment dat ik nog aan het werk was aan ‘Het gerucht uit de Bontehondstraat (te Hulst). Een van de werken die straks te zien zijn in het Museum Land van Axel.

Het andere schilderij is ‘Het behouden huis’ dat eveneens te zien zal zijn op deze expositie. De foto werd destijds gemaakt door persfotograaf Ronald den Dekker gemaakt voor een eerste artikel over mij en mijn Hoekse stulpje voor de PZC.

 

Momenteel ben ik druk met de voorbereidingen voor mijn praatje voor de opening van de tentoonstelling wat ik zal doen met een keynote. Daarin ga ik iets vertellen over de kracht van de streek waarin ik woon. De Streekdracht, ik zal mijn boerenkostuum aantrekken, de streektrots, de streekproducten, de streekcultuur en alles wat je daarmee kan doen en ondernemen. Ik ben van mening dat je daar veel meer uit kan halen dat nu gebeurt. Maar ik zal ook een pleidooi houden voor een prachtig idee wat we hier hebben voor het oude gemeentehuis aan de Noordstraat in Terneuzen. Een schitterend gebouw wat al een tijdje leeg staat te staan. We hebben daar een geweldig goed idee voor en dat ga ik die avond lanceren in het bijzijn van stadsbestuurders en belanghebbenden. Nergens had ik dat beter kunnen doen dan in zo’n schitterend museum te Axel.

Inrichten museum expositie

Het is zover. Gisteren zijn we begonnen aan het inrichten van de expositie in het Museum van Axel. Met een groep museum medewerkers werd een begin gemaakt aan het uitruimen van de lopende tentoonstelling en het inrichten van de nieuwe.

Het mooie van werken met zo’n professionele club is dat alles van tevoren is uitgedacht en uitgerekend. Elk schilderij heeft al een plekje op een schema en alles moet nu exact zo worden opgehangen.

Dat begon ‘s-morgens al om negen uur. In totaal zijn er tien schildrijen geselecteerd voor deze tentoonstelling en in het museum zelf wordt de bestaande collectie aangevuld met nieuwe zaken die dieper ingaan op het thema van deze expositie ‘Overwinteren’.

Arrelseetjes, bijvoorbeeld, komen uit het depot naar boven en krijgen hun plek in het museum. Ik heb nu de gelegenheid om deze mooie kleine voertuigjes, waar ooit blije kindjes in hebben gezeten om te genieten van de ijspret, te bekijken.

Elders zijn prachtige koetsen en handkarren te zien die het zo fantastisch goed in een schilderij kunnen doen dat ik al weer weg droom in nieuwe creaties op doek over deze prachtige voertuigen.

Maar dat was niet de voornaamste reden van mijn aanwezigheid gisteren. Het werk van de ‘Zeeuwse collectie’ moet hangen en daar hebben we de hele dag voor nodig om dat goed voor elkaar te krijgen. Ik laat niet alles zien, om nog wat verrassing over te kunnen houden. Maar het hangt echt perfect en ik ging met een heel trots gevoel naar huis.

First Art Fair 2019

Vanaf 16 Januari t/m 20 Januari 2019 staat Galerie Sille met o.a. enkele werken van mij op de First Art Fair in de Passenger Terminal in Amsterdam. Het is een sprankelende nieuwjaarsbeurs voor hedendaagse kunst met een breed spectrum aan kunstobjecten en schilderijen van hoog niveau.

Onder andere dit schilderij ‘Streepjescode‘ zal in de stand van Galerie Sille te zien zijn. Zelf beschouw ik dit werk als een van mijn ‘toppers’, omdat hierin realisme en abstractie haast hand in hand gaan.

Iets met klompen

Gisterenmiddag ben ik begonnen aan een nieuw werk met toverschoentjes en klompen. Dat kwam zomaar ineens in me op toen ik terug moest denken aan een voorvalletje met een model dat toen ineens op mijn klompen rond wilde lopen, maar daar met haar voeten in verzoop. Ze plaatste haar ‘toverschoentjes‘ er in en toen kon ze er wel een beetje op lopen. Nu wilde ik al langer iets met klompen gaan schilderen, maar omdat ik er geen oubollig standaard klompenschilderijtje van wilde maken leek dit me wel een goed idee. Ook de combinatie van kleuren en de vrolijkheid die zo’n combinatie geeft was voor mij de reden om snel even een doekje in elkaar te zetten met een heel mooie kwaliteit portretlinnen om zo een schilderijtje te kunnen gaan maken wat heel strak geschilderd kan worden met veel scherpe details en waar ook die toverschoentjes weer een rol in konden krijgen.

En zo kwam het dat ik ineens alles opzij schoof waar ik mee bezig was om dit schilderijtje te kunnen gaan maken. Zo gaat dat hier wel vaker. De titel voor dit schilderijtje weet ik ook al. ‘Met grote stappen snel thuis’.

Molen-verhalen op doek

De molen van Hoek, de Windlust, is voor mij een bron van inspiratie. Niet alleen de molen op zichzelf, maar vooral ook door de verhalen die ik deel met Jelle, onze molenaar, die net zo in geschiedenis is geïnteresseerd als ik.

Enige tijd geleden, 19 November 2016, om precies te zijn, maakte ik het molenaarsportret van hem terwijl er toen stevig gemalen werd. Dat werk heb ik voor hem van een eigen lijst voorzien en vandaag even bij hem afgeleverd op de molen. Dan komt er vanzelf koffie en koek op tafel en de verhalen over de molen en haar geschiedenis, en die van de streek, volgen vanzelf.

Het molenschilderijtje, dat ik geschilderd heb naar aanleiding van een oude ansichtkaart is nu ook ingelijst en klaar om toegevoegd te worden aan mijn Zeeuwse collectie. We beseffen maar al te goed dat de molen van Hoek nog een van de laatst overgebleven monumenten van het dorp zijn. Kwetsbaar en fier tegelijk.

Naar het Museum

‘S-middags gaat de Zeeuwse collectie alvast naar het museum an Axel. De permanente tentoonstelling bij Galerie Lokaal 54 wordt hiervoor onderbroken omdat de galerie de komende maanden gesloten is voor de winterstop. Vanaf 18 Januari t/m 13 April zal de Zeeuwse collectie te zien zijn in het Museum van het Land van Axel, Het Warenhuis. Iets waar ik zeer trots op ben en waar het werk helemaal ‘thuis’ is.

Overwinterings perikelen

Overwinteren doe je met de kachel. Hiermee kun je de schoorsteen laten roken en dan kan iedereen zien dat het goed met je gaat. Zo simpel is het dus.

In het atelier wordt ook overwinterd. Ik ben druk met het maken van lijsten voor het nieuwe werk en een ouwetje en ik ga twee nieuwe werken inpakken voor transport naar het museum, waar straks, op 18 Januari; de tentoonstelling ‘Overwinteren’ begint waar dan ook een deel van mijn schildrijenserie ‘de Zeeuwse collectie’ te zien zal zijn, alsmede uiteraard het titelschilderij ‘Overwinteren’ met mijn huisje in de sneeuw.

Dat geeft een aardige bende in het atelier, maar daar is het ook echt een werkplaats voor. Straks, als alles veilig op z’n plek in het museum staat, ga ik het hele atelier kuisen om een nieuwe start te maken met nieuw werk.

Kacheltje fotograferen

Van elk voltooid schilderij moet een foto gemaakt worden. Vanmorgen was dat het schilderij ‘Kacheltje brann’. Dit werk maakte ik speciaal voor de tentoonstelling ‘Overwinteren’ die straks, op 18 Januari, geopend zal worden in het Museum van Axel. Die tentoonstelling gaat tot medio April duren en in de tussenliggende tijd ga ik daar nog een paar keer actief aan de slag met lezingen en workshops. Hierover zal ik later meer vertellen op deze site.

En het echte kacheltje doet vandaag waar het kacheltje goed in is. Brann.

Eerste dag in het nieuwe jaar

Ik had me voorgenomen om vandaag niks te gaan doen. Dat mislukte al vroeg in de ochtend. Ik ben bezig met het maken van een monumentale lijst voor een bijzonder schilderij waar ik alles nog voor moet gaan ontwikkelen, fotograferen etc. Daarnaast ben ik al weer aan een nieuw schilderij begonnen over een mooie Zeeuwse dame die naar het verre Oosten reisde. Hiermee wil ik in de voetsporen treden van een van mijn favoriete Oriëntalisten zoals Sir Laurence Alma Tadema. Het nieuwe jaar begint dus gelijk goed.